สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระมิ่งขวัญไทย (วสันตดิลกฉันท์ 14)

     เพ็ญพร่างสว่างศศิประภา        กระจะจ้า ณ กลางหาว
นวลนัยนานภสกาว            พิศเพริศพิมลจันทร์
    เฉกเช่นพระเทพรตนราช        วรภาสวิสุทธิ์สรรพ์
เมตตาและการุญยอัน            ผริตาประชาชน
    เภทภัยพะพานพิพิธทุกข์        ธ จะรุกระงับผล
ที่สุขก็เสริมสุขะระคน            มิจะร้าง ฤ ห่างไกล
    ปรีดิ์เปรมเกษมคณะพสก        วิย์อุทกสะอาดใส
หลั่งโซมชะโลมรมย์ใน            มนราษฎร์นิรันดร์มา
    บำเพ็ญพระราชกรณีย์        กิจที่อนรรฆค่า
หมายมุ่งผดุงพระนครา            ชุติหลั่งลุรังรอง
    ทวยราษฎร์ฤดีรติภิรมย์        และประณมพระบาทสอง
อาเศียรพาทพจนซ้อง            ปิยราช กุมารี ฯ

ออกอากาศสถานีวิทยุฯ มศว.มหาสารคาม 10 ธันวาคม พ.ศ. 2534
ประพันธ์โดย สวัสดิ์ ศิริคุปต์



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ#วสันตดิลกฉันท์#กลอนเฉลิมพระเกียรติ

หมายเลขบันทึก: 43621, เขียน: 09 Aug 2006 @ 12:01 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:35 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)