บันทึกการทำงาน มุมมอง กระบวนการ สู่การสร้างวัฒนธรรม
วัฒนธรรม หากเรามาลองนิยามความหมายของคำว่าวัฒนธรรม วัฒนธรรมคงจะหมายถึงสิ่งที่สังคม ชุมชน หรือผู้คน ยอมรับและนำมาปฏิบัติในสังคมนั้นๆ ซึ่งบันทึกที่ผู้เขียนจะนำมาเขียนเรื่องราวในครั้งนี้อาจจะเป็นความคิดส่วนตัวที่พยายามมองกิจกรรมบางอย่างที่อาจจะไม่ใช่สิ่งที่มีค่าหรือมีความสำคัญมาพอที่จะนำมานิยามความหมายหรือนำมากำหนดกิจกรรมว่ามันคือวัฒนธรรม "เด็กหอใน"
การประชุมประจำเดือน ....ซึ่งถ้ามองโดยไม่คิดอะไรมากหลายๆคนคงจะเข้าใจว่าการประชุมก็คือการประชุมธรรมดา โดยเนื้อหาสาระอาจจะมีสำคัญบ้างตามหัวข้อหรือประเด็นที่กลุ่มนำมาเข้าในวาระการประชุม
การประชุมประจำเดือน กับการนิยามความหมายวัฒนธรรม ในทัศนคติของคนทำงาน มุมมองที่สะท้อนอาจจะเป็นองค์ความรู้ใหม่ที่พยายามมองหานัยยะ ความสำคัญของการประชุมหอพักเนื้อหาที่แท้จริงที่เกิดขึ้น ผลที่เกิดขึ้นนอกจากการรับรู้เรื่องราวที่นำมาบอกกล่าว ....การประชุมครั้งนี้เป็นการประชุมที่แปลก เพราะการประชุมครั้งนี้เราได้ให้เด็กหอในถ่ายรูปรวมกันและทุกครั้งของการประชุม ซึ่งอาจจะเรียกว่า เวทีการประชุม เพราะเราได้ให้พื้นที่ให้นิสิต (เด็กหอในทุกคนได้แสดงความคิดเห็น แลกเปลี่ยนทุกประเด็นปัญหา)
ความเป็นกันเอง แบบพี่น้องจะทำให้เด็กรู้ว่า นี่คือ พี่ น้อง และเพื่อน ซึ่งจะช่วยสร้างความมั่นใจให้เด็กกล้าที่จะเล่าเรื่องราวปัญหาที่เขาเหล่านั้นประสบ การประชุมครั้งนี้อาจจะเป็นจุดเริ่มต้น ของการสร้างวัฒนธรรมการประชุม(เด็กหอใน) ให้มีความแปลกและเป็นที่สนใจให้กับเด็กๆมากยิ่งขึ้น เชื่อมโยงถึงการที่จะพยามสร้างกระบวนการบางอย่างให้เด็กได้เรียนรู้ร่วมกันมากยิ่งขึ้น จากกิจกรรมการประชุม (หรือวัฒนธรรมการประชุมเด็กหอใน)
บางครั้งเรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นเรื่องธรรมดาแต่สิ่งที่ธรรมดาลองนำมาทำให้มันแปลกและแตกต่าง...สิ่งที่ธรรมดาก็จะไม่ธรรมดาอีกต่อไป (การถ่ายภาพ)
มีการสร้างวัฒนธรรมเด็กหอในด้วย ดีจริง เพราะจะได้มีแนวทางที่ชัดเจน
นำภาพบ้านผู้ใหญ่สมศ้กดิ์ เครือวัลย์ มาฝากด้วยครับ
ค่ะบางครั้งการที่เราคิดจะทำอะไรสักอย่าง มุมมอง กระบวนการถือเป็นสิ่งที่สำคัญ
และสิ่งที่สำคัญ คือ การพยายามสร้างให้เห็นเป็นรูปธรรมมากที่สุดค่ะ
ชื่นชมครับ ถือเป็นนวัตกรรมการประชุมไปในตัวเหมือนกัน
ทำยังไงดีนะ..พี่หอ (นิสิต) จะกลับมามีบทบาทต่อการดูแลน้องๆ ในหอเหมือนอดีต แต่ไม่ใช่ว่าจะลดบทบาทของเจ้าหน้าที่หอนะ เพียงแต่การคืนเวทีแบบพี่ดูแลน้องไปยัง "วัฒนธรรม" เดิมๆ ที่เลือนหายไป
ในอดีต พี่ๆ หรือคณะกรรมการหอพักจะมีบทบาทต่อกระบวนการเสริมสร้างการเรียนรู้ในหออย่างมาก ทั้งเรื่องกฎกติกา...กิจกรรม...ฯลฯ...
สิ่งเหล่านี้หายไปนานมากแล้วจริงๆ...
วัฒนธรรม คุณค่า เวลา มันมีการเปลี่ยนแปลงไปเสมอคะ แต่บางอย่างหากเราคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีและควรที่จะสืบสานให้ยังคงอยู่ การเริ่มต้นมันก็ยังดีกว่าที่เราไม่มีการเริ่มที่จะทำอะไรเลย จะพยายามทำหน้าที่ ภายใต้บทบาทของตัวเองให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างน้อยก็รู้สึกว่า ช่วงเวลาเหล่านั้นเราก็เคยเดินทางมาเหมือนกัน ประสบการณ์ที่เคยได้ทำมันก็มีส่วนช่วย สิ่งที่ทำได้คือ การเล่าเรื่องราว เท่าที่จะเล่าได้ให้พวกเค้าเหล่านั้นได้ฟังบ้างว่า เวลาที่เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย มันก้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงไปธรรมดาของมัน