.
ลืมตา ตื่นมองโลก สิ้นวิโยค ที่ผกผัน
ทุกข์คลาย ผ่านเพียงวัน ขอฝ่าฟัน วันนี้สู้
โอกาส วาดหวังใหม่ ลมหายใจ ยังมีอยู่
รอบกาย หมายมองดู ความทรงจำ ดีนานา
หากแม้น มีคนเดียว เอกาเปลี่ยว ในโลกา
สิ้นแล้ว คนเมตตา ส่งยิ้มให้ ใจพนอ
ไม่รู้ จะฝากรอย ยิ้มน้อยน้อย ให้ใครหนอ
หัวใจ ยังคอยรอ รอยยิ้มงาม กับตัวเอง
ยิ้มแย้ม อย่างหยอกเย้า เรื่องร้อนเร่ารู้โรยรา
สุขฉายด้วยแววตา ฉายยิ้มรื่นชื่นฉ่ำใจ
อย่ายิ้มอย่างเย้ยหยัน ยิ้มแบบนั้นชวนหวั่นไหว
ยิ้มดีมีกำไร ยิ้มเถอะยิ้มอิ่มซาบทรวง
ยิ้มน้อย ๆ ให้ใครดีครับ ไม่มีใครอยากรับเลยเนี่ย ;)...
รอยยิ้มยังไม่รับ หัวใจไม่ต้องพูดถึง เขาบอกให้เอาไปไกล ๆ หน่อย
;)...
มาอ่านบทกวีดีๆ ครับผม
เสียเอ๋ยเสียสละ ที่ทางพระท่านว่าพาสุขสันต์
เมื่อเรามีเราก็เกื้อเพื่อแบ่งปัน สุขมหันต์แก่ผู้รับซับไมตรี
ถึงไม่มีสิ่งไรให้จ่ายแจก เพียงยิ้มแรกส่งไปในวิถี
เพียงผู้รับได้เห็นเป็นเปรมปรีดิ์ เพียงเท่านี้ก็ซาบซึ้งถึงใจเอย.
มาทำความความรู้จักคุณโยมจันทน์รักษ์ ขออนุโมทนากับ"รอยยิ้มงาม" รอยยิ้มแสดงถึงมิตรภาพ ความรู้สึกที่ดี เป็นการให้อย่างหนึ่ง ยิ้มให้กำลังใจตนเองก็ได้.
มาร่วมยิ้มๆ ค่ะ นึกถึงเพลง ยิ้มเหงาๆ ของคนงามๆ โลกนี้งามเพียงครึ่ง ของรอยยิ้มเธอ ประมาณนี้ไหมคะ สุขสันต์นะคะ:)
สวัสดีค่ะคุณอิงจันทร์ ณ กระท่อมอิงจันทร์
ยิ้มเยาะอย่างหยามเหยียด อย่างขึ้งเครียดเกียรติหมองเศร้า
ยิ้มงามพอทำเนา นิ่มนวลเนื้อนุชน้องนาง
สวัสดีค่ะคุณWasawat Deemarn
ก็ยิ้มให้กับหัวใจตนเองค่ะ วันนี้ระบบไม่เข้าท่านะคะ ส่งบันทึกเป็นสิบ ๆ ครั้งค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ ดอกปลีสวยแปลก ๆ นะคะ
นมัสการพระอาจารย์พระมหาวินัย ภูริปญฺโญ ทิวาพัฒน์
กราบขอบพระคุณด้วยสาธุการเจ้าค่ะ ขอน้อมรับเอาไว้เป็นตัวอย่างหัดเขียนกลอนเจ้าค่ะ ยิ้มเป็นกำลังใจนะคะ
สวัสดีค่ะคุณPoo
เสียงเพลงยิ้มเหงา ๆ น่าสงสารคนร้องและคนแต่งเพลงมากค่ะ เศร้าและเหงาจริง ๆ ขอขอบคุณค่ะ
อะไรคือไม่ได้ความ เปิดให้แสดงความคิดเห็นเถอะค่ะ
ช่วยอธิบายคำว่า ได้ความ กับ ไม่ได้ความ หน่อยสิคะ
มิได้เขียนอวดใครในเชิงกลอน
หากเพราะรักอักษรสุนทรถ้อย
มิได้อวดตนว่าเลิศลอย
เรียงรสถ้อยหวังพบประสบการณ์
มิได้เขียนเพราะหลงคำยอ
หรือคอยรอเพื่อเห็นเม้นท์หวาน
ทุกบทกลอนที่ฉันนั้นจาร
มิได้อวดผลงานแข่งขันใคร
ฉันแค่เขียนภาษาตามประสา
พื้นพื้นธรรมดา...แค่พอได้
และมิได้เขียนถ้อยสำออยใคร
โดนติบ้าง...ช่างประไรเป็นบทเรียน
สวัสดีค่ะ
วันนี้อากาศร้อนจัดนะคะ กลับมาทักทายแล้วค่ะ ขออภัยที่เงียบหาย
เรื่องของบันทึกก่อนหน้านี้ ได้อ่านหนังสือจิตวิทยาเล่มหนึ่ง เห็นคำพูดโดนใจเกี่ยวกับอนาคตคือความลึกลับ จึงจำมาเขียน ดั่งเม้นท์ภาษาพม่าหง่ะ