เห็นหน้าเรา แล้วอาเจียน...ต้องทำใจ

     1. ยอมรับ ทั้งทั้งที่ มีแต่เจ็บ      ยินยอม แม้หนาวเหน็บ แน่นผนึก

เจ็บปวด รวดร้าว อยู่ลึกลึก             เมื่อเห็นตึก ตะหง่านตั้ง กลางพฤกษ์ไพร

     2. แมกไม้ ไหวเอน อย่างอ่อนล้า  อีกไม่ช้า อาจมีสิ่ง ปลูกสร้างใหม่

พื้นที่ยืน ที่อยู่ แห่งหมู่ไม้               ย่อมถูกไล่ ถูกรื้อ จนราบเตียน...

     3. ยอมรับ ทั้งทั้งที่ มีแต่เจ็บ     ยอมหนาวเหน็บ หากหัวใจ ของใครเปลี่ยน

ปล่อยเขาเถิด หากเขาคิด สะอิดสะเอียน    เห็นหน้าเรา แล้วอาเจียน...ต้องทำใจ

-ปณิธิ ภูศรีเทศ-

(ภาพปากกาและสีน้ำ:ใน ม.นเรศวร-ปณิธิ)