ป่องกับแป้ว...กับผู้ไม่แสดงตน
แต่พออ่านแล้ว ก็พบว่า เกี่ยวโยงกับ โกทูโนมากมาย แทบ จะร้อยทั้งร้อย ที่กลุ่มครูเหล่านี้ มาทาง google และเข้ามาเรียนรู้ในบล็อก ของครูอ้อย
โกทูโน.....จัดให้
4 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ว่าที่ พ.ต.ดร. ณัฏฐพล ตันมิ่ง · 26 เม.ย. 2554
คณน · 26 เม.ย. 2554
ยายธี · 26 เม.ย. 2554
ส.ท้ายอาสน์สงฆ์ · 26 เม.ย. 2554
noktalay · 26 เม.ย. 2554



เอ....มีแบบนี้ด้วยหรือครับครู
อย่างไรกัน รู้แต่ว่า เข้า G2K บ่อยๆ แล้ว เหมือนจะเคยชิน ต้องแวะมาก่อน แล้วค่อยไปที่อื่น
นะครับ
สวัสดีค่ะ อาจารย์
มีความสุข ในสนามของอาจารย์ ค่ะ
ถ้าเจอความคิดเห็นแบบบวก ก็มีกำลังใจเขียนต่อค่ะ
ถ้าเจอความเห็นที่แตกต่างแต่แสดงความเห็นเชิงบวกก็ยังมีกำลังใจเขียนต่อค่ะ
พวกที่ไม่แสดงตน แต่ความเห็นดีๆก็มีนะค่ะ
แต่ที่บางที เจอพวกใจแคบแสดงความเห็นแย่ๆ ไม่สร้างสรรค์ แถมยังไม่แสดงตนอีก
ก็คงต้องปล่อยพวกใจแคบไปค่ะคุณครูอ้อย
ขอบคุณค่ะ คุณ Jannie
Yes, it is more comfortable among like-minded friends or people who agree with whatever we say and do. (In facts they may not care one bit what we do or say.) But, we can learn from opposing views. We can definitely learn by extending our 'senses' to include others' senses (and reasons). Someone once said 'no one know our weaknesses better than our enemies'. (Because, they spend time and effort learning and acting to hurt us.)
Take heed of 'flatters' (or those who try to flatten us), but ignore 'flatteries' (or those with sugar-coated tongues).
...new proverb (anonymous) ;-)
ในสนามแห่งการแข่งขันจะมีแต่คำว่าต้องการชนะอย่างเดียว
แต่ในสนามแห่งการเรียนรู้จะมีแต่การให้และได้รับเท่านั้น.....
หากเรา"ให้" แล้วเขา" ไม่รับ" ก็เป็นเรื่องของเขาในเมื่อเราให้แล้ว
ต่อไปเราก็มีสิทธิ์เลือกที่จะ"ให้" ดีไหมคะครูอ้อย
มาให้กำลังใจค่ะ..
ช่อลีลาวดีหลังฝนตกที่บ้านพี่ใหญ่
ขอบคุณทุกท่าน ค่ะ เขียน สนุกๆๆ ตามความคิด ที่ ฉุกคิดขึ้นมาค่ะ