สิงคโปร์มีประชากรไม่ถึง 5 ล้านคน แต่ผู้นำอย่าง Lee Kuan Yeu พยายามสร้างผู้นำรุ่นใหม่ ๆ ทดแทน ซึ่งก็ทำได้สำเร็จดูได้จากเศรษฐกิจของสิงคโปร์..รายได้ต่อหัวสูงกว่าประเทศไทยถึง 12 เท่า
แต่ประเทศไทยมีประชากร 64 ล้านคนจะหาผู้นำสัก 10 คน ที่จะพาประเทศไปรอดก็ยังยาก เหตุผลคืออะไรช่วยกันตอบด้วย
จีระ หงส์ลดารมภ์
นานัปการที่ขาดหายไปจนทำให้บ้านเมืองเราเป็นอย่างทุกวันนี้ แต่ถ้าจะให้เลือกลำดับหนึ่งที่อยากให้มีคือ ความจริงใจ เป็นสิ่งที่ผู้นำและคนทั่วไปขาด ทำให้สังคมนี้ไม่ค่อยสมบูรณ์ เพราะทุกคนทำอะไรคิดอะไรก็อ้างประเทศชาติ อ้างประชาธิปไตย แต่ความจริงใจไม่มี เพราะทุกคนล้วนคิดถึงตนเอง
พ่อแม่บางคนบอกว่ารักลูกอยากให้ลูกเป็นโน่นเป็นนี่ อยากย้อนถามว่ารักลูกอยากให้ลูกเป็นตามที่ลูกต้องการหรือว่าพ่อแม่ต้องการ เวลาลูกทำอะไรผิด พ่อแม่โกรธแล้วว่าเพราะรักลูกมากถึงโกรธ อยากถามว่าพ่อแม่ห่วงหน้าตาตัวเองหรือลูกมากกว่ากัน...
นี่เพราะเราไม่จริงใจเราบอกว่ารักคนสักคนหนึ่ง แต่เวลาเขาบอกว่าจะเลิกเพื่อไปมีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเราทำไมถึงไม่ให้เขาไป แล้วเราจะบอกว่าเรารักเขาอีกหรือ...
เพราะถ้ารัก ถ้าจริงใจก็ย่อมมองออกว่าเขาต้องการเลิกเพื่ออะไร... เห็นไหมครับ
ผมว่าความจริงใจที่จะแสดงออกมาโดยไม่แอบแฝงแอบอ้างอะไรทั้งสิ้นจะทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้น... ผมเชื่ออย่างนั้นและอยากให้เป็นอย่างนั้น...จริง ๆ และมากที่สุด...
"ประเทศไทยมีประชากร 64 ล้านคนจะหาผู้นำสัก 10 คน ที่จะพาประเทศไปรอดก็ยังยาก เหตุผลคืออะไรช่วยกันตอบด้วย"
ในความคิดของผมคิดว่าเป็นเพราะสังคมไทยตกต่ำลงเพราะค่านิยมของคนไทยเปลี่ยนไป ผู้ที่มีอำนาจและอิทธิพลในสังคมไทยปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นส่วนของการเมือง ข้าราชการ พ่อค้านักธุรกิจ ส่วนมากได้รับมรดกมาจากรุ่นพ่อ หรือปู่ย่า ตายาย คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ยกย่องกันเอง เป็นผู้ที่มีอิทธิพลในการเสนอตัวเป็นผู้นำ แต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคนส่วนใหญ่ของประเทศ เพราะขาดคุณสมบัติที่ดีขาดคุณธรรมและจริยธรรมของผู้นำ
คนไทยเป็นจำนวนมากที่มีความสามารถเป็นผู้นำที่ดีได้แต่ขาดโอกาส และการสนับสนุนจากผู้มีอำนาจหรือผู้ที่มีอิทธิพลในสังคม
สังคมไทยในปัจจุบันไม่ให้โอกาสคนไทยได้พัฒนาเพื่อก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำที่จะนำประเทศให้รอดพ้นได้
ถึงเวลาที่สังคมไทยจะต้องทบทวนและหันมาช่วยกันสนับสนุนและสร้างผู้นำที่ดีมีจริยธรรมเพื่อนำประเทศชาติให้เจริญรุ่งเรื่องมีความมั่นคงอย่างยั่งยืน อย่างจริงจังและต่อเนื่อง
ขอยกธรรมะของหลวงตามหาบัว มาแบ่งปันดังนี้
ศีลธรรมและความประพฤติของผู้กำลังศึกษาเล่าเรียน เป็นสิ่งที่เราจะเพิกเฉยไม่ใส่ใจไม่ได้โดยเด็ดขาด แต่ต้องพยายามขวนขวายเข้าประดับตนให้มาก ท่านให้เหตุผลว่า เราจะมีแต่วิชาความรู้เพียงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องมีธรรมเข้าแทรกเสมอด้วยการพินิจพิจารณาใคร่ครวญว่าผิดหรือถูกประการใดในการคิด การพูดและการกระทำของตนเอง
เรียนมาเท่าไร ก็เป็นเครื่องมือของความชั่วช้าลามกไปเสียทั้งสิ้นๆ เวลานี้เป็นอย่างนั้นนะ ถ้าไม่มีธรรมแล้ว ยังไงโลกนี้จะพินาศฉิบหายจริงๆ เพียงความรู้ทางโลกที่เรียนมา ความรู้อันนี้มันเป็นเครื่องส่งเสริมกิเลสตัณหาให้เอาไปใช้ได้อย่างคล่องตัวๆ
ผู้ที่ล่มจมก็คือเราๆ ผู้เรียนมานั้นแหละ มันทำให้โลภให้โกรธให้หลง พาให้ส่งเสริมราคะตัณหามากขึ้นๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นฟืนเป็นไฟทั้งสิ้น
พุทธศาสนาเป็นศาสตร์ที่ลึกลับมากที่สุด แต่ไม่มีใครสนใจศึกษาปฏิบัติ จึงไม่มีใครรู้เห็นถึงความอัศจรรย์และความเลิศเลอของศาสตร์แขนงนี้ ผู้ที่เรียนจบวิชานี้จะเรียกว่า เรียนจบไตรภพ หรือจบความรู้ทั่วสามแดนโลกธาตุก็ไม่ผิด
อันนี้เป็นความลึกลับมากของภพของชาติ ความเปิดเผยคือการเกิดตายอย่างนี้ด้วยกัน เห็นชัดเจน แต่สาเหตุของมันที่จะพาให้มาเป็นอย่างนี้ เป็นยังไงนี้ ไม่มีใครรู้ได้ ไม่มีใครเรียนรู้ได้เลยละ นอกจากด้านจิตตภาวนาพุทธศาสนา
พุทธศาสตร์นี่เข้าถึงขั้นจิตศาสตร์นี้แล้ว ไม่มีใครรู้ได้ด้วย ถ้าไม่ได้ทำทางภาคปฏิบัติ รู้ไม่ได้เลยถ้าเป็นทางด้านจิตตภาวนาเรียกว่าทำทางด้านจิตศาสตร์ล้วนๆ แล้ว รู้ตามไปจนถึงถอนรากถอนโคนมันออกได้หมด ไม่เหลือ ไม่เหลือเลยนะ
ธรรมชาติเป็นคอมพิวเตอร์อยู่ในตัวแล้วในการสร้างดีสร้างชั่ว บาปบุญคุณโทษ ประโยชน์มิใช่ประโยชน์ต่างๆ บรรจุคอมพิวเตอร์อยู่ในตัวของมัน จดเข้าอยู่ในหัวใจๆ