ครูท่านนี้ไม่ใฝ่หาความรู้ ไม่คิดจะเรียน แล้วจะเป็นครูที่ดีได้อย่างไร
เมื่อวานผมมีแขกเป็นครูทำงานที่อำเภอบัวใหญ่
มาเยี่ยมที่บ้าน
เพื่อนำพระเครื่องที่เขาสะสมไว้มาให้ดู
ผมดูแล้วก็สรุปว่าเป็นพระโรงงานฝีมือไม่ดีนัก ราคาต้นทุนไม่น่าจะเกินองค์ละ ๒๐ บาท (ถ้ามีคนซื้อ)
ผมจึงคิดว่า ถ้าปล่อยให้ครูท่านนี้มีความรู้แค่นี้คงจะต้องโดนเซียนวิชามารเล่นงานเอาแน่นอน
ผมก็เลยเสนอว่า
ผมจะนำตัวอย่างที่แท้ๆ พร้อมบอกวิธีดูให้แบบช่วยเหลือกัน ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ
แต่ครูท่านนั้นกลับรีบตอบว่า
ไม่มีเวลาต้องรีบไปธุระ
ว่าแล้วก็เดินออกจากบ้านผมไป
ผมก็เลยมาคิดว่า
ครูท่านนี้ไม่ใฝ่หาความรู้ ไม่คิดจะเรียน แล้วจะเป็นครูที่ดีได้อย่างไร
ผมจึงมาเขียนประท้วงเงียบๆ
อยู่ที่เวบนี้ครับ
และคิดว่า “ครูที่ดีต้องทำตัวเป็นนักเรียนที่ดี”
เสียก่อนครับ
ไม่งั้นจะไปสอนคนอื่น "ให้เรียน" ได้อย่างไร ครับ
สวัสดีค่ะ
เห็นด้วยค่ะ
“ครูที่ดีต้องทำตัวเป็นนักเรียนที่ดี”
เสียก่อนครับ
และต้องเรียนรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงด้วย
มิฉะนั้นจะตามไม่ทันเด็กค่ะ
It is sad to see 'teachers' stop 'teaching themselves'.
Worse is when they have no time to learn.
But the situation you told is about deeper psychology.
The teacher might have been 'offended' or 'much embarrassed' of (his long highly believed) value collection.
How would one feel if her/his 'firmly held view' is destroyed in public? This 'mine is better' really divides.
Perhaps, real friends would apologise and try in different ways to shine lights on a different pictures. ;-)
ผมคิดว่า ประเด็นการอายก็เป็นอุปสรรคด้วยครับ
แบบ "อายครู ไม่รู้วิชา" นะครับ
ครูยิ่งต้องเรียนรู้ให้มากกว่าเด็กหลายร้อยเท่าครับ อยู่ที่ว่าสิ่งที่เขาเรียนรู้นั้นมีความสุขที่จะเรียนรู้หรือไม่ เพราะปกติครูชอบที่จะสอนคนอื่น แต่ไม่ชอบให้คนอื่นๆ สอนตน
เห็นด้วยกับบันทึกนี้มากๆ ครับ
Please accept my sincere apology -- my nose does not belong here. But I already poked into this post -- halfway.
So forgive me -- I'd like to finish what in my mind, which is :
What makes an object of worship 'real'? What make a god real? Someone says that 'a god exists as long as there is someone worships that god'. We all have something we hold dear and those things may not be 'money' or 'gold' -- things that are proven real and valuable at large in a normal way.
Is my water better than your water? Because my water is cloudy and full of minerals. My water sustains me and my family for a long time...
No one has asked to see 'my' comment. Take it as a grain of salt, please ;-)
สวัสดีครับอาจารย์ คำพูดนี้คุ้นชิน คนรุ่นผม ที่นักเชียร์เชิญชวน
อายครู ไม่รู้วิชา อายแม่ค้าไม่ได้กินขนม อายพวกผมไม่ได้ดูของดี
When I was younger, I heard "อายครู ไม่รู้วิชา อายนางฟ้า ไม่ได้ขึ้นสวรรค์...". Those were the days ;-)
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะ ขอบพระคุณนะคะที่เอามาลงเตือนสติดิฉันและครูท่านอื่นๆ....
ครูบางท่านเป็นมากกว่านี้อีกค่ะ รวมทั้งตัวผู้บริหารแก่ๆบางท่านด้วย ที่ไม่ยอมรับอะไรใหม่ๆ ชอบแสดงอำนาจ ชอบเผด็จการค่ะ
ก็คงบูชาและเก็บพระโรงงานต่อไป บุญวาสนา อิอิ