นอกหน้าต่างพร่างพรมลมพัดพราย
“เเสงแห่งเทียน”
มองดวงเทียนสุกสว่างกลางความมืด
ในคืนยืดยาวนั้นอันน่าหน่าย
นอกหน้าต่างพร่างพรมลมพัดพราย
เป็นคืนเปลี่ยวเดียวดายหลับไม่ลง

เทียนกระจ่างสว่างวามดุจความหวัง
เป็นพลังโรจน์รุ่งอันสูงส่ง
คอยสร้างเสริมเสกสรรค์เจิดบรรจง
แสงเทียนคงคุณค่ายามราตรี

กลางดวงเทียนจุดดำคือลำไส้
ค่อยค่อยไหม้ไหวระยิบกระพริบถี่
เทียนรันทดหยดน้ำตาทุกนาที
เปล่งแสงที่ประทับประดับดวง

สว่างเทียนบางทีมีหลายแท่ง
ต่างเปล่งแสงแข่งดาวกลางหาวห้วง
บ้างรีบดับลับเปล่าประโยชน์ปวง
เหลือบางดวงคงรอวันต่อไป

ชีวิตเปรียบเทียบเทียนที่เปลี่ยนแปลก
จะดวงแรกดวงหลังดังขานไข
คือดวงเทียนดวงทีมีดวงใจ
ย่อมมีฝันหวั่นไหวกลางสายลม

จึงเรียกเทียนดวงนี้ “เทียนชีวิต”
ย่อมมีสิทธิ์คิดหวังดังเหมาะสม
กอปรกรรมดีมีบุญทุนนิยม
เทิิดสังคม “เรืองแรง” ด้วยแสงเทียน

โสภณ เปียสนิท่
39/3 เขาพิทักษ์ หัวหิน ประจวบคีรีขันธ์ 77110

สวัสดีค่ะอาจารย์โสภณ...
แวะเข้ามาอ่าน"แสงแห่งเทียน"...ได้พลังอย่างมากมายจากแสงเทียน...ค่ะ
วันนี้มาเป็นคนแรก
มาชมแสงแห่งเทียน
บ้างทีก็ดูว่า อาจเป็นเพื่อนได้ในคืนเหงาอันหนาวเหน็บ นะครับ
ช่วงนี้ผมคุมสอบ
เด็กเขาสอบกันไปเงียบดี
ผมก็เขียนกลอน หรือไม่ก็อ่านหนังสือ เงียบๆ
บรรยากาศแบบนี้ ทำให้ได้บทกวี หลายบทหน่อยครับ
-สวัสดีครับ..อาจารย์..
-ยามเย็น ๆ เก็บ "รักแรกพบ"มาฝากครับ...
กวีไพเราะ และความหมายดีครับ
มาเยี่ยมชมอาจารย์ ผศ.
กอปรความดีก่อนจากพรากจากแสง
ขอกุศลผลบุญหนุนเป็นแรง
ให้ชีพแกร่งแข็งขืนฝืนอธรรม
ดอกไผ่
แหม ขยันหาดอกไม้มาประกอบ ช่างชื่อไพเราะจริงๆ
"รักแรกพบ" ว่าแต่ว่าชื่อนี้จริงหรือครับ
สงสัยๆ
แหม ขยันหาดอกไม้มาประกอบ ช่างชื่อไพเราะจริงๆ
"รักแรกพบ" ว่าแต่ว่าชื่อนี้จริงหรือครับ
สงสัยๆ
ฝากถือเทียนติดไฟกลับบ้านด้วยนะครับ
ค่อยๆ เดินนะ
เรียกว่ามีพัฒนาการนะครับ (ยิ้มเล็กน้อย)
ส่วนที่ปรับตัวอักษรใหญ่ขึ้น เพราะเห็นใจคนอ่านครับ
สมัยแรกเขียนเท่าไรใส่หมดเลย ผลหรือ เต็มจออัดแน่นไม่เหมาะกับเวลาของชาวเรา ที่ต้องแวะเวียนไปหาเพื่อนๆ แควนๆ เหมือน "ผึ้งกับดอกไม้"
ส่วนภาพนั้น สังเกตจากชาวเราใส่กัน บางคนใส่ภาพน้อย บางคนใส่ภาพมาก บางคนใส่แต่ภาพ (อิอิ)
คุณครูป.1ใส่ภาพมากและสวยงาม
เลยเอาเป็นแรงบันดาลใจเสียเลย
วันนี้มาเยี่ยมถึงบ้าน
ขอบพระคุณมากครับ
เรียน คุณโสภณ
ผมฝากบทกลอน "หรอย..." ไว้ที่ บล็อกของคุณวอญ่า "นำชุบโจร" ครับ อย่าลืมแวะไปดูครับ ขอบคุณมาก
ขอบคุณสำหรับบทกวี อันไพเราะ
ใช้ชื่อเล่นว่า "ดอกไผ่" หรือครับ
หากได้สาระจากกวี
หากเพลินจากบทกวี
ถือว่าเป็นความดีงดงามของภาษาไทยที่เรารักษากันไว้
ด้วยความรักด้วยความหวงแหน
นะครับ