GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

พี่ใหญ่ผู้ดูแลน้อง

จะสื่ออย่างไรว่านี้แหละของจริงที่เกิดขึ้นแล้วไม่ใช่เรื่องปรุงแต่งหรือบทประพันธ์

           เดือนเมษายน 2549 ผมได้รับหนังสือจากกองนโยบายเทคโนโลยีเพื่อการเกษตรและเกษตรยั่งยืน สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์  ว่า กอง ฯ ได้รับมอบหมายให้จัดประชุมเชิงปฏิบัติการด้านเกษตรยั่งยืนในระดับภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง (Regional Conference on Sustainable Agriculture in the Mekong Region)  ระหว่างวันที่ 27-29 กรกฎาคม 2549 ณ พิพิธภัณฑ์การเกษตรเฉลิมพระเกียรติ อำเภอคลองหลวง  จังหวัดปทุมธานี (ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของงานมหกรรมเศรษฐกิจพอเพียง ของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ซึ่งจะจัดระหว่างวันที่ 26-30 กรกฎาคม 2549 ในสถานที่เดียวกัน)

          วัตถุประสงค์เพื่อที่จะสนับสนุนและให้มีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ด้านเกษตรยั่งยืน ระหว่างผู้มีความรู้ ความเชี่ยวชาญ และประสบการณ์ในประเทศไทย กับกลุ่มประเทศในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง  ได้แก่  กัมพูชา ลาว เวียตนาม สหภาพพม่า และสาธารณรัฐประชาชนจีน  รวมทั้งเผยแพร่ผลการดำเนินงานตามโครงการเกษตรแบบยั่งยืนเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ประเทศไทยได้รับความช่วยเหลือ จาก DANIDA ประเทศเดนมาร์ก

           ในหนังสือแจ้งเชิญผม  เข้าร่วมประชุมเชิงปฏิบัติการ  และเป็นผู้นำเสนอ  ในประเด็นความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่เกษตร(Farmland Biodiversity)

           หลังได้รับหนังสือแล้ว  ก็ได้รับการประสานงานเป็นระยะจาก คุณสำราญ สารบรรณ์ กองวิจัย ฯ กรมส่งเสริมการเกษตร เกี่ยวกับวันเวลา / เนื้อหาที่จะนำเสนอ  และเมื่อใกล้ถึงวันสัมมนา ก็ได้รับแฟกซ์จากกองวิจัยฯ กรมส่งเสริมการเกษตร  ให้เดินทางไปล่วงหน้า 3 วัน
 ไปสมทบกับอีก 3 คน คือ คุณพยอมจาก จังหวัดน่าน คุณสนั่น จากสกลนคร คุณพิชัย จากราชบุรี ผมจากนครศรีธรรมราช   เป็นการเตรียมความพร้อม  เพราะเวลานำเสนอค่อนข้างจำกัด จึงต้องเตรียมเนื้อหาให้ครอบคลุมงานที่ได้ดำเนินการ และให้ผู้ฟังเข้าใจ รวมถึงการเตรียมสำเนียงภาษา(อังกฤษ)   

            เช้าวันที่ 24 ก.ค.49  ผมเดินทางถึงโรงแรมมารวย พบกับคุณพยอม จากน่าน  และเดินทางไปที่กรมส่งเสริมการเกษตรพร้อมกัน ได้รับโทรศัพท์จากคุณสนั่นว่า  ยังมีงานอยู่จะเดินทางถึงเช้าของวันรุ่งขึ้น  และคุณพิชัย จะมาถึงช่วงบ่าย  วันนี้ได้เห็นบรรยายกาศของจริงที่คุณสำราญ เคยเล่าไว้ใน Blog ในกิจกรรมประจำวันการนั่งล้อมวงโต๊ะทำงาน พี่หม่า(ธุวนันท์ พานิชโยทัย) พูดคุยเรื่องงานประจำวัน ทุกท่านเชิญให้ร่วมวงด้วยแต่ผมก็แค่นั่งดูนะครับ  ก็เป็นบรรยากาศที่สดใสนะครับ  เหลืองอร่ามไปทั้งห้องครับ(ทุกคนใส่เสื้อเหลือง)

           หลังจากทักทายด้วยความเป็นกันเองแล้ว  ก็เคลื่อนย้ายมายังห้องประชุมของกองวิจัย ฯ พี่หม่า พี่แมว(พิชฎา) คุณสำราญ น้องออ(อรวรรณ) ต่างก็จุลีกุจอบริการผมและคุณพยอมในทุก ๆ เรื่องทั้งกาแฟ เอกสาร เครื่องเขียน เครื่องคอมพิวเตอร์ และที่สำคัญน้ำใจที่สื่อออกมาเป็นคำพูดและการกระทำ  ให้เห็นว่าทุกคน รักหน่วยงาน  อยากสื่อความเป็นจริงของงานออกมาให้เห็นจริงจังใกล้เคียงของจริงมากที่สุดเพราะในการนำเสนอครั้งนี้  ผู้ฟังนั้นเป็นชาวต่างชาติ  และจะสื่ออย่างไรว่านี้แหละของจริงที่เกิดขึ้นแล้วไม่ใช่เรื่องปรุงแต่งหรือบทประพันธ์

