26 เมษายน 2554

ระหว่างนี้ฉันได้แต่เฝ้ามองและไต่ถามถึงข้อข้องใจหลายๆอย่างในการทำงาน และฉันได้เกิดการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เรียนรู้ที่จะอยู่กับกลุ่มคนที่มีลักษณะนิสัยหลากหลายและแตกต่างกันออกไป โดยไม่เอาพื้นฐานความคิดของตนเองไปตัดสินว่าเขาไม่ดี ทำไมเขาไม่เป็นแบบนั้น ทำไมเขาไม่เป็นแบบนี้ ฉันมองให้เห็น และพยายามเรียนรู้เพื่อให้เกิดความเข้าใจ ฉันเชื่อว่ามนุษย์ที่เกิดขึ้นมาทุกๆคนย่อมมีนิสัยที่แตกต่างกัน ไม่มีใครที่เหมือนกันสักคนแม้กระทั่งฝาแฝดก็มิอาจเหมือน การเรียนรู้ใครสักคนต้องใช้เวลา และต้องไม่ตัดสินใครจากการเห็นหรือได้ยินเพียงแค่หนึ่งครั้ง

ฉันเชื่อว่าคนเราเมื่อตัดสินใจกระทำการใดใด หรือมีพฤติกรรมที่แสดงออกมาต่อใครสักคนย่อมมีที่มาอย่างแน่นอน "กำแพง" ที่อยู่ในใจตัวเองคนทุกคนย่อมมี แต่อยู่ที่ว่ากำแพงที่ตัวเราสร้างขึ้น เพื่อปกป้องตัวเองจากคนอื่นนั้นจะสูงมาก หรือน้อยแค่ไหน ซึ่งขึ้นอยู่กับใจของแต่ละคน การเปิดกำแพงที่กั้นอยู่เพื่อเริ่มต้นสร้างมิตรภาพกับใครสักคนนั้น ฉันมองว่าไม่ใช่เรื่องที่ยากเลยที่จะเดินเข้าไปเปิดประตูของกำแพงนั้น

และนี่คือสื่งที่ฉันกำลังทำ ฉันทำหน้าที่เดินเข้าไปเปิดประตูกำแพงของแต่ละคน แต่ฉันจะเข้าถึงกลุ่มคนเหล่าัน้นได้มากหรือน้อยแค่ไหนก็ย่อมขึ้นอยู่กับตัวของพวกเขาเหล่านั้นล่ะ 

จากการที่เฝ้ามองมาฉันคาดหวังอยู่สิ่งหนึ่ง คือการละลายพฤติกรรมของคนในองค์กร ฉันไม่รู้ว่าลำพังฉันคนเดียวจะมีส่วนช่วยให้พวกเขาละลายพฤติกรรมตัวเองได้อย่างไร.......

ฉันมีความคิดว่าถ้าหากฉันได้เข้าไปอยู่ในองค์กรใดใดก็แล้วแต่ ฉันต้องละลายพฤติกรรมของตนเอง เรียนรู้วัฒนธรรมองค์กรใหม่ และปรับตัวเข้าหาให่ได้ และช่วยเป็นอีกแรงของการขับเ้คลื่อนพันธกิจขององค์กร เพื่อมุ่งสู่วิสัยทัศน์ให้ได้ แต่จากการที่เฝ้ามอง ฉันเชื่อแน่ว่าพันธกิจและวิสัยทัศน์ขององค์กรคงมีไม่กี่คนที่ช่วยขับเคลื่อน 

ฉันพยายามหาคนร่วมอุดมการณ์เดียวกันในการช่วยขับเคลื่อนองค์กร มีความมุ่งหวังที่จะเห็นองค์กรเติบโต และรักในงาน รักในองค์กร และจูงใจให้เชื่อว่าสิ่งที่ตนเองทำ หน้าที่ของตนเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนองค์กรด้วยกัน และฉันเชื่อว่าเขาจะรักในงาน ทำงานอย่างเต็มที่ พัฒนาศักยภาพของตนเองเพื่อองค์กร เพราะฉันเองก็ทำเช่นนั้นเหมือนกัน