จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ สกัดจนได้ประเด็นมาแบบนี้ เพื่อนำไปทดลองใช้งาน
1. ขั้นตอนเตรียมตัวก่อนให้บริการ
-
บุคลิกภาพที่ดี : เสื้อผ้า หน้า ผม ให้น่าเชื่อถือให้เหมาะสมกับหน้าที่
-
เตรียมตัวให้พร้อมก่อนเริ่มงาน (มาจากบ้าน) ทั้งเรื่องกิจวัตรประจำวัน: การรับประทานอาหาร อารมณ์ส่วนตัว
-
เตรียมความรู้ในงานที่รับผิดชอบ
-
เริ่มงานตรงเวลา
-
มีทัศนคติที่ดีต่อการให้บริการ การทำงาน รักในงาน ทำงานด้วยใจ
-
คำนึงถึงศักดิ์ศรีวิชาชีพ
-
มีความมุ่งมั่นในการทำงาน
2. ขั้นตอนแรกรับ
-
ยิ้มแย้ม แจ่มใส จริงใจ ไม่เสแสร้ง
-
มองหน้า สบตา ทักทายด้วยประโยคที่ทำให้ผู้ถูกทักรู้สึกดี เช่น สวัสดีค่ะ............... แล้วสอบถามว่า “......มีอะไรให้ช่วยเหลือคะ........?”
-
พูดไพเราะด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล มีหางเสียง เป็นกันเอง ให้เกียรติ เช่น ใช้สรรพนามแทนด้วย คุณลุง คุณป้า คุณน้า แล้วปรับให้เหมาะสมตามแต่สถานการณ์ ให้สอดคล้องกับท่าทาง
-
ถ้าเป็นคนที่มียศ ตำแหน่งควรเรียกให้ถูกต้อง ถ้าไม่แน่ใจให้ใช้คำว่า”คุณ”ก่อนเบื้องต้น และสอบถาม ลงดินสอไว้เพื่อที่คนต่อไปจะได้เรียกถูกต้อง
-
กรณีติดภาระงานให้พยักหน้า สบตาแสดงอาการรับรู้การมาถึงผู้รับบริการ แล้ว “รอสักครู่นะคะ......”
-
แนะนำตัว พร้อมให้บริการ เช่น แม่นม วิสัญญี ผู้ให้การปรึกษา
3. ขั้นตอนขณะให้บริการ
-
มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี พูดคุย สร้างบรรยากาศเป็นกันเอง ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ไพเราะ มีหางเสียง ทำให้เกิดความไว้วางใจ
-
พูดเชิงบวก พูดจาชัดเจน ใช้คำพูดเหมาะสม เข้าใจง่าย
-
พูดแบบให้กำลังใจ และชื่นชม “ ดีแล้ว “ “เยี่ยมค่ะ”
-
มีเทคนิคการสื่อสาร “ขอโทษ ขอบคุณ”
-
มีสัมมาคารวะ ให้เกียรติทุกคน ไม่เลือกปฏิบัติ อย่างเสมอต้นเสมอปลาย
-
แสดงการห่วงใยและให้การดูแลดุจญาติ
-
เปิดโอกาสให้ผู้รับบริการ และญาติซักถาม
-
บริการอย่างไม่มีอคติ ไม่ยึดติดข้อมูลที่บอกต่อกันมา
-
มีการประสานงาน สอบถามระหว่างหน่วยงานด้วยความอะลุ้มอล่วย ยืดหยุ่น
-
ขยัน อดทน สู้งาน ไม่ปฏิเสธงาน “ได้ค่ะ” “ยินดีค่ะ”
-
มีความรับผิดชอบในงาน ทำงานด้วยความเรียบร้อย
-
อัธยาศัยดี เอื้ออาทร เต็มใจให้บริการและช่วยเหลือโดยไม่ต้องร้องขอ มีน้ำใจช่วยเหลืออาสางาน
-
ใส่ใจติดตามแก้ปัญหาให้อย่างเต็มความสามารถ
-
ให้ข้อมูลความรู้คำแนะนำ เอกสารความรู้ ครอบคลุม ทันสมัย เพียงพอต่อการตัดสินใจ เช่น อธิบายแนะนำพร้อมเอกสาร
-
มีความรู้ในงานที่รับผิดชอบ
-
ในกรณีรีบด่วน ตอบสนองความต้องการทันที /ตามความเหมาะสม
-
รับฟังปัญหาผู้ป่วย เอาใจเขามาใส่ใจเรา
-
บริการเกินความคาดหมาย เช่น รวดเร็วไม่ให้รอนาน อำนวยความสะดวกต่อผู้รับบริการและญาติ แนะนำสถานที่ บริการขณะรอคอย
4. ขั้นตอนการเผชิญปัญหา
-
การเลือกใช้คำพูดให้เหมาะสมในการแจ้งข้อมูลผู้รับบริการ/ประสานงานไม่ปฏิเสธข้อผิดพลาด รับแก้ไขให้ “ได้ค่ะ พี่ …. จะดูให้” ไม่ใช้คำพูดกระทบกระเทือนจิตใจผู้อื่น ไม่ซ้ำเติมเวลาผิดพลาด ใช้คำพูดโน้มน้าวให้ทำงาน
-
เมื่อมีเหตุการณ์ไม่ปกติ จะเข้าไปพูดคุยเป็นปกติ ไม่นำข้อมูลเดิมมาเป็นอคติ
-
ยอมรับการพัฒนา เช่น ใช้แบบประเมินความพึงพอใจมาพัฒนา รับฟังคำตักเตือนกันในหน่วยงาน
-
เลือกคนให้เหมาะกับการประสานงานในแต่ละเหตุการณ์
-
มีสติ รู้เท่าทันอารมณ์ตนเอง เวลาโกรธไม่พูด เมื่อไม่พอใจให้เงียบ ระบายอารมณ์ในกลุ่มเพื่อน
-
รับฟังก่อน เมื่อมีเหตุการณ์ไม่ปกติ
-
ยอมรับในความแตกต่างของคน เข้าใจและยอมรับผู้อื่น เรียนรู้นิสัยผู้รับบริการ/ผู้ร่วมงาน มองหาจุดดีคู่สนทนา เรียนรู้ลักษณะคู่สนทนาและปรับเปลี่ยนเพื่อลดความขัดแย้ง
" สนใจให้นำไปทดลองได้นะคะ ได้ผลอย่างไร ย้อนกลับมาบอกเราบ้าง จะได้นำไปปรับเหมือนกันนะ "
สวัสดีค่ะ
<blockquote>สวัสดีวันวิสาขบูชาค่ะครูคิมขา ยินดีน้อมรับกำลังใจอย่างมากเลยค่ะ ช่วงนี้เทศกาลงานเข้าคะ</blockquote>
ขอบคุณมากนะค่ะ สำหรับข้อมูลดีๆ ขออนุญาต นำไปสอนงานพนักงานนะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ยินดีค่ะคุณโศศิษฐา ปานสวี
ขอบคุณมากค่ะ กำลังหาอยู่พอดีว่า จะทำอย่างไรให้คนทำงานอ่านง่าย สั้น ได้ใจความสามารถนำไปปฏิบัติได้ค่ะ