@@@สิบเอ็ดมีนาคมพาไหวหวั่น

"สึนามิ"พลันถาโถมเข้าชายฝั่ง

กวาดทุกสิ่งที่ขวางหน้าไม่หยุดยั้ง

จนกระทั่งสาแก่ใจจึงล่าถอย@@@




@@@เจ้าตัวร้ายได้ทำลายทุกสิ่งอย่าง

ความเจริญทุกหนทางหลุดร่วงผลอย

สูญสิ้นแล้วหลายชีวิตที่คิดคอย

บ้างละห้อยเหลียวหาไม่มีใคร@@@



@@ทั่วทั้งเมืองถูกกระหน่ำซ้ำหลายหน

อีกทั้งคนรถบ้านไปอยู่ไหน

คงโดดเดี่ยวอ้างว้างจับหัวใจ

น้ำใสใสไหลออกตาโอ้ฟ้าดิน@@@




 @@@แสนสงสาร"ญี่ปุ่น"เพื่อนบ้านฉัน

เคยสุขสันต์แต่เกิดทุกข์ให้ถวิล

ส่งแรงใจให้เพื่อนเราเป็นอาจินต์

อยากได้ยิน"สงบ"แล้วเท่านั้นพอ@@@

"krugui"

14 มีนาคม 2554




ขอขอบคุณภาพจากอินเทอร์เน็ต