บทความเรื่อง After Earth Why? Where? How? When? เขียนโดย Michael Zimmerman ในนิตยสาร Popular Science ฉบับเดือนมีนาคม ๒๕๕๔ กระตุ้นให้ผมเขียนบันทึกนี้
เป็นหลักอนิจจัง และหลักวิทยาศาสตร์ ว่าในที่สุดโลกนี้จะต้องสลายไป อย่างช้าที่สุดก็ ๒,๐๐๐ ล้านปี เมื่อดวงอาทิตย์ขยายตัวแผดความร้อนจนมหาสมุทรในโลกเหือดแห้งไปหมด หรืออาจจะโดย Andromeda Galaxy เข้ามาชนกับ แกแล็กซี่ ทางช้างเผือก ของเรา โลกก็อาจหายวับไป นี่ก็คงจะอีกหลายพันล้านปี แต่ที่อาจจะเร็วกว่านั้นก็เมื่อสะเก็ดดาว (asteroids) ขนาดใหญ่ เส้นผ่าศูนย์กลางเป็นพันไมล์ วิ่งมาชนโลก ซึ่งตามหลักวิทยาศาสตร์ เกิดขึ้นทุกๆ ๓ แสนปี ดังตัวอย่างการชนที่ทำให้เกิด mass extinction เมื่อ ๖๕ ล้านปีก่อน ที่กวาดล้างไดโนเสาร์ไปจากโลก
ในปี พ.ศ. ๒๕๓๒ มีสะเก็ดดาวขนาดเล็กเดินเข้ามาในวงโคจรโลก ห่างจากเวลาที่โลกโคจรไปถึงเพียง ๖ ชั่วโมง หากชนกันก็จะเท่ากับระเบิดนิวเคลียร์ ๑ พันลูก
ข้อมูลเหล่านี้สอนเราว่า การมีอยู่ของโลกเป็นอนิจจังแน่ๆ
เมื่อโลกสิ้นสุดได้ มนุษย์ก็ต้องหาโลกใหม่อยู่ เพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ นี่คือวิธีคิดของคนจำนวนหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในโลกตะวันตก เป็นโลกใหม่ที่มนุษย์สร้างเอาเอง ไม่ใช่อ้อนวอนให้เทวดาช่วยสร้าง
นับเป็นจินตนาการสุดสุด ที่ส่วนหนึ่งมีความรู้และผลสำเร็จทางวิทยาศาสตร์หนุน บทความบอกว่า ในที่สุดแล้วมนุษย์จะอยู่นอกโลกมากกว่าอยู่บน Planet Earth ใบนี้ ซึ่งหมายความว่ากว่าจะถึงวันนั้น ก็จะเกิดเทคโนโลยีใหม่ชนิดที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อน จำนวนมากมายหลากหลายเทคโลยี ที่ทำให้การเดินทางในอวกาศเป็นเรื่องปกติ และการดำรงชีวิตทำมาหากิน ขยายเผ่าพันธุ์ อยู่ในโลกใหม่เป็นเรื่องปกติ
ผมชอบอ่านจินตนาการแบบนี้ อ่านสนุก และบอกเราว่ามนุษย์ในอนาคตหลังจากที่เราตายไปหลายร้อยหลายพันปี น่าจะดำรงชีวิตอยู่อย่างไร
ผมติดใจมากว่า วิธีเดินทางไปในอวกาศที่ราคาถูกที่สุดคืออาศัยเขาไป “เขา” ในที่นี้คือ สะเก็ดดาวขนาดใหญ่ ที่มีวงโคจร และนักดาราศาสตร์รู้ ว่าจะเดินทางไปทางไหน ไปพบหรือเฉียดสะเก็ดดาวอื่นเมื่อไร เราก็เดินทางโดยเกาะสะเก็ดดาวต่างดวงไปทีละทอด ไม่ต้องเสียพลังงานเลย
จินตนาการเช่นนี้เอง ที่ช่วยขับเคลื่อนความก้าวหน้าของมนุษย์ ช่วยให้เกิดการค้นคว้าขวนขวาย มีการต่อยอดความรู้กันขึ้นไป จนในที่สุดฝันก็เป็นจริง ดังกรณีเรือดำน้ำใต้ทะเล ๓ หมื่นโยชน์ ตามจินตนาการของ จูล เวิร์น ก็เป็นจริงแล้ว
วิจารณ์ พานิช
๑๒ ก.พ. ๕๔
ฮาๆๆๆๆ....
ขำจินตนาการของอาจารย์ค่ะ... สุดยอดดดด.