ตำรวจไม่ทำงานคือตำรวจท่องเที่ยว

                     จากการเดินทางมาเที่ยวชมปากน้ำปราณ โดยไม่จำกัดเรื่องเวลา จึงแวะเวียน ทุกซอกซอกซอย ยืนคุยกับ พี่จ่าตำรวจน้ำก็หลายนาที เพราะคุณพี่แกของขึ้นที่ถูกเขมรกำแหงเดชท้ารบประเทศไทย เลือดตำรวจน้ำขึ้น จึงยืนคุยกันนานหน่อย 

 

        พูดถึงตำรวจขอพาดพิงสักหน่อยเพราะโดนเพื่อนลองภูมิปัญญา ทายปัญหาถามว่าตำรวจอะไรไม่ทำงาน....แล้วเพื่อนก็สาธยายว่าเมืองไทยนี่แปลก มีตำรวจทุกหน่วยงาน

ตำรวจธนาคาร

ตำรวจทางหลวง

 ตำรวจไฟ

ตำรวจตรวจคนเข้าเมือง

 ตำรวจปราบยาเสพติด

 ตำรวจป่าไม้

ตำรวจติดตามนักการเมือง

ตำรวจตะเวนชายแดน

 ตำรวจภูธร

 ตำรวจนครบาล ฯ   แต่มีอยู่ตำรวจหนึ่งไม่ทำงาน นั้นคือ ตำรวจท่องเที่ยว.....ฮา  ไม่ยอมทำงานจริงๆตำรวจท่องเที่ยว

 

      ได้เวลาพระกลับวัด ผู้เขียนเดินลัดตัดเข้าตลาดสด  วันนี้ดอกไม้กับขนมขายดีมีประชาชนเต็มทุกแผง แสดงว่า"แนวรบทางด้านศาสนาพุทธยังเข้มแข็ง

       เดินหาคิวมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็ไม่พบ ต้องออกปากถามได้ความว่าเมืองนี้ไม่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง อีกทั้งรถประจำทางไปโรงแรมปัตตาเวียก็ไม่มี  ถึงตอนนี้เท้าและเข่าที่ย่ำมาตั้งแต่ตีสี เริ่มต่อต้าน ตัดสินใจเดินกลับ......

     พบคนใต้ขายข้าวเหนียวไก่ทอด ก็สอบถามเรื่องรถรับจ้างเธอบอกว่าเพิ่งมาจากนคร ยังไม่รู้จักไคร  เดินมาเกือบถึงทางแยกไปโรงแรม เห็นแม่ค้าขายกล้วยปิ้งข้างร้านกาแฟ ส่งกลิ่นหอม  ยอมใจอ่อน แวะไปซื้อกล้วยปิ้งกินกับกาแฟ  คุณพี่เจ้าของร้านเห็นเป็นคนแปลกหน้า ทั้งหน้าตาและภาษาพูด สำเนียงส่งเสียงภาษาข้าหลวง* (ภาษากลาง)แต่ออกเสียงแบบพัดตะลุง

      จึงชักชวนสนทนา ถามใถ่พูดคุยกันถูกใจ จนลืมเรื่องไปประชุม ป้าอ้วนของลูกค้าได้บอกเคล็ดลับในการในการปิ้งย่างกล้วยให้อร่อยสุกทั่วตลอดใบ ต้องหมั่นพลิกหมั่นเสียบ มิเช่นนั้นกล้วยจะใหม้นอกข้างในไม่สุก ที่สำคัญที่สุดคือถ่านที่ใช้ พี่แกใช้ถ่านจากพรก*(กะลามะพร้าว)  ผู้เขียนพอมีความรู้เดิมเรื่องการเผาถ่านจึงแนะนำให้ใช้ถ่านไม้โกงกาง หรือไม้ก่อ ซึ่งเป็นไม้เนื้อแข็ง พี่แกบอกว่าถ่านอะไรก็ได้ สำคัญอยู่ที่ พอไฟติดถ่านต้องเอาขี้เถ้าโรยกลบ เพื่อเก็บความร้อน คุยไปทำงานไป คุณพี่สามีป้าอ้วนถามขึ้นว่าพักที่ไหน ก็นึกขึ้นได้ว่ามาประชุม ซึ่งก็ต้องเดินไปโรงแรมระยะทางสี่กิโล คุณพี่ใจดีอาสาจะไปส่ง แต่เห็นลูกค้าที่มาอุดหนุนไม่ขาดสาย ผู้เขียนเกรงใจไม่รับความปราถนาดี บอกไม่เป็นไร 

       แล้วแกก็หายไปในซอยกลับออกมาพร้อมกลับชายหนุ่มผู้หนึ่ง บอกให้ผู้เขียนขึ้นรถจะไปส่ง .....ผู้เขียนไหว้บอกขอบคุณพูดออกมาแต่ในใจมีมากกว่าคำขอบคุณที่พูดออก ปากน้ำปราณ "น้ำใจยังหาได้" ขอขอบคุณพี่น้องแทนผู้มาเยือนทุกคนที่ได้รับบริการด้วยความห่วงใยผู้มาเยือน หากไม่ลองเดินดูบ้างรอบๆริมรายทางเดิน คงไร้วาสนาได้มาพบมาเห็นสิ่งดีที่....ดี..งาม..จริง

กระดานทับ  ความอร่อยอยู่ที่การทับ ลุงแกบอก