หลายคนสงสัยว่าทำไมอิสรชน ชอบทำงานช่วงกลางคืน ??

 

                อยากจะตอบว่าจริง ๆ แล้ว ไม่ได้ชอบทำงานตอนกลางคืน คนอิสรชน ก็อยากทำงานช่วงเวลาปกติที่คนอื่น ๆ เขาทำกันทั้งนั้น และที่สำคัญเราก็ทำงานในช่วงเวลาปกติที่คนอื่น ๆ เขาทำกันเช่นกัน อิสรชน ก็ทำงานเอกสาร ทำงานประสานงาน็ทำงาน็ในช่วงเวลาการทำงานปกติที่ใคร ๆ ก็ทำกัน เพราะคงไม่มีใครอยู่รอให้เราประสานรงานเข้าไปช่วงดึก ๆ หรอกนะ ....

                ชีวิตคนด้อยโอกาสในช่วงเวลากลางคืน เป็นช่วงเวลาที่ หลาย ๆ คน หลาย ๆ หน่วยงานละเลยและมองข้ามผ่าน จนทำให้เกิดการแสดงอิทธิพล อำนาจบาตรใหญ่ กับคนด้อยโอกาส บ้างต้องเสียเงินที่หามาได้ในช่วงกลางวัน บ้างต้องเสียตัวเปล่า ๆ เพื่อต่อรองการเป็นอิสระไม่ต้องถูกทำร้ายหรือจองจำ บ้างก็เพื่อความอยู่รอดปลอดภัยของตนเองในพื้นที่ ที่อาศัยอยู่ ???

                รัฐบาลประกาศจะเอาชนะกับผู้มีอิทธิพล อำนาจมืด แล้วผู้ที่ใช้อำนาจมืดบนอำนาจสว่าง รัฐจะเข้ามาจัดการเมื่อไหร่ หรือจะปล่อยให้คนด้อยโอกาสเหล่านี้ โดนกระทำจากผู้ที่มีอำนาจ และกำลังเหนือกว่า จนทนไม่ไหวแล้วลุกขึ้นมาโต้ตอบจนตัวเขาเองต้องระเห็จเข้าไปอยู่ในเรือนจำ หมดสิ้นอิสรภาพ แต่ ได้ ประกาศความเป็นคนเท่านั้นหรือ ??

                สิ่งหนึ่งที่อิสรชน พบเจอ ในระหว่างเข้าทำงานในพื้นที่ ตั้งแต่ช่วงเวลา ย่ำค่ำ ไปจนเกือบย่ำรุ่ง นั่นคือชีวิตที่ระคนไปด้วยความอบอุ่น และชีวิตในอีกแง่มุมหนึ่งที่คนเมืองจำนวนมากรังเกียจและมองข้ามผ่านแบบมองข้ามหัวไปเลยด้วยซ้ำ ใครจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม แต่ที่เราพบ คือ ศักยภาพของคน ที่ ดิ้นรนเพื่อให้มีชีวิตรอดอย่างปลอดภัย แต่สิ่งที่ยังขาดอยู่ คือ คุณภาพชีวิต และ รัฐสวัสดิการ ที่ควรจะมีและกระจายอย่างทั่วถึงไม่เลือกชนชั้นไม่เลือกกลุ่ม หรือประเภทของคนจากภาพลักษณ์และเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากคนอื่น ๆ

                อิสรชนอยากจะเชิญชวนให้ ทุกคน ทุกท่าน เข้ามามีส่วนร่วมในการส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของคนเหล่านี้ และ ช่วยกัน ผลักดันให้เกิดการกระจายตัวของ รัฐสวัสดิการ ไปให้ทั่วถึงอย่างแท้จริง อาจจะลงอมา เดินสำรวจ พูดคุยในพื้นที่กับอิสรชน หรือสนับสนุนการทำงานในรูปแบบอื่น ๆ ที่ท่านถนัดและสะดวก  ก็จะได้ชื่อว่า เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างประวัติศาสตร์ร่วมกัน ว่า ครั้งหนึ่ง มีโอกาส กระจายโอกาสแห่งความเท่าเทียมกันในการเรียนรู้เพื่อชีวิตร่วมกันกับคที่เขาอยู่ในสังคม ที่มชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งที่ต่างไปจากเรา

                หากท่านคิด และสนใจที่จะสนับสนุน และให้โอกาสตัวเองในการสร้างกระบวนการเรียนรู้เชิงสังคม ท่านสามารถลงมือทำได้ทันที โดยเริ่มจากเรื่องง่าย ๆ ชักชวนตนเองและคนในบ้าน ทำความสะอาด ซอยที่ท่านพักอาศัยอยู่  เพื่อเรียนรู้ว่า คนกวาดถนน เขาทำงาน เหน็ดเหนื่ออย่างไร หรือชักชวนกัน ทำอาหารที่ท่านชอบกินกันและแบ่งปันเจือจานให้คนรอบ ๆ บ้าน เท่านี้ ท่าน ก็จะพบกับความสุข ที่เลือนหายไปจากสังคมไทยแล้ว

                อย่าถามว่าทำไม อิสรชน ก็จะตอบว่า ที่เราทำทุกอย่าง เราทำ เพราะเรามีความสุขกับการทำงานแบบนี้ ด้วยการถือคติที่ว่า ชีวิตคืองานบันดาลสุข ทำงานให้สนุก เป็นสุขเมื่อทำงาน นั่นเอง ไม่ว่าจะทำงาน ช่วงเวลาไหน หากเรามีความสุขกับงานที่เราทำ มันก็ สนุกและสุข สุด ๆ ทั้งนั้น ล่ะ