ข้อคิดที่เขียนบนกระเบื้องติดไว้โคนต้นมะพร้าว ที่วัดตะเขียนบางแก้ว อ.เขาชัยสน จ.พัทลุง
- อย่านอนตื่นสาย
อย่าอายทำกิน
อย่าหมิ่นเงินน้อย
อย่าคอยวาสนา
อย่าเสวนาคนชั่ว
อย่ามั่วอบายมุข
อย่าดีแต่ตัว
อย่าชั่วแต่คนอื่น
อย่าฝ่าฝืนกฎระเบียบ
อย่าเอาเปรียบสังคม
อย่าหลงในโลกีย์
อย่าคิดเอาแต่ได้
อย่าใส่ร้ายคนดี
อย่ากล่าววจีมุสา
อย่านินทาพระเจ้า
อย่าขลาดเขลาเมื่อมีทุกข์
อย่าสุขจนลืมตัว
อย่าเกรงกลัวงานหนัก
อย่าสะสมทิฐิ
อย่าลืมตนเมื่อมั่งมี
เป็นข้อคิดไว้เตือนตนได้ดีเลยค่ะ...จำได้ว่าเมื่อตอนวัยรุ่นตอนต้น (ตอนนี้แก่ได้ที่แล้ว) เคยท่องจำแบบนำแก้วนกขุนทองจนขึ้นใจแต่ไม่ได้ใส่ใจที่จะปฏิบัติ
พอเริ่มเจริญวัยย่างสู่วัยทอง...มาได้อ่านในบันทึก คุณ "พี่ชายขอบ" อีกครั้งถึงนึกขึ้นมาได้ว่าในสังคมที่เป็นอยู่เราก็ได้ประสบพบเจอมาเกือบจะหมดทุกข้อก็ว่าได้ ทั้งที่ตัวเองเป็นผู้กระทำเองและได้เห็นจากตัวแบบในสังคม
คนนี่ก็แปลกสิ่งไหนที่เขาบอกว่าอย่าทำก็ชอบที่ทำเหลือเกิน เพราะสิ่งที่เขาห้ามรู้สึกว่ามันทำง่ายดี แต่สิ่งที่เขาบอกให้ทำกลับทำยากยิ่งนัก น่าจะเปลี่ยนแล้วบอกว่า "จงทำเดี๋ยวนี้" ดูสิว่าผลจะเป็นอย่างไร เหมือนที่เขาบอกว่า "ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ"
ข้อแรกนี่ยกให้น้องนะพี่ "อย่านอนตื่นสาย" ตื่นสายเป็นกิจวัตรประจำวัน พยายามตื่นเช้าแต่ทำยากจัง
อ้าวเข้าสู่วัยทองเสียแล้วเหรอครับ ชักสงสัยอยู่เหมือนกันเห็นในรูปแล้วหน้ายุ่ง ๆ เหมือนคนวัยทอง (อิๆๆ)
น่าลองเหมือนกันนะ ประมาณว่ายุส่ง เพื่อปราม ๆ แต่ไม่น่าจะได้ผลทุกเรื่องนะครับ
ชอบตื่นสายเหรอครับ งั้นลองเร่งหาคนปลุกสิครับ เผื่อจะได้ผล
อ่านบันทึกนี้แล้วสะอึกไปเลยครับคุณชายชอบ
เพราะผมเป็นคนชอบนอนตื่นสายครับ นานแล้วเหมือนกันที่ไม่ค่อยได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าครับ
ผมเป็นคนที่ชอบทำงานตอนกลางคืนน่ะครับ เงียบดีครับ ได้สมาธิดี บางครั้งก็ถึงตีสามตีสี่น่ะครับ ปกติก็จะตื่นประมาณ 7-8 โมงครับ
พออ่านบันทึกขอบคุณชายขอบก็เลยสะอึกนิดหน่อยครับ
อาจารย์ปภังกร
ไม่เป็นไรนะครับ หายสะอึกหรือยังครับ ผมไม่ได้ตอบนานมากแล้ว ตามมาเคลียร์ครับ ผมก็นอนเช่นนั้น หากแต่ตื่นตอนเช้าได้ อาจจะมีสายนิดหน่อยครับ