การได้กระทำในสิ่งที่เรารัก เราชอบจะทำให้ผลงานของเรามีคุณค่าได้อย่างมากมาย

          จากการที่่ครูนกโดนไข้หวัดเล่นงานอย่างยาวนานทำให้บางช่วงเสียงไม่มีทำให้การสอนต้องปรับเปลี่ยนไปหลากหลายรูปแบบทั้งการดูวิดีโอการสอนของคุณครูท่านอื่น ดูคลิปวิดีโอ ใช้โปรแกรมต่างๆ เข้าช่วย ตลอดจนบางเนื้อหาที่นักเรียนสามารถค้นคว้าด้วยตนเองเพิ่มเติมได้ครูนกก็เลยมอบหมายให้นักเรียนบางห้องได้ทำงานพิเศษในส่วนที่นักเรียนมีความสามารถและความสนใจคือ ให้นักเรียนเขียนเรียงความ นิทาน บทกลอน หรือทำคลิปวิดีโอ หรือใดๆ ก็ได้ที่สื่อว่านักเรียนมีความเข้าใจเกี่ยวกับประเด็นต่อไปนี้  ฝนกรด  โรคไฮพอกเซีย หรือกระบวนการหายใจ โดยเลือกเพียงหนึ่งประเด็น กำหนดส่งที่ครูนกกำหนดคือ ภายใน 14 กุมภาพันธ์  โดยเป็นเวลาที่เหมาะสม นักเรียนมีเวลาเตรียมการอย่างน้อยสองสัปดาห์ ทั้งนี้เปิดโอกาสให้นักเรียนทำงานเดี่ยวหรือกลุ่มก็ได้ตามความถนัด


          จากวันที่สั่งงานครูนกก็ยังคงมีอาการเสียงแหบแต่สอนได้แต่ไม่มีนักเรียนคนใดมาสอบถาม หรือเล่าเรื่องงานอาจจะเนื่องจากไม่อยากชวนครูคุยมากก็ได้ จนกระทั่งเมื่อเช้าครูนกเดินมาถึงโต๊ะประมาณเจ็ดโมงครึ่ง มีแผ่นซีดีวางซ้อนอยู่ที่โต๊ะ 4-5 แผ่น มีกระดาษขนาด A4 ซ้อนกันหลายแผ่นเช่นกัน เริ่มต้นครูนกเปิดกระดาษดูก่อนจะพบว่า งานที่ครูนกสั่งนักเรียนแต่ไม่ได้คาดหวังผลลัพธ์ในใจออกมาได้อย่างน่าชื่นชม มีนิทาน มีบทกลอน  มีบทสนทนา  มีบทความ ซึ่งผลงานแต่ละชิ้นได้สะท้อนถึงความพยายาม และความตั้งใจของคนทำ
         เมื่อมีเวลาครูนกเริ่มเปิดแผ่นซีดีที่เด็กๆทำ ก็พบว่า เขาทำได้อย่างเกินความคาดหมายมีการทำเนื้อหาเป็นสไลด์โชว์  มีการทำเป็นหนังสารคดี  และบางกลุ่มมีการทำภาพยนต์สั้นที่เห็นถึงการวางแผน  การร่วมมือกันและคิดอย่างสร้างสรรค์ของเด็กๆ
         บางกลุ่มที่ส่งและได้คุยกับครูนก  เด็กเขาบอกว่า "ครู Happy Valentine แต่ไม่มีกุหลาบให้ครูนะ"  ครูนกบอกว่า "นี้เลย งานที่ลูกส่งครูในวันนี้ครูดีใจยิ่งกว่าได้กุหลาบสักร้อยดอกอีก"


         และอีกหนึ่งการกระทำของเด็กๆ ที่ครูนกยังสืบหาต้นตอไม่ได้คือ บนโต๊ะนอกจากมีกองงานของเด็กๆ มีต้นกระบองเพชรเล็กๆ หนึ่งต้น หนังสือเกี่ยวกับพืชสมุนไพรกับการดูแลสุขภาพหนึ่งเล่ม พร้อมกับโน๊ตน้อยๆที่สะท้อนถึงความรักและห่วงใยในสุขภาพของครู  ครูนกเลยตีความเองว่า ต้นกระบองเพชรบ่งบอกให้ครูนกมีกำลังใจสู้ๆ กับการสอนในยามร่างกายอ่อนแอ  หนังสือที่จะเป็นคู่มือในการดูแลสุขภาพให้ดีๆ และตัวอักษรที่บอกว่าความรักของศิษย์และครูมีกำลังใจซึ่งกันและกันได้


          ในส่วนของครูนกเองจากสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เรียนรู้ว่า ถ้าเราเปิดโอกาสให้เขาทำงานในสิ่งที่เขารัก สิ่งที่เขาถนัด  ผลงานนั้นจะมีคุณค่า และอาจจะเปลี่ยนทัศนคติจากไม่รัก ไม่ชอบในการเรียนวิชานั้นๆ เป็นค่อยๆรัก ค่อยๆ ชอบ ได้อย่างไม่ยากและไม่ง่ายจนเกินไป  ซึ่งครูผู้สอนเองต้องเปิดใจ เปิดโอกาสให้กับศิษย์เช่นจะทำเช่นนั้นได้เราต่างต้องมีความรักในกันและกัน รักในสิ่งเราเป็น และรักในสิ่งที่เราทำ อยากบอกว่า วาเลนไทน์ปีนี้เป็นอีกปีที่ครูนกมีความสุขค่ะ