การใส่บาตรของคนที่เป็นศาสนิกชนนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่มีให้เห็นโดยทั่วไป  ปกติแล้ว krugui จะใส่บาตรร่วมกับเพื่อนบ้านในหมู่บ้าน "ตาลฟ้า" เป็นประจำทุกวันอาทิตย์  เพราะได้นิมนต์พระวัดที่อยู่ห่างจากหมู่บ้านพอเดินเหงื่อตกถึงเอาไว้  แต่ขากลับจะมีรถไปส่งถึงกระไดกุฏิ......

  การใส่บาตรแต่ละครั้งก็มากบ้างน้อยบ้าง  บางครั้งก็ทำเอง  บางครั้งก็ซื้อเอา   แต่ทุกคนและทุกครั้งพวกเราก็เต็มใจและอิ่มเอมใจกับการทำบุญ จนกลายเป็นการบอกบุญกันถ้วนหน้าหากมีงานบุญที่ไหน


 

 จนได้อ่านเจอถึงคำถามหนึ่งที่มีคนถามพระคุณเจ้าว่า....เวลาใส่บาตรเราไม่ได้ใส่เอง แต่ให้คุณแม่ใส่เราจะได้บุญหรือไม่??

คำตอบคือ...ได้สองต่อ 

อันดับแรกถ้าเราทำอาหารเองหรือซื้อมาเองจะได้   บุญใหญ่ในทานบารมีและจาคานุสติของเรา

อันดับที่สองเราให้คุณแม่ใส่บาตร คุณแม่ของเราจะได้เวยยาวัจมัยคือ ช่วยงานบุญคนอื่นให้สำเร็จและได้ ปัตตานุโมทนามัยคือ พลอยยินดีในบุญของคนอื่นเพิ่มขึ้น เพราะถ้าไม่ยินดีคุณแม่ก็จะไม่ใส่บาตรให้เรา เท่ากับคุณแม่ได้บุญไปอีกสองอย่างพร้อมกัน


     krugui จึงปลื้มปิติมากเมื่อได้อ่าน เพราะเวลากลับไปเยี่ยมแม่พระที่บ้านทุกครั้ง  จะต้องจัดเตรียมข้าวปลาอาหารทั้งคาวทั้งหวานเตรียมให้ท่านใส่บาตร ทุกวัน  รวมทั้งซื้อหาสิ่งของที่จำเป็นในการใส่บาตรประเภทของแห้งทิ้งไว้ให้กรณีฉุกเฉิน  แสดงว่าเราก็ได้บุญด้วยและท่านก็ได้บุญไปพร้อมกันด้วย

    บุญในที่นี่หมายถึง ความสุขสงบและความอิ่มเอมใจที่ได้ทำในสิ่งที่ดีๆ  เป็นการช่วยทำนุบำรุงศาสนาอีกทางหนึ่ง     คิดแล้วก็รู้สึกดีและ....เบาสบาย



 ได้บุญสองต่อและเพิ่มขึ้นแบบนี้แล้ว  อ่านแล้วอย่าเพิกเฉย....ดีกว่าใส่เองไหมคะ?? สาธุ.....


           

 

ขอขอบคุณคำตอบจาก สนทนากับพระอาจารย์เล็ก สุธมฺมปญฺโญ

และภาพประกอบจาก COMEDBIRD