ผมจึงคิดว่าถ้าเป็นไปได้ต้องเริ่มที่ "พระแท้ดูง่าย" แล้วจึงขยายเขตความรู้ออกไปหาพระแท้ดูยาก แล้ววนไปหาขอบเขตที่แบ่งระหว่างพระแท้ดูยาก กับพระเก๊ดูยาก

 เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมได้ไปเดินหา “พระหลง” และค่อนข้างโชคดีที่ได้พระ ดีๆ มาหลายองค์แบบราคากลางๆ แต่ที่ถูกใจมากๆก็คือได้ “พระแถม” เป็นพระสมเด็จวัดพลับ สนิมแดง ลงรักปิดทองเก่ามาก อย่างไม่น่าเชื่อ

ผมก็ไม่รู้จักพระ คนขายก็ไม่รู้จัก รู้แต่ว่าเนื้อพระ “เก่า” อย่างเดียว

หลังจากมาค้นข้อมูลและสอบถามพรรคพวก ผมเพิ่งทราบว่าเป็นพระสมเด็จวัดพลับ ที่เป็นพระกรุและเป็นต้นแนวคิดของพระสมเด็จวัดระฆัง และพระสมเด็จอีกหลายๆวัด

เนื่องจากผมเพิ่งเริ่มขยายการศึกษาพระเครื่องมาเป็นพระเกจิอาจารย์อย่างค่อยเป็นค่อยไป

ด้านหน้า 

ด้านหลัง
 
 
หลังจากได้พระสมเด็จ วัดพลับ "สนิมแดง" แบบแท้ๆดูง่าย สนิมหลายชั้น ทั้งสนิมผด สนิมไข และไขคลุม มาแบบฟลุคๆ ผมเลยเริ่มมั่นใจในการศึกษาพระกลุ่มนี้

ผมจึงคิดว่า
โดยหลักการแล้ว ถ้าเป็นไปได้ควรเริ่มที่ "พระแท้ดูง่าย" แล้วจึงขยายขอบเขตความรู้ออกไปหาพระแท้ดูยาก แล้ววนไปหาขอบเขตที่แบ่งระหว่างพระแท้ดูยาก กับพระเก๊ดูยาก
ที่เป็นปัญหามากที่สุดของคนที่เข้ามาศึกษาพระกรุโบราณ

 

สำหรับพระเก๊ดูง่ายนั้น จะดูได้ง่ายโดยอัตโนมัติครับ


ทีนี้ก็มาติดตรงที่ว่า จะหาพระแท้ดูง่ายได้ที่ไหน

  • เซียนพระส่วนใหญ่ก็ไม่ยอมให้ดู
  • แม้ให้ดูก็ไม่ยอมบอก
  • แม้บอกก็บอกไม่หมด
  • กลัวคนอื่นรู้ทันหากินไม่ได้

    ผมคิดว่าการหากลุ่มเพื่อนคิด หาผู้รู้ที่ไม่หวงวิชาน่าจะเป็นทางออกครับ
    ผมจึงตั้งใจที่จะพัฒนาตรงนี้ เพื่อสร้างกลุ่มเรียนรู้ และพัฒนาความรู้ในการช่วยเหลือกันแบบไม่หวังผลประโยชน์ แบบค่อยๆพากันเดิน

    ที่มีคนเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทั้งทางโทรศัพท์ มาที่บ้าน และทางอีเมล์ มากมายเกือบทุกวัน


ใครสะดวกเชิญเลยครับ ไม่สะดวกก็ติดต่อแลกเปลี่ยนความรู้ทาง อีเมล์ หรือ โทรศัพท์ก็ได้ครับ

ยินดีรับฟังความเห็นครับ