การเป็นครูนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องเรียน ต้องสอบมานับไม่ถ้วน พอได้อยู่โรงเรียนเป็นครูเต็มตัวก็ดีใจ แต่....สภาพสังคมของครูด้วยกัน ซึ่งจนปัจจุบันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไมต้องแกร่งแย่งชิงดีกันด้วย ทับถม เยียบย้ำ นิทา ใส่ร้าย แทนที่จะเอาเวลาตรงนี้ไปสอนเด็ก ไปพัฒนาโรงเรียน แต่เปล่าเลย เด็กปัจจุบัน อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ แต่คุณขึ้นชื่อว่าเป็นครู ไม่สามารถทำให้เด็กอ่านหนังสือ และเขียนหนังสือได้ (เงินเดือนก็เยอะ แต่ชอบเอาเปรียบ) เห็นใจพวกที่เป็นครูอัตราจ้าง ทำงานแทบตาย ได้ก็แค่เงินเดือน แต่พวกครูสิ ไม่ได้ทำอะไร มีผลงาน เงินเดือนก็ขึ้น เอา ขึ้นเอา แถมงานที่ตัวเองทำก็โยนมาให้อัตราจ้าง ไม่รู้ว่า ผอ.จะรับทราบหรือเปล่า (เหมือนที่เค้าว่ากัน ว่า เอาความดีใส่ตัว แต่โยนขี้ให้คนอื่น ) ขอเป็นกำลังใจให้ครูอัตราจ้างทุกคนที่ตั้งใจทำงาน และขอให้สอบได้เป็นครูที่ดี สอนเด็กไทยให้ดีกว่าที่เป็นอยู่นะจ๊ะ...
จรรยาบรรณความเป็นครู
หัวอกอาชีพครู
2 คนชอบ
ขอให้กำลังใจคุณครูที่มีจิตวิญญาณทุกท่านครับผม
ผมเข้าใจครับว่าครูก็คือคน คนที่มีความรัก โลภ โกรธ หลง คนที่หาจิตวิญญาณตนเองยังไม่พบ แต่ไม่มีโอกาส ไม่มีทางเลือก หากมาเป็นครู ก็จะมีอาชีพแค่เป็นครู ไม่มีวันจะได้เป็นครูอาชีพ ครูมืออาชีพ ครูที่ค้นพบจิตวิญญาณตนเองแล้วว่า "ฉันเป็นครู" ครูที่ภาษาอังกฤษใช้คำว่า "Teacher" ไม่ใช่เพียงแค่เป็น "Presenter" เท่านั้น
คำว่าครูมีรายละเอียดลึกซึ้งมาก ผมไม่สามารถบรรยายได้หมดในพื้นที่นี้ เอาเป็นว่าผมสรุปเป็น Slogan ประจำใจผม ที่ผมยึดในอาชีพมาตลอดก็คือ "ครูต้องขายความจริง อย่าขายเพียงแค่ความเชื่อให้กับศิษย์" ความจริงทุกวิถีทางที่จะตีแผ่ให้ศิษย์ได้รับรู้ และเรียนรู้จากการใช้วิจารณญาณของเขาเอง โดยมีครูเป็นผู้คอยกระตุ้นให้ศิษย์ใฝ่ที่จะสร้างองค์ความรู้ด้วยตัวของเขาเองเท่านั้น
ผมว่าความคิดของคนในบ้านเราบางส่วน ยังเข้าใจความเป็นครูผิดๆอยู่ และผิดไปจากขอบเขตที่ควรจะเป็นเสียด้วย เวลาเด็กเรียนไม่ดีก็โทษครู , เวลาเด็กทำผิดก็โทษครู , เวลาเด็กสอบไม่ได้ก็โทษครู , เวลาเด็กมีพฤติกรรมไม่เหมาะสมก็โทษครู คุณผู้ปกครองทั้งหลายฝากความหวังไว้กับครู ฝากอนาคตของลูกไว้กับครู ไว้กับชื่อสถาบัน ซึ่งสิ่งต่างๆเหล่านี้เป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลเล็กน้อยมาก หรืออาจไม่มีเลยก็ว่าได้ ปัจจัยหลักที่มีอิทธิพลโดยตรงแน่ๆเลยก็คือ ตัวผู้เรียนเองต่างหาก ที่เขาจะกำหนดอนาคตเขาเองว่า เขาจะเรียนดีหรือไม่ดี , เขาจะทำในสิ่งที่ผิดหรือทำในสิ่งที่ถูกที่ควร , เขาจะสอบผ่านหรือไม่ผ่าน , เขาจะมีพฤติกรรมที่ดีเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม
เช่นเดียวกันก็ฝากไปถึงคุณครูทุกท่านด้วยครับว่า ทุกวันนี้เราทบทวนความเป็นครูของเราบ่อยครั้งแค่ไหน มันจำเป็นมากนะครับ เพราะแต่ก่อนตัวผมเองไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เหมือนกัน จนช่วงหนึ่งผมมาพบกับตัวเองว่า การเป็นครูมันเหมือนกับทำให้เรามีอำนาจ สั่งให้ผู้เรียนทำอะไรก็ได้ แล้วก็ติดเอาแต่สั่งๆๆๆๆ ทำให้เราหลงในอำนาจ หลงในบทบาทหน้าที่ความเป็นครูที่แท้จริงไป ทุกวันนี้ประสบการณ์ที่ผิดพลาดของผมนี่แหละทำให้ผมต้องตระหนักในตัวเองทุกวัน ทบทวนตัวเองทุกวัน วันละครึ่งชั่วโมงบ้าง ชั่วโมงหนึ่งบ้าง คิดย้อนพฤติกรรมที่เหมาะสมบ้าง ไม่เหมาะสมบ้าง ในแต่ละวัน แล้วค่อยๆปรับปรุงตนเองอย่าให้ผิดพลาดในเรื่องเดิมๆซ้ำอีก ทำไปเรื่อยๆจนติดเป็นนิสัย ทดลองดูนะครับ ชีวิตจะมีความสุขขึ้นมากเลยทีเดียว
ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันนะครับ