...เป็นที่รัก เป็นรักที่แท้ จะให้ย้ายทั้งประเทศหนีไปไหนได้...
จดหมายที่อธิษฐานก่อนเปิด
12 March 2011
วินาทีที่เห็นอีเมลล์จากเพื่อนญี่ปุ่น หัวใจก็เต้นโครมครามขึ้นมา ไม่อยากเปิดดูเลยทั้งๆที่ตัวเองก็ตั้งตารออยู่ทั้งวันหลังจากส่งไปถามข่าวทันทีที่รู้เรื่องแผ่นดินไหวที่เขย่าและกวาดญี่ปุ่นด้วยคลื่นยักษ์ พอทำใจได้เปิดอ่านก็โล่งหายใจเข้าเต็มอกอีกครั้งที่รู้ว่าเพื่อนปลอดภัยดี ความสูญเสียโดยรวมมหาศาลจนเราแทบรู้สึกผิดในความดีใจในเรื่องส่วนตัวระหว่างเรากับเพื่อนแค่ไม่กี่คน วันแรกที่เห็นว่าข่าวจากญี่ปุ่นที่ครองพื้นที่หน้าหนึ่งของสำนักข่าว BBC มาหลายวันถูกแทนที่ด้วยข่าวกองกำลังผสมถล่มลิเบีย เรารู้สึกแปลกๆ ได้คิดว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จะเลวร้าย น้ำตานอง ขนาดไหน โลกนี้ก็ยังต้องหมุนไปด้วยความเร็วด่วนจี๋ neck breaking speed เหมือนเดิม
ได้ขออนุญาตเพื่อนเอาจดหมายมาอ่านด้วยกันค่ะ
Dear Jaa,
Thank you for your mail.
We are fine here, Reiko, Ricky and my father.
In fact my aunt and uncle live near Sendai. I've made many phone calls but none of them went through. But my cousin told me that they are fine, not injured.
They live a bit far from the sea, this is really important this time.
สวัสดี จ๋า
ขอบคุณสำหรับจดหมาย พวกเราปลอดภัยดีอยู่ด้วยกันทั้ง ริโกะ ริคกี้ และ พ่อของผม
ผมมีลุงกับป้าที่มีบ้านอยู่ใกล้เซ็นได จนถึงตอนนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้เลย แต่มีญาติส่งข่าวว่าพวกเขาไม่ได้รับอันตรายอะไร ดีที่บ้านเขาไม่ได้อยู่ใกล้ทะเลมากนัก
The death toll is climbing, but it will surely be more than 10000.
About 330000 people are now evacuees.
What a disaster....
ยอดคนตายยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ คงถึงหมื่นแน่ๆ ตอนนี้คนไม่มีที่อยู่ร่วมสามแสนสามหมื่นแล้ว ความพินาศสันตะโรเป็นอย่างนี้นี้เองนะ
We still have five to six moderate tremors per day.
Now we are facing a lack of electricity because of the severe damage to nuclear power stations. They will start planned elctric cut this evening.
Only 40% train lines are running in Tokyo.
Nissan stops production for several weeks.
เรายังมีแผ่นดินไหวทุกวัน วันนึงห้าหกครั้ง แต่ไม่รุนแรงมาก ในเมืองเริ่มขาดไฟฟ้าเพราะโรงงานนิวเคลียร์เสียหายหนัก มาตรการตัดไฟจะเริ่มใช้ตอนเย็นนี้แล้ว ส่วนรถไฟเหลือวิ่งแค่สี่สิบเปอร์เซ็นต์ โรงงานของผมประกาศหยุดการผลิตหลายอาทิตย์ทีเดียว
Yours,
Hironobu
จดหมายลงวันที่ 12 มีนา 2011 จากนั้นได้คุยกันอีกสองสามครั้ง รู้สึกประทับใจในตัวเพื่อนขึ้นมากมาย ใจเย็นและใจสู้ไม่บ่นเลยซักคำเดียวไม่โทษใคร และคิดแก้ไขปัญหามองไปข้างหน้าในทันที คงเป็นคุณสมบัติที่หล่อหลอมมาจากความรู้ความเข้าใจที่ว่าบ้านของตัวเองตั้งอยู่บนระเบิดเวลา Pacific ring ทั้งแผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด คลื่นยักษ์ ไม่ใช่เรื่องใหม่ ทั้งประเทศเต็มไปด้วยสัญญาณระบุถึงหม้อความร้อนเดือดพลั่กลึกลงไปเบื้องล่าง ยกตัวอย่างภาพสัญลักษณ์ของญี่ปุ่นที่ติดตาชาวโลกก็คงไม่พ้นภาพภูเขาไฟฟูจิยามา มีเมืองเบบปุอันเลื่องลือที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวมหาศาลที่หลงใหลการอาบน้ำแร่แช่บ่อน้ำพุร้อน ชื่อสึนามิเองก็เป็นภาษาญี่ปุ่น
เพื่อนเล่าให้ฟังว่าคนญี่ปุ่นรู้ดีว่าแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เรียกว่า "Tokai earthquake" ที่่เคยกวาดโตเกียวจบราบเป็นหน้ากลองนั้นต้องเกิดขึ้นอีกแน่ๆ คำถามคือเมื่อไหร่เท่านั้นเอง ทั้งประเทศมีการให้ความรู้และเตรียมพร้อมทั้งตัวและใจ แน่นอนว่าคงป้องกันไม่ได้ทั้งร้อยดังที่เห็นตัวอย่างในครั้งนี้
แต่นี่ก็คือบ้าน ที่ตั้งรกรากมาแสนนาน เป็นที่รัก เป็นรักที่แท้ จะให้ย้ายทั้งประเทศหนีไปไหนได้ นอกจากจะยอมรับในอำนาจของธรรมชาติ และพยายามจะปรับให้สอดคล้องกับทุกๆอย่างที่ธรรมชาติจะมอบให้มา
มาเรียนศัพท์กันซักเล็กน้อยมั้ยคะ
The city of Tokyo has shown extraordinary resilience.
เมืองโตเกียวมีการฟื้นตัวน่าอัศจรรย์
We have to overcome it, whatever happens.
เราต้องก้าวผ่านไป(เอาชนะ)ให้ได้ ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้น
A 10-meter high tsunami, triggered by the tremor, swept inland.
คลื่นสึนามิสูงสิบเมตรที่เกิดจากแรงสั่นสะเทือนแผ่นดินไหว พัดถล่มชายฝั่ง
สวัสดีค่ะ'คุณ Jaa' แวะมาอ่านจดหมาย ยอมรับการปรับตัวของคนญี่ปุ่นว่าสุดยอดจริงๆ ขอเป็นกำลังใจให้ด้วยคนค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ ดร. พจนา
ตอนนี้ได้ดูข่าวว่ามีการต่อไฟไปถึงโรงไฟฟ้านิวเคลียร์แล้ว หวังว่าจะมีข่าวคืบหน้าที่ดีต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ ได้ไปร่วมกิจกรรมจัดหาทุนร่วมช่วยเหลือผู้ประสบภัย มีคนญี่ปุ่นหลายคนมาเล่าประสบการณ์ ทำให้ได้รู้ว่าเขาให้ความสำคัญกับการเรียนรู้จากภัยธรรมชาติที่เกิดในบ้านเมืองเขาอย่างจริงจังมาก เพื่อเอามารับมือกับครั้งต่อไปให้ดีที่สุด
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
จ๋า ;)
ได้ติดตามเรื่องราวข่าวทุกวัน ดีเหมือนกันข่าวนี้ที่รู้ใกล้
มีคนในท้องที่รายงานผ่านเร็วไว แถมยังได้เรียนภาษาน่าติดตาม
สวัสดีค่ะ
อยากตอบเป็นกลอนนะคะ แต่คงอาทิตย์หน้าถึงจะแต่งเสร็จ ฮะ ฮะ ฮะ ก็ติดตามข่าวด้วยกันต่อไป ขอบคุณที่มาเรียนศัพท์คลื่นถล่มด้วยกันค่ะ
จ๋า :)
ได้ความรู้สองด้าน ภาษาอังกฤษและภาษาไทยเลยนะครับ
เอาของหรอยจากเมืองไทยที่ปักษ์ใต้
ไม่ได้ กิน ได้เห็นชื่อก้าสาน่าได้แรงอก....
ด้วยข้องหวงน่ะ จึงเอามาฝาก(อย่าย้ำยายหยายน่ะ)..ฮาโรย...เนือย..."
โดย (แมวคราว =แมวตัวผู้วัยฉกรรจ์=แมวกำลังห้าวหาญ)
หลบถึงเรินเดินเรื่อยพี่เนือยข้าว
ถามน้องสาวยังไหรให้กินมั่ง
คั่วลูกคลักหรือว่าเจี้ยนปลาลัง
สุกแล้วยังคนดีชาติพี่เนือย
นั่นไก่บ้านต้มขี้หมิ้นชาติกินหรอย
ใส่ดีปลีหนวยน้อยต้มพอเปื่อย
แกงเทโพนึ่งปลาส้มต้มลูกเดือย
มันหายเหนื่อยเลยน้องเห็นของกิน
แกงสมรมต้มเนื้อยังเหลือม่าย
แรกวาบ่ายนั่งครดจนหมดสิ้น
แถมผัดเผ็ดหมูป่าท่าอิบิน
พอถูกลิ้นร้อนเร่าเข้าพริกไทย
แกงพุงปลาน่าเบื่อเหลือบานเบอะ
เทไปเถอะน้องรักค่อยหมักใหม่
นึ่งแป้งแดงสักถ้วยด้วยหวานใจ
พี่ช่วยฝานหัวไครใส่บูดู
อยากแกงส้มปลาช่อนตอนหัวค่ำ
น้องช่วยทำให้ทีมันขี้หนู
ทิ่มน้ำพริกครกใหญ่ใส่มันปู
เพียงแค่รู้สุขล้นจนอยากบิน
ลูกตอสดลูกเหรียงลูกเนียงนก
ทั้งแบบหมกแบบดองของท้องถิ่น
ลูกเนียงเพาะฉุนจัดน่ากัดกิน
น้ำลายรินหลายหยดรดฝาชี
ลูกเขือพวงลูกตอเบาเอามาหน่อย
ได้กินบ่อยดาษดื่นในพื้นที่
จำปาดะทุเรียนเทศล้วนเกรดดี
ออกทั้งปีเลยน้องของบ้านเรา
ลูกกำชำต้นใหญ่แผ่ใบดก
มีฝูงนกมาถี่ไม่มีเหงา
ลูกเป็นพวงม่วงคล้ำดำจนเงา
ในสวนเราผลไม้หลายอย่างมี
นั่นเสียงหมูขี้พร้าเวียนมาดุด
แย่งลูกมุดสุกหล่นจนอึงมี่
กล้วยนางยาเครือใหญ่ดูให้ดี
แก่เต็มที่แขบตัดตอนก่อนค้างคาว
ทวยยายมันไต่ฝาน่าพองขน
เข้าหน้าฝนฟ้าร้องแล้วน้องสาว
พี่ยังนั่งเคี้ยวเอื้องเล่าเรื่องราว
เสียงอยากข้าวร้องโอย..ฮาโรยเนือย..
คำแปลครับ....
หลบ....กลับ
เริน..บ้าน.....
เนือย..หิว
ยังไหร..มีอะไร
คั่วลูกคลัก..คั่วลูกปลาตัวเล็กๆ
เจี้ยน...ทอด
ปลาลัง..ปลาชนิดหนึ่งคล้ายๆปลาทู
ชาติ...แหม..เป็นคล้ายๆคำอุทาน
ขี้หมิ้น..ขมิ้น
กินหรอย..กินอร่อย
ดีปลี..พริกขี้หนู
หนวย..หน่วยหรือลูก
ปลาส้ม..ปลาชนิดหนึ่งนำมาหมัก
แกงสมรม..แกงที่ใส่หลายๆอย่างปนกัน
แรก-วา..เมื่อวาน
นั่งครด...นั่งแทะ
ท่าอิบิน..ทำท่าจะบินหรือเหมือนจะบินด้วยความดีใจพอใจ
แกงพุงปลา..แกงไตปลา
นึ่งแป้งแดง..อาหารภูมิภาคชนิดหนึ่งนิยมใช้นึ่ง
หัวไคร..ตะไคร้ ใส่บูดู..น้ำบูดู
แกงส้ม..แกงเหลือง
มันขี้หนู..หัวมันหัวเล็กๆนิยมกินทางภาคใต้
ทิ่ม..ตำ มันปู..ไขมันของปูได้มาจากการเคี่ยวเป็นสีดำๆคล้ายมันกุ้ง
เพียงแค่รู้สุขล้นจนอยากบิน
ลูกตอ..สะตอ ลูกเหรียง..ผักท้องถิ่นทางใต้มีกลิ่นฉุน
ลูกเนียงนก..ลูกเนียงอีกแบบหนึ่งเป็นฝักรสฉุน
ลูกเนียงเพาะ...ลูกเนียงที่กำลังงอก..กลิ่นฉุนจัดกว่าลูกเนียงอ่อนๆ
ลูกเขือพวง..มะเขือพวง ลูกตอเบา..กระถิน
จำปาดะ..ลูกจำปาดะตระกูลขนุน
ลูกกำชำ..ไม้ผลยืนต้นชนิดหนึ่งลูกเป็นพวงเล็กๆรสหวาน
หมูขี้พร้า..หมูพันธ์พื้นเมืองทางภาคใต้
ดุด..คุ้ย..เช่นคุ้ยดินหาของกิน
ลูกมุด..มะมุด..ตระกูลเดียวกับมะม่วง.แต่เนื้อหยาบกลิ่นแรงกว่า
กล้วยนางยา..กล้วยนางพญา
แขบ..รีบ
ทวยยายมัน..แมงป่องตัวเล็กๆ
พองขน..สยดสยอง
เคี้ยวเอื้อง..อ้อยอิ่งเป็นการเปรียบเทียบครับ
ฮาโรย...คำอุทานของชาวใต้แถบๆสงขลาแสดงความอ่อนล้า..
จบแล้วครับ..ฮาโรยยยยย..เมื่อยยย..อิๆๆๆ
สาอยากข้าวร้องโอย..ฮาโรย..เนือย
"เข้าไปในประวัติอัตคัดเข้าไม่ได้
ว่าจิให้เบอร์โทรไปกับในเมล์
แต่ไม่เป็นไรตัดสินใจไม่ลังเล
เบอร์เท่ใช้ศูนย์แปดเก้า เจ็ดเจ็ดสองเก้าห้าเจ็ดสาม"
ตามด้วยเบอร์เท่ทำงานโรงบาลปากยูน ..
.ศูนย์เจ็ดสี่ หกเก้าเก้าศูนย์สองสาม
โทรมาประชาสัมพันธ์ตามให้ทันที
ด้วยความดีใจเท่ได้ทะกันในเร็ววัน......ลูกหลานนักเรียนนอก(เรียนเทศ)
ญึ่ปุ่น พี่ดาประทับใจมากหลายอย่างค่ะ เช่น
- พระจักรพรรดิและพระราชินีเพียงแค่ชมภาพพระองค์ท่านเท่านั้น สุดจะน่ารักประทับใจ
- การร่วมงาน-จัดงาน ที่ประทับใจสวยงามยิ่งให้กับประเทศไทยเมื่อครั้งพืชสวนโลกครั้งที่ 1 ตลอดเวลา 3 เดือน ที่มีประเทศญี่ปุ่นประเทศเดียวเท่านั้น จัดเปลี่ยนแปลงดอกไม้ ฯ ทุกสัปดาห์ของการจัดงาน และคงจะได้ชมอีกในงานพืขสวนโลกครั้งที่ 2 ที่ประเทศไทยเราได้จัดอีกครั้ง 9 พย.54 - 15 กพ.55 รวม 99 วัน
- ภาพต้นดอกซากุระที่ออกดอกเต็มต้นเต็มเมืองสวยงาม
- การปลูกข้าวขั้นเทพที่พี่ดาได้ชมภาพสุดยอดความมหัศจรรย์ที่ปลูกได้ ฯลฯ
คงเพราะความมีระเบียบ-มีวินัยในการปฏิบัติตน ฯ ของชาวญึ่ปุ่น ทุกอย่างจึงงามประทับใจกับภาพที่เราได้พบเห็นนะคะ พี่ดาส่งใจเป็นกำลังใจให้ชาวญี่ปุ่นเวลาชมภาพข่าวเสมอ ไม่ทราบว่าปีนี้จะได้มาช่วยงานพืขสวนโลกๆได้หรือเปล่า แต่ไม่ได้มาคนไทยเราก็เข้าใจนะคะ เมื่อพืชสวนโลก ครั้งแรก ยังจำได้ไม่ลืม พี่ดาเก็บภาพไว้มากมายค่ะ