22 - 23 มีนาคม 2554
ผมเพิ่งเสร็จภาระกิจสำคัญในการจัดอบรมการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยเรื้อรัง ผู้พิการ และผู้ด้อยโอกาส เพื่อเป็นการพัฒนาศักยภาพผู้ดูแลผู้ป่วย (CARE GIVER) ของ รพ.สต. ของผม จำนวน 50 คน
จุดหมาย คือ ให้ CARE GIVER เป็นผู้มีความรู้และความสามารถที่จะดูแล เยี่ยมบ้านผู้ป่วยและครอบครัวนั้น และสามารถนำไปใช้เกิดประโยชน์ต่อผู้ป่วยและครอบครัวได้
อบรมทั้งหมด 2 วัน โชคดีที่อากาศไม่ร้อน แต่ครึ้ม ๆ เป็นไปตามพยากรณ์อากาศ
ตารางการอบรม ประกอบด้วยเนื้อหามากมาย มีทั้งการบรรยาย สาธิต ฝึกปฏิบัติ และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน วิทยากรมาจาก เจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาล และ รพ.สต.เอง และซึ่งกลุ่มผู้เข้าร่วมอบรม ส่วนใหญ่ เป็น อสม. มีความตั้งใจ และจิตอาสาในการที่จะช่วยเหลือสุขภาพของคนในชุมชนอยู่แล้ว
หลักสูตรวันแรก
ความสำคัญของการเยี่ยมบ้าน
ประเภทผู้ป่วยที่จำเป็นเยี่ยมมบ้าน
การเขียนแผนผังเครือญาติ
การใช้ยาผู้ป่วยโรคเรื้อรัง
สาธิตการฉีดยาเบาหวาน
การประเมินผู้พิการ อัมพาต
การทำกายภาพบำบัด
สิทธิผู้พิการ
การล้างแผล และฝึกปฏิบัติ
วันที่สอง
ทบทวนความรู้
การประเมินสภาพผู้ป่วย
การวัดสัญญาณชีพ
การจัดท่าผู้ป่วย
การดูแลผู้ป่วยแผลกดทับ
การอาบน้ำผู้ป่วยบนเตียง
การดูแลสุขภาพจิตผู้สูงอายุ
วางแผนการดำเนินงาน
ประเมินผล
ผมประทับใจในคำพูดที่เข้าร่วมอบรมท่านหนึ่งที่ว่า...
ตัวเองเป็น อสม. ช่วยดูแลสุขภาพ ทำงานด้วยใจไม่ได้เงินก็ยังทำ
เพราะอาสามาทำด้วยหัวใจ เยี่ยมผู้สูงอายุบางคนท่านเหงา เราไปเยี่ยม
ท่านดีใจมาก และเคยไปเยี่ยมแล้วสงสาร แทบร้องไห้ เพราะเห็นถ้วย
สังกะสีเก่า ข้าวแห้ง และน้ำพริกแห้งกรัง มีถ้วยคว่ำปิดกันแมลงวัน
หดหู่ว่า เราทำเหมือนท่านเป็นคนคุ้ยเคย แต่จริง ๆ ท่านเหงามาก
เพียงแค่เราไปเยี่ยมไปถามท่านก็ดีใจมากแล้ว ลูกทุกคนไม่ควรอธิษฐานว่า...
ชาติหน้าขอเกิดเป็นลูกของพ่อแม่อีกนะ เพราะชาตินี้เราทำกับท่านให้ดี
ถ้ามีโอกาสทำเลยไม่ต้องรอเวลา...
แต่ก่อนฉันก็เป็นคนเงียบ ๆ ไม่กล้าแสดงออก เมื่อเรากล้า และทำจริง
เราจะเก่ง และเป็นที่พึ่งของชาวบ้านได้
และแนะนำให้ชาวบ้านดูแลตัวเอง....
ดีจังเลยนะคะ ที่พี่มีทีม อสม.ที่น่ารักมากเป็นกำลังใจให้ทีมงานทุกท่านนะคะ
ครูขอชื่นชมให้คุณหมอ'ทิมดาบ'และเป็นกำลังใจในการทำงานด้วยนะคะ...
ขอมอบดอกกุหลาบสวยๆไว้ให้ดูเล่นค่ะ...