          ช่วงพักลางวัน กินข้าวที่ห้องอาหารสหกรณ์ กรม ฯ  ได้รับความกรุณาจากทีมกองวิจัย ฯ นำโดย พี่หม่า  ก็มีพี่ ๆ จากกรมนั่งร่วมอยู่ใกล้ ๆหลายท่าน ได้ยินคำถามเบา ๆ แต่ฟังไม่ชัด ได้ยินคำตอบจากพี่หม่าว่า "ก็นี่ไงละชาญวิทย์"  และแนะนำให้ผมรู้จัก พี่นันทา ติงสมบัติยุทธ ซึ่งก็พูดคุยกับผมทาง Blog อยู่บ่อย  เพิ่งเจอตัวจริงเสียงจริงวันนี้เอง พี่นันทาไม่ลืมที่จะแกล้งพูดว่าเชิญผมไว้ร่วมสัมมนาแต่ผมไม่ว่าง

          ผมเป็นคนที่ชอบดูหนังจีน  เพราะมีปรัชญาหลาย ๆ อย่างที่สามารถเก็บเกี่ยวเป็นองค์ความรู้ได้  ผมขอสมมติ กรมฯ เป็นพี่ใหญ่ เขต เป็นพี่รอง  จังหวัด เป็นพี่สาม  อำเภอ เป็นน้องสี่  ในช่วงสองสามวันนี้ เรา 4 คน มาอยู่ให้พี่ใหญ่ดูแล   อบอุ่นมาก เหมือนกับพี่คนโตดูแลน้องคนเล็ก  บรรยากาศในช่วงที่อยู่ที่กรมฯ  ได้รับการดูแลเอาใจใส่ทุก ๆ อย่าง  โดยเฉพาะกำลังใจนั้นมีมาจากทุกท่าน 

        ท่าน ผอ.กองวิจัยท่านได้เข้ามาเยี่ยมให้กำลังใจเป็นระยะ ๆ ขอขอบคุณทุกท่านนะครับ  ที่ได้กรุณาดูแล คุณปุ๊ก คุณอ้อย ที่คอยช่วยเหลือและติวภาษาอังกฤษ  คุณอ้อยไปปลุกพวกเราถึงที่พักตั้งแต่ตี 4 เพื่อติวภาษาอังกฤษ เพราะกลางวันก็ต้องทำงานปกติ

        การนำเสนอครั้งนี้ เป็นการนำเสนองานที่ได้ดำเนินการในพื้นที่ที่มีผลเกิดขึ้นและเกษตรกรได้รับประโยชน์ ที่ทีมงานกรม ฯ พยายามดูแลก็เพื่อให้การนำเสนอสื่อให้เห็นภาพใกล้เคียงของจริงมากที่สุด และให้ผู้ฟังเข้าใจ

        ผมได้สัมผัสกับพี่ใหญ่ (กองวิจัย กรมฯ) ผมยังฝันต่อไปว่า ถ้าระดับพี่ ๆ ที่ผมสมมติมาตั้งแต่ต้นของบันทึก ได้เป็นพี่ที่แท้จริงและเข้าใจน้อง (ไม่มีคุณอำนาจ) ดูแลช่วยเหลือในการทำงาน ตามที่ควรจะเป็นงานส่งเสริมการเกษตรถึงแม้นจะยาก หนัก และมากด้วยปริมาณก็ยังทำให้พวกเรา สนุกที่จะทำ

         

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): เรารักในหลวง
หมายเลขบันทึก: 42965
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

ทราบว่าคุณชาญวิทย์ไปทำงานใหญ่ ก็ส่งใจไปช่วย กลับมาแล้วพร้อมด้วยเรื่องเล่า ทำให้อ่านแล้วก็ได้เห็นเบื้องหลังการถ่ายทำ และได้ความรู้มากมาย ห่างหายไปจากหน้าจอหลายวัน ก็คิดถึงครับ

เรียน อ.จำนง

          ขอบคุณมากครับที่คอยเอาใจช่วย  กลับมาก็ต้องเคลียร์งานภาคสนามหลายเรื่องเลยครับ ไม่ค่อยได้นั่งหน้าจอ  เพิ่งจะมีเวลาก็วันนี้แหละครับ

  • เรียกว่าพบคนคอเดียวกันครับ
  • ยิ่งทำงานจะยิ่งสนุก มีกำลังใจเพิ่มขึ้นนะครับ

 

เมื่อไรเราจะได้มีโอกาส F2Fพร้อมหน้ากันทั้ง3คนน้อ.....