ความทรงจำ สิ่งดีๆ ในชีวิต

สวัสดีค่ะ เพื่อน gotoknow ทุกท่าน

       ครูเตือนหายหน้าไปจากวงการ เป็น นาน...วันนี้มีแรงบันดาลใจ อยากบันทึกสิ่งดีๆ เพื่อเตือนใจตัวเอง..เพื่อคนอื่นๆจะได้อนุโมทนาบุญ

       อ้อ ..การได้บุญมี  10 อย่างไงคะ

1.ให้ทาน

2.รักษาศีล

3.ทำสมาธิ

4. ช่วยเหลือกิจที่ชอบ

5.อ่อนน้อมถ่อมตน

6.ให้ส่วนบุญ

7.อนุโมทนาบุญ

8. ฟังธรรม

9. แสดงธรรม

10.ทำความเห็นให้ตรง

http://www.dhammakaya.org/dhamma/boon01.php

    ดังนั้นหากมีผู้อ่านแล้ว อนุโมทนา(ยินดีด้วย) ผู้อ่านท่านนั้นก็ได้บุญง่ายๆเลยหละ

     ครูเตือนมีความปลื้มใจ กับผลงาน 4 กิจกรรม ที่คิดถึงแล้ว มีความสุข  เพราะ แต่ละผลงานทำด้วยความยากลำบาก ฝ่าฟันอุปสรรค นานา ผ่านการร้องไห้ หัวเราะ จนอดที่จะนำมาบันทึกไว้ไม่ได้ และเมื่อปัจจุบัน หันไปมองย้อนดูแล้ว ..ขนลุก ว่า "เราทำเหรอ..เราทำได้อย่างไร"

 งานที่ 1 ที่ปลื้มใจมาก

งานสร้างเด็กดี v-star

งานนี้กิจกรรมหลากหลาย ทำให้ช่องว่างระหว่างครูกับศิษย์หายไป ..เป็นโอกาสที่ทำให้ครูได้เข้าไปนั่งในหัวใจเขาเลยหล่ะ...ครูจะนัดพบเขาช่วงพัก..ช่วงเย็น...เสาร์..และพาเขาทำกิจกรรม จิตอาสา..

     

              งานที่ 2 กฐินสัมฤทธิ์      

                   กฐินสัมฤทธิ์เป็นงานอาสาที่ลุ้นให้เด็กได้เรียนรู้ กระบวนการ ทอดกฐิน ตั้งแต่ไปจองวัด นำเด็กๆ ไปพบผู้ใหญ่ บอกบุญตามตลาด  และสถานที่หน่วยงานต่างๆ..เสียงเด็กพูดแจ๋วๆ ในการบอกบุญ มันชึมเข้าไปในใจครูจนน้ำตาเอ่อ..เด็กกล้าที่จะออกชุมชน..กล้าบอกสิ่งที่เขาทำ เมื่อเตรียมของเสร็จ ก็ไปทำความสะอาดวัด..ฝึกการเป็นพิธีกร..งานนี้เด็กทำเองจนเสร็จ และเก็บงาน..

                    ปลื้มนี้เป็นของครูเตือน ข้ามปีเลยค่ะ

 งานที่ 3 ช่วยงานบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน

หนึ่งล้านคนทั่วประเทศ

           ดีใจที่ได้ไปช่วยงานพระพุทธศาสนา มีส่วนช่วยตั้งแต่จัดสถานที่ เป็นพี่เลี้ยง เป็นพิธีกรนำกราบ และร่วมจนเสร็จงาน โดยที่กลางวันไปสอนนักเรียน..กลางคืนมาค้างที่วัด สนุกอยู่ในบุญ ได้ทั้งบุญ  ได้ทั้งประสบการณ์

            ช่วยงานบวชอุบาสิกาแล้ว  2 ครั้งแล้ว ขณะนี้กำลังเตรียมงานบวชอุบาสิกาแก้วครั้งที่ 3

    งานที่ 4 ได้ของขวัญล้ำค่าจากลูกชาย

     "พุทธบุตรหนุ่มน้อย ผู้งามสง่า

       เป็นของขวัญล้ำค่าที่แม่ชื่นใจ"

 ทั้งนี้ก็ได้บอกลูกไปแล้วว่า "การบวชของลูก แม่จะได้บุญครึ่งหนึ่ง ได้เกาะชายผ้าเหลืองขึ้นสวรรค์" นั้นไม่ใช่วัตถุประสงค์ของแม่ แม่ไม่ได้ใช้ลูกเป็นเครื่องมือแสวงบุญ

  แต่สิ่งที่แม่ปลื้มใจก็คือ ลูกได้ฝึกตน ตามพระวินัยของพระพุทธเจ้า.ใช้ผ้าเพียงสามผืน ..อาหารมี 2 มื้อ นอนในที่แคบๆ

ไม่มีแอร์ ไม่มีน้ำอุ่น  เดินเท้าเปล่าไปบิณฑบาตร..ฝึกทั้งการอด..ฝึกการทน..สำรวมทั้งกาย และใจ..แม่ขอขอบคุณโครงการบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อนของ วัดพระธรรมกาย

ที่ฝึกพระอย่างเคร่งครัด..และลูกมีความรู้เรื่องธรรมะ จนสามารถนำไปใช้ในชีวิต ฆราวาส.เช่น การไม่เลือกรับประทานอาหาร..การรู้จักประมาณในการบริโภค..การบริหารเวลา..และลูกรู้จักการฝึกสมาธิ..ยิ่ง 5 วันสุดท้ายก่อนสิ้นสุดโครงการได้ พระเดินธุดงค์ เดินเท้าเปล่า 18 กิโลเมตรในวันแรก ฉันภัตตาหารที่บิณฑบาตรได้ในบาตร เป็นที่น่าอนุโมทนายิ่ง ปลื้มนี้ คงอยู่กับครูเตือนตลอดชีวิต 

                  .............................

        หากจะถามว่าครูเตือนทำความดีอะไรบ้าง ก็จะขอย้อนรำลึก ถึงความทรงจำนี้ เป็นคำตอบ เมื่อถูกถามค่ะและขอแบ่งบุญจากงานทั้งหมดนี้ให้กับทุกๆคน ในโลกเลยค่ะ