สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระมิ่งขวัญไทย (กาพย์สุรางคนางค์ 28)

     แจ่มจันทร์เจิดจ้า     สกาวพราวฟ้า    กระจ่างพร่างใส
อร่ามงามตา   นภานวลใย   ชะแง้แลไป  พาใจสุขสันต์
    จริยาวัตร   พระเทพรัตน์  ก็เฉกเช่นกัน
การุญหลั่งตก  พสกเขตขันฑ์  ไม่มีขัดคั่น  ชนชั้นใดใด
     ถิ่นที่มีทุกข์  เภทภัยคุกคาม  ณ หนแห่งไหน
มิทรงเลือกว่า  พนาพงไพร  โขดเขินเนินไศล  ห่วงหาอาทร
    เสด็จโดยพลัน  คุ้มครองป้องกัน  กำจัดปัดถอน
ลำบากเพียงไร  พระทัยอาวรณ์  ทวยราษฎร เป็นนิจนิรันดร์
    ปัญหาอาชีพ หนทางตีบตัน  มิเป็นล่ำสัน
ทรงหาทางแก้  เปลี่ยนแปรไปพลัน  ณ ท้องถิ่นนั้น  ควรยิ่งสิ่งใด
    พระคุณอนันต์  ยากนักจักสรร  จักนำคำไข
ทวยราษฎร์ทุกผู้  ย่อมรู้แก่ใจ  ภิวาทบาทไท้  ขอทรงพระเจริญฯ


ออกอากาศสถานีวิทยุฯ มศว.มหาสารคาม 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
ประพันธ์โดย สวัสดิ์ ศิริคุปต์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต

คำสำคัญ (Tags)#สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ#กาพย์สุรางคนางค์#กลอนเฉลิมพระเกียรติ

หมายเลขบันทึก: 43609, เขียน: 09 Aug 2006 @ 11:44 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 15:35 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)