ดิน-ฟ้า-น้ำ รำร่าย ใส่ทำนอง ยืนจดจ้อง รอเวลา พาสู่ดิน...
..............................................................................
1. ดินทุกที่ สีสวย ด้วยดินสี........สีดินดี เพราะคนช่วย ด้วยรักษ์ถิ่น
คนย่อมพึ่ง น้ำกับฟ้า ป่ากับดิน........โลกพังภินท์ เพราะมนุษย์ ประทุษร้าย
2. น้ำของข้า ฟ้าของฉัน ดินก็ใช่....อีกป่าไม้ แน่นขนัด สัตว์หลากหลาย
มีเจ้าของ ครอบขัง กระทั่งตาย.....ลืมว่า แล้วสุดท้าย ใครครอบครอง
3. คิดครอง คิดครอบ กอบและโกย....หิวและโหย หวนและหา ใบหน้าหมอง
ดิน-ฟ้า-น้ำ รำร่าย ใส่ทำนอง............ยืนจดจ้อง รอเวลา พาสู่ดิน...
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพจากดินและปากกา-ปณิธิ)
ดินเคยดำน้ำเคยชุ่มพุ่มไพรเขียว
หล่อเลี้ยงชีพพันเกี่ยวมานานแสน
หลายชีวิตเปล่าเลยเคยคับแค้น
จึงผาสุขทุกแคว้นแผ่นดินทอง
ทุนนิยมบ่มคนจนละโมบ
มือยาวโฉบกอบไว้หมายเจ้าของ
พวกมือสั้นฉวยต่อขอครอบครอง
คนจับจองผืนดินสิ้นผืนไพร
เมื่อก้อนหินดินต้นไม้ไร้ที่เกาะ
น้ำจึงเซาะซัดดินหินจึงไหล
ดินน้ำฟ้าขอคืนพร้อมผืนไพร
เสียงสะอื้นสะเทือนไกลไปทั่วฟ้า
ถึงคราวถูกเอาคืนยืนร้องไห้
กว่าจะคิดกันได้ก็สายสิ้น
ทั้งขุนเขา น้ำ ป่า และฟ้าดิน
ร่วมมือกันกลืนกิน คนครอบครอง
ธรรมชาติกราดเกรี้ยวขึ้งโกรธ
ฟ้าพิโรธ ดินร่ำ น้ำตาไหล
ทำโทษ ผิดคน หรืออย่างไร
เพียงแค่ชาวนาไร่ผู้ทุกข์ทน
ไยมิลงโทษพวกโหดหื่น
ต้นเหตุความสะอื้นโกลาหล
พวกนายทุน ขุด เจาะ ถาง ช่างหน้าทน
ธรรมชาติป่น ผู้กระทำ มิใช่ชาวไร่นา
***สงสารผู้ทุกข์ยากจากภัยน้ำท่วม ล้วนแต่คนยากคนจน***
สวยงาม...เลิศล้ำบทกวี...
อยากแต่งกาพย์กลอนให้งดงามด้วยภาษาแห่งบทกวี...
...น่าเสียดาย..ความสามารถมิทันถึง...
....ได้แต่แอบอ่าน....และแอบชื่นชมอยู่ในใจ...(ขอบคุณ..)
ชอบภาพจากเส้นปากกาดินสอ ประเภทนี้จากคุณปณิธิมากมายค่ะ