เมืองโบราณเทียบเท่าเมืองสุโขทัยคือเมืองคอนย่า

ในบันทึกนี้มีเรื่องเล่าถึงช่วงการเดินทางท่องโลกกว้างในดินแดนสองทวีป ได้มาถึงเมืองปามัคคาเล่มีน้ำพุเกลอแร่อุ่น ๆ ไหลออกมาจากขุนเขาเป็นเหมือนปุยฝ้ายสีขาวหรือเหมือนดังหิมะเวลาเรามองดูไกล ๆ

 

 

ค่ำคืนนี้ไปนอนตีนขุนเขาลูกนี้มีสายฝนตกลงมาพรำ ๆ หนาว ๆ ยามค่ำคืนออกมาชมการแสดงมายากล มีชายหนุ่มร่างกายแข็งแรง กับเด็กชายตัวน้อย ๆ ออกมาบนเวทีหลังดนตรีมีนักท่องเที่ยวออกมาเต้นลีลาศได้ ๓ เพลงได้

เริ่มด้วยชายหนุ่มนำหลอดไฟฟ้ายาว ๆ สีขาวมาต่อเสียบปลั๊กอีกด้านแล้วให้ไฟฟ้าไหผ่าตัวเขาไปติดไฟที่หลอดได้...แล้วหาอาสาสมัครมาจับมือต่อ ๆ กันไปเพื่อให้เกิดกระแสไฟฟ้าไปที่หลอดไฟขณะคนเหล่านั้นถือไว้ในมือคือหลอดไฟฟ้านั้นสว่างขึ้นมา...

ท้องทุ่งเนินเขาไร้ต้นไม้ใหญ่

ก็เรียกเสียงปรบมือเกรียวเลยละ มองดูด้วยสายตาคนมาพักโรงแรมนี้ ๓ ร้อยคนได้และสนใจลงมาร่วมงานประมาณ ร้อยกว่า ๆ ต่อมาเด็กน้อยใช้ผ้าคลุมตัวทำเป็นตัวหนอนกระดิ๊บไปกระดิ๊บมา...ต่อมาชายหนุ่มสวมหมวกตรางูแผ่พังพานบนหัวร่ายมนต์เหยียบเศษแก้ว แล้วมาเชิญแขกร่วมวงไพบูลย์อีก ๒ คน โดยเขาแบกแขกขึ้นแล้วเข้าไปเหยียบเศษแก้วนั้น..ผลคงกระพัน ๆ

เส้นทางภูเขาสูงมีหิมะบางแห่ง

ผมเห็นว่าพอดีเวลาในการดูแล้วเลยกลับเข้าห้องพักไปนอน  พอรุ่งแจ้งทานเข้าเช้าแล้วเราออกเดินทางไปตามขุนเขาท้องทุ่งมองไปไร้ต้นไม้ใหญ่ ๆ เห็นฝูงแกะกลางทุ่ง ฝูงอูฐ และหมู่บ้านอยู่เป็นย่อม ๆ นาน ๆ ทีจะเห็นกระโจมที่พักคนเดินทางคนโบราณ

มีคนหัวใสนำมาจำลองกระโจมเป็นร้านอาหาร

 คือว่าเรามุ่งไปยังเมืองคอนย่า ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรเซลจูคในช่วงปี ค.ศ. ๑๐๗๑-๑๓๐๘ และเป็นศูนย์กลางที่สำคัญยิ่งของแถบนี้

พิพิธภัณฑ์เมฟลานา

ได้เข้าชมพิพิธภัณฑ์เมฟลานา ของศาสนาอิสลาม เข้าใจว่าเป็นนิกายใหม่สำนักลมวนหรือหมุนวน  เข้าไปคารวะศพเจ้าสำนักที่นั้น  เมืองนี้เหมือนเมืองสุโขทัยบ้านเราที่มีความสำคัญของประเทศไทยไงละ

หุ่นจำลองการหมุนวนนิกายนี้

พวกเรามาถึงตรงนี้มีเหตุการณ์อย่างหนึ่งคือ หญิงสาวอีกคนหนึ่งในกลุ่มทัวร์ของเราว่า..เงินเธอหายไป ๑ ร้อยลีร่า ( ๑ ลีร่า เท่ากับ ๒๒ บาทไทย ) เธอลืมเอากระเป๋าตางต์ลงจากรถ  พอขึ้นมาดูหายไปแล้ว...คือรถคันนี้เมื่อกลุ่มพวกเราลงไปแล้วก็มีคนขับและคนขนประเป๋าอีก ๒ คน จากตรงนี้ไปเหลือคนขับกับคนยกประเป๋าอีกคนหายไป...ไม่มีข้อสรุปว่าใครขโมย เพราะไม่รู้  ได้แต่สงสารคนที่เงินหาย  สอนตนเองมีสติดูแลเงินและสิ่งของตนเองให้ดีที่สุด และช่วยดูแลเพื่อน ๆ ร่วมทางเท่าที่จะทำได้เท่านั้นด้วยคำบอกเตือนกันว่าอย่าประมาท...

หลังเข้าพักที่โรงแรมในกลางเมืองคอนย่าแล้วได้ไปหาซื้อน้ำดื่ม ๑ . ๕ ลิตร ประมาณ ๔๔ บาทไทย น้ำดื่มแพงมากครับในเมืองนอก

มีเด็กสาววัยรุ่น ๓ คนมาคุยเขาอยากพูดภาษาอังกฤษกับนักท่องเที่ยว และเด็ก ๆ พวกนี้พายูมิไปร้านหนังสือที่ผมต้องการ แล้วพวกเขาขอค่าแนะนำเพียงขนมให้เราซื้อให้กินนะ...

ค่ำคืนนี้เราได้พักในเมืองคอนย่าที่เคยเป็นเมืองประวัติศาสตร์ในอดีตนั้นแล...