จากการนำเสนอในที่ประชุม "การจัดการดินและปุ๋ยในภาวะโลกร้อน" เมื่อวันที่ ๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๔ เวลา ๙.๐๐- ๑๑.๐๐ น. ที่มหาวิทยาลัยแม่โจ้ เชียงใหม่
ผู้นำอภิปรายได้ถามผมเพื่อปิดประเด็นการอภิปราย ว่า
"มีอะไรที่อยากจะแนะนำให้นักวิชาการรุ่นใหม่ได้ถือเป็นแนวปฏิบัติบ้าง"
ผมจึงได้นำเสนอ แนวคิดในประเด็นสำคัญก็คือ
- การอยู่กับความเป็นจริง
- ไม่มีการหลอกลวงทั้งตัวเอง สังคม และสิ่งแวดล้อม
แต่ในที่ประชุมผมได้นำเสนอ ภายใต้ข้อจำกัดของเวลา เฉพาะในประเด็นครึ่งแรกเท่านั้น
ก็คือ การอยู่กับความเป็นจริง ทำงานอย่างเป็นจริง และไม่พยายามที่จะใช้วิธีการหลอกลวงใดๆ
ที่ผมยังไม่ได้นำเสนอก็คือ
เทคนิคและวิธีการ "หลอกลวง" ที่เราควรระวัง หรือ หลีกเลี่ยง ก็คือประเด็นที่ผมพบในการทำงาน และใช้ชีวิตในสังคม ที่สำคัญๆ ได้แก่
-
การหลอกคนและสังคม
- ให้ปฏิบัติตาม แบบไม่สนใจว่าอะไรถูก อะไรผิด อะไรควรทำ ไม่ควรทำ นั้น
-
ให้ใช้ "สิ่งเสพติด"
- ไม่ว่าจะเป็น สิ่งอำนวยความสะดวก อาหาร สารกระตุ้นความรู้สึก หรือแม้แต่คำพูดง่ายๆว่า "ทันสมัย" ล้ำสมัย
- ชนิดไหนก็ได้ที่ถูกจริตของกลุ่มคน หรือคนในสังคม
- ที่ได้ผลแน่นอนและชัดเจนมาทุกยุคทุกสมัย
-
การหลอกพืชและสัตว์ หรือทรัพยากรในสิ่งแวดล้อม
-
ให้เจริญเติบโตอย่างผิดธรรมชาติให้ใช้ "สารเคมี"
- สารกระตุ้น
- สารปองกันศัตรูธรรมชาติ สารพัดรูปแบบ
-
ให้เจริญเติบโตอย่างผิดธรรมชาติให้ใช้ "สารเคมี"
-
ถ้าคิดจะหลอกตัวเอง ให้ทำกิจกรรมแบบ "แยกส่วน"
- ทำแบบมองทีละอย่าง หรือ
- "ตัดต่อ" ใช้เฉพาะส่วนดีของแต่ละเรื่อง
-
หรือตั้ง "สมมติฐาน" ให้สามารถกระโดดข้ามประเด็นที่เป็นอุปสรรค หรือปัญหาในการทำงาน
- แล้วทุกอย่างจะ "ดูดี" ไปหมด และ
-
อย่ากลับมามองเป้าหมายรวม หรือผลรวม
- เพราะจะทำให้เห็นความจริง
- อาจทำให้เสียความรู้สึก หรือรู้สึกเสียดาย ในภายหลัง
นี่คือบทเรียนด้านเทคนิคการ "หลอกลวง"ที่ผมได้จากประสบการณ์การทำงาน และการใช้ชีวิตในสังคมปัจจุบัน
ที่อาจจะช่วยให้นักวิชาการรุ่นใหม่ จะได้ระวังตัวมากขึ้น
หรือใช้ให้ตรงกับเจตนามากขึ้น ก็แล้วแต่จะคิดและวางแผนให้กับตนเองครับ
ขอให้โชคดี และพบทางสว่างให้กับการดำเนินชีวิตของตนเองครับ
สวัสดีครับ
หลอกใครหลอกได้
แต่หลอกใจตัวเองไม่ได้
ชอบบันทึกนี้มากครับ
คนที่หลอกตัวเองมีมากมายครับ ผมคิดว่าเกินครึ่งครับ
ไม่งั้นเราคงบรรลุอรหันต์กันหมดแล้วครับ
This is hitting the nail right on the head -- square on.
How many government projects are in this category --- possibly ALL are 'scratching the wrong place or just the surface' --- not even 'value for money (and resources) spent.
I agree we need to look at the way we are going -- the means (technologies) we are using and the 'real purpose' for the journey.
More of this please