นกไม่มีขนคนไม่มีเพื่อนหาความสุขได้ยาก
เพื่อนเก่าเกษียณก่อน
บ่ายแก่ๆ ของวันที่ 5 เมษายน 2554 ได้รับโทรศัพท์จาก อาจารย์ซุย กำลังงาม อดีตอาจารย์จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน วิทยาเขตสุรินทร์ ซึ่งเกษียณไปเมื่อ 3 ปีก่อน แจ้งว่าเดินทางมาเที่ยวหัวหิน พร้อมด้วยภรรยา และต้องการพักที่ราชมงคลชมคลื่น แถวบ่อจืด หนองแก แต่ต้องผิดหวัง เพราะ บ้านพักดังกล่าว งดให้บริการตลอดระยะเวลา 4 ปีผ่านมาแล้ว เนื่องจากการก่อสร้างอาคารใหม่ทั้งหมด ด้วยงบประมาณของรัฐ กว่า 300 ล้านบาท ทำให้ผมนึกถึง คำโบราณกล่าวไว้ว่า "นกไม่มีขนคนไม่มีเพื่อนหาความสุขได้ยาก"
อาจารย์ถามถึงที่พักอื่น ผมแนะนำแถวโรงแรมกลางเมืองราคา 1200 บาท แต่ยังไม่เป็นที่ถูกใจ เพราะได้ติดต่อที่พักในราคา 600 บาทไว้ก่อนแล้ว เป็นอันว่า ขอพักในสถานที่นั่น ผมขอเชิญทานมารับประทานอาหารเย็นด้วยกันที่ร้านอาหารมีชื่อแห่งหนึ่งแถว มาเก็ตวิลเล็จ หัวหิน
ผมรู้จักท่านอาจารย์ซุยสมัยเข้ารับราชการในราชมงคลเมื่อสิบกว่าปีก่อนโน้น เดินทางไปประชุมสัมมนาบ้าง ตรวจ 5ส. ในฐานะคณะกรรมการของราชมงคลบ้าง เราพูดคุยเรื่องเก่าๆ ด้วยความเข้าใจ เพราะว่ามีอดีตเป็นนักบวช พึงพาอาศัยวัดเป็นที่เล่าเรียนศึกษามาด้วยกัน คนละหลายปี สำนวนอาจารย์ซุยก็ว่า "ถ้าไม่สึกเสียก่อนก็เป็นเจ้าอาวาสแล้ว"
วันเวลาย่างกรายผ่านชีวิตของสรรพสัตว์นำพาความเปลี่ยนแปลงสู่ทุกสิ่งโดยไม่มีสิ่งใดอาจหาญต้านทานได้ ราชมงคลเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติปี 2542 กลายเป็นมหาวิทยาลัยราชมงคล 9 แห่ง ในปี 2548 จากมีอธิการบดี 1 คน เป็นมีอธิการบดี 9 คน ทั้ง 9 แห่งมีสายใยบางๆ ของความเป็นราชมงคลเชื่อมโยงไว้แต่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันเหมือนดั่งเดิม
เราชาวราชมงคลห่างเหินกันไปตามกาลเวลา ผมไม่รู้ว่า อาจารย์เกษียณไปเมื่อใด เพิ่งจะทราบเอาวันนี้ วันที่ท่านเดินทางมาเยี่ยมเยือนหัวหิน สมตามคำกล่าวว่า "การพบเป็นสัญญาณการจาก การผลัดพรากเป็นสัญญาณการคืนหา" วันนี้เราจึงได้กลับมาพบพากันอีกครั้ง
การเกษียณนับเป็นการ.."คืนสู่หย้า" อีกแบบค่ะ
คนที่เกษียณแล้วจะมีเวลาไปท่องเที่ยว พักผ่อน เยี่ยมเพื่อน
ขณะที่คนยังไม่เกษียณ ยังหัวยุ่ง หน้ามัน กับงาน งาน และงาน
สวัสดีค่ะอาจารย์
พบเพื่อนเก่า ได้เล่าความหลัง มีความสุขค่ะ
หินก้อนนี้ช่างเหมือนแมวน้ำ หรือสิงห์โตทะเลจริงๆ
กำลังเอียงคอเสียด้วย
ว่างๆ จะแวะไปนะครับ
วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะปัจจุบันชีวิตมีความสะดวกสบายมากขึ้นนะคะ
" นกไม่มีขน คนไม่มีเพื่อนหาความสุขได้ยาก"
เวลาสังสรรค์เพื่อนเก่ามักได้ยินคำนี้ค่ะ
ขอบคุณที่ไปแวะให้กำลังใจสมาชิกกลุ่มร้อยรสบทกวีค่ะ
สวัสดีค่ะ
เรื่องเล่าความหลังนี่ท่าจะจริงเสียแล้ว
เพราะมองไปข้างหน้าแล้ว ทางเหลือสั้นจุ๊ดจู๋
ครั้งจะพูดถึงก็ไม่งามเท่าใด
จึงเลิกคุย อิอิ
มีความสุขกับการได้เจอเพื่อนเก่าด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ
เวลาเจอเพื่อนเก่า ๆ ได้พูดคุยเรื่องเก่า ๆ ทำให้มีความสุขนะคะ