ดูข่าวจากโทรทัศน์เมื่อคืน..
แผ่นดินไหวใน Sendai ประเทศญี่ปุ่น 8.7 rigter!
แม้รายงานผู้เสียชีวิตไม่ถึงหลักพัน
แต่ภาพตึกรามบ้านช่องที่ถูกไฟไหม้
รถยนต์ที่ถูกคลื่นพัดราวกับของเล่น..
ภาพเด็กในอ้อมกอดแม่ ซึ่งทำอะไรไม่ถูก
มองบ้านตัวเองพังไปต่อหน้า
ผู้ใหญ่เด็กชายหญฺิงนอนรวมกันในเตนท์
....
วันนี้นั่งรถ shuttle bus ไปเรียน
บรรยากาศที่คุ้นเคยคือ ต่างคนต่างนั่ง
บางคนนั่งอ่านเลคเชอร์หรือเปเปอร์
บางคนเสียบหูฟัง บางคนทำงานใน laptop
บางคนนั่งใจลอยคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย (รวมทั้งฉันด้วย)
แต่วันนี้ บรรยากาศแปลกไปกว่าทุกวัน
..คนไม่รู้จักกันมาก่อน
คุยกันเรื่องภัยพิบัติที่ญี่ปุ่นด้วยความรู้สึกเห็นใจ
หญิงสาว American-taiwanese ที่นั่งข้างฉันตอนกลับบ้าน บอก
..วันนี้เธอรู้สึก "occupied" กับภาพชะตากรรมที่เกิดกับคนญี่ปุ่น
"..."
ขอบคุณคะอาจารย์
ตอนนี้รู้สึกว่า..อยากพัฒนาภาษาอังกฤษอย่างรุนแรง..ทำไงดีคะ
สวัสดีค่ะ
ในความเศร้ายังมีความงามแฝงอยู่
คงไม่มีอะไร ดี หรือไม่ดี ในทางดียวมังคะ
สบายดีนะคะ