จากหนังสือ "เพียงเพื่อกำลังใจ" ของ วรกมล

ได้อ่านบันทึกล่าสุดของอ.จันทวรรณแล้วสัมผัสได้ถึงความอึดอัดใจ จึงอยากจะส่งบทกลอน "เพียงเพื่อกำลังใจ...."บทนี้มาให้ รวมทั้งมอบแด่ทุกๆท่านที่กำลังจำเป็นต้องทำสิ่งที่รู้สึกว่าไม่จำเป็นอยู่นะคะ

เพียงเพื่อกำลังใจในยามเบื่อหน่าย

ชีวิตที่สดชื่นแจ่มใส
ก้าวเดินไปด้วย
การเรียนรู้
สันโดษอยู่ด้วยการแสวงหา

ชื่อในตนเอง
เราสามารถตัดสินใจเสียใหม่ได้
เราสามารถทำอะไรที่เราชอบได้อีกหลายอย่าง

เชื่อในตนเอง
เราทำได้ดีกว่าที่เราคิด ถ้าเราสร้างสรรค์
เราทำได้มากกว่าที่เราทำ ถ้าเราจริงจังกว่าเดิม

เชื่อในตนเอง
เราไม่ได้เกิดมาเพื่อซ้ำซากอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
เราไม่ใช่เกิดมาเพื่อจะอยู่กับสิ่งที่เราไม่ชอบ

เชื่อในตนเอง
เรายังไม่สายเกินไปที่จะเลือกถนนสายใหม่
เรายังไม่สายเกินไปที่จะเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เชื่อในตนเอง
เราจะพบกับสิ่งที่ดีที่สุดถ้าเราร่าเริงสดใส
เราจะพบกับสิ่งที่ดีที่สุดถ้าเรากล้าเปลี่ยนแปลง

เราจะไม่เบื่อหน่าย
ถ้าเราลองแข่งขันกับตัวของเราเอง
ถ้าเราลองแข่งขันกับเวลาโดยมีเราเป็นผู้ตัดสิน

เราจะไม่เบื่อหน่าย
ถ้าเราลองทำสิ่งที่บ้าๆแต่น่ารักดูบ้าง
ถ้าเราลองทำในสิ่งที่ท้าทายความสามารถของเรา

เราจะไม่เบื่อหน่าย
ถ้าเราหาเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบมากขึ้น
ถ้าเราหาโอกาสให้กับการเดินทางไกลบ้าง

เราจะไม่เบื่อหน่าย
ถ้าเราจะลองทำอะไรสักอย่างเพื่อคนที่เรารัก
ถ้าเราจะลองทำอะไรสักอย่างเพื่อคนที่น่าช่วยเหลือ

เราจะไม่เบื่อหน่าย
ถ้าเราขจัดความเฉื่อยชา เคยชิน ทิ้งไปเสียบ้าง
ถ้าเราจริงจังกับความฝัน และอุดมการณ์ของเรา

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการจ้างวานตนเองให้เอาชนะอุปสรรค
แล้วให้รางวัลพิเศษเมื่อเราเอาชนะมันได้

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการเผชิญหน้ากับความเบื่อหน่าย
แล้วตรวจสอบหาสาเหตุที่แท้จริงของมัน

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับคนที่เรารัก
แล้วนำมาประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับตนเอง

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการพิจารณาทบทวนถึงความหวังของเรา
แล้วเริ่มลงมือทำอะไรอย่างจริงจังเพื่อให้มันสำเร็จ

เราให้กำลังใจตนเองได้
ด้วยการพิจารณาในเรื่องเวลาและโอกาสของชีวิต
แล้วฝึกฝนตนเองให้เป็นผู้คอยที่สร้างสรรค์แต่เยือกเย็น

 

ขอขอบคุณ "วรกมล" ที่มอบบทกลอนดีๆนี้ไว้ในโลกวรรณกรรมด้วยนะคะ