จากบันทึก วันนี้...หนูทนไม่ไหวแล้วค่ะ
วันนี้เราก็ไปทำงานแต่เช้า หลังจากรับเวรเสร็จ เรามีการ Pre conference กัน พยาบาลเจ้าของทีมที่ดูแลน้อง ก บอกว่า น้องอารมณ์ดีขึ้น นอนหลับได้เป็นระยะ หมอเจ้าของไข้มาเยี่ยมบอกว่า จะเจาะเลือดวันเสาร์ ถ้าผลเลือดดีจะให้กลับบ้าน ถ้าผลเลือด เม็ดเลือดขาวไม่ดี จะให้ยากระตุ้นเม็ดเลือดขาวก่อน จนกว่าจะดีขึ้น
เรารู้สึกสบายใจ คิดว่าน้อง ก จะยอมอยู่รักษาแล้ว เราจึงแนะนำพยาบาลว่า วันนี้เราก็ให้การดูแลเอาใจใส่น้อง และนั่งพูดคุยกับน้องบ้าง
..
หลังจากนั้นไม่นาน น้อง ก เดินตรงมาหาเรา
น้องร้องไห้และบอกว่า ...ไม่ไหวแล้วค่ะ หนูนอนไม่หลับเลย
พยาบาลถาม...แล้วหนูนอนตอนไหนคะเมื่อคืนนี้
น้อง ก....หนูนอนตอนทุ่มครึ่งมาตื่นตี 1 แล้วมางีบหลับตี 5
พยาบาล นอนได้เกือบ 6 ชั่วโมง พอไหวค่ะ แล้วหนูได้ลองทำสมาธิดูไหมคะตอนนอนไม่หลับ
น้อง ก ...ไม่ได้ทำค่ะ
..
ระหว่างนั้น น้อง ก ไม่หยุดร้องไห้ เราจงเดินจูงมือเธอไปห้องให้คำปรึกษา
พยาบาล... หนูลองเล่าให้ฟังสิคะว่าไม่ไหวเรื่องอะไรบ้าง
..
น้อง ก... หยุดคิดสักพัก บอกว่า... หนูทนนอนอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ แต่หนูบอกไม่ได้ว่า เพราะอะไร รู้แต่ว่าต้องกลับบ้าน หนูโทรบอกพี่หนู พ่อหนูและแม่หนูแล้ว หนูอยากกลับบ้าน หนูจะกลับไปอยู่กับพ่อหนูก่อนและหมอบอกว่าจะให้ยาเคมี 5 ครั้ง ถ้าได้ยาเคมีครบแล้วหนูถึงจะกลับบ้านที่สัตหีบไปอยู่กับแม่
..
พยาบาลจึงบอกว่า.... หมอและพยาบาลเป็นห่วงหนูมากนะคะ เพราะยาเคมีบำบัดจะกดไขกระดูกเรา จนไม่มีภูมิต้านทานในร่างกาย ถ้าเกิดมีไข้ เราจะไป รพ ไม่ทัน
น้อง ก บอกว่า....ให้หนูกลับบ้านเถอะค่ะ
..
เราเห็นว่าดูท่าจะไม่ไหว จึงจูงมือน้อง ก ถ้างั้นเราไปคุยกับหมอเจ้าของไข้ของหนูกันว่า จะทำยังไงดี
..
เดินมาหาคุณหมอกำลังนั่งดูประวัติน้อง ก เราจึงทำหน้าที่เป็นผู้ประสานระหว่างแพทย์กับน้อง ก
พยาบาล....หมอคะวันนี้ หมอจะมีแผนการรักษา น้อง ก ยังไงบ้าง น้อง ก จะกลับบ้านเป็นไปได้ไหม
...
หมอบอกเราว่า... เดี๋ยวพี่หมอที่เป็น shift จะมาดูคนไข้ และจะให้เจาะเลือดดูผลเลือดก่อน ถ้าผลเลือดดีจะให้กลับบ้าน ถ้าไม่ดีจะให้ยากระตุ้นเม็ดเลือดสักวันสองวัน
เราก็กลับไปส่งน้อง ก ที่เตียง แล้วกลับมาคุยกับหมอว่า ถ้าหมอจะให้น้อง ก กลับบ้าน พี่จะสอนน้อง ก วัดปรอทและจุดปรอทให้นะคะหมอ ถ้ามีไข้ ให้น้องไป รพ ใกล้บ้าน และบอกอาการผิดปกติที่ต้องไป รพ บ้านน้องอยู่ใกล้ รพ มหาสารคามด้วยค่ะ
..
หมอบอก รอผลเลือดก่อน เราจึงบอกน้อง ก ใจเย็นๆนะคะหลังจากเจาะเลือด ผลเลือดจะมาช่วงบ่ายๆ น้อง ก บอกค่ะ หนูรอได้
ระหว่างนั้น เราจึงได้นำแบบประเมิน แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า
ถ้าตอบว่ามี 6 ข้อ แสดงว่า ผู้ป่วยมีภาวะซึมเศร้า น้องตอบพบว่ามีอาการ 9 คะแนน เราจึงเห็นว่าน้องมีอาการซึมเศร้าด้วยในช่วงเวลานี้ เราก็ให้กำลังใจและรายงานแพทย์
..
ช่วงบ่าย ผลเลือดออกแล้ว ผลปกติ หมอจึงเขียนใบส่งตัวเพื่อจะได้ไปเจาะเลือดในวันอังคารหน้าและถ้ามีไข้จะได้เข้า รพ ทันเวลา น้อง ก ดีใจมากที่จะได้กลับบ้าน ก่อนกลับบ้าน น้อง ก เข้ามาลาเรา ยิ้มแย้มแจ่มใสและสวัสดี
เรา...จึงเดินออกไปส่งน้องและพี่สาวที่มารับและให้คำแนะนำว่า.. น้องควรอยู่ในห้องที่สะอาด ที่นอนหมอนจะต้องสะอาด คนเป็นหวัดไม่ควรเข้าใกล้ ถ้ามีไข้รีบพาน้องเข้า รพ นะคะ ถ้ามีปัญหาใดๆโทรมาที่ตึกได้ทุกเวลานะคะ
จะเห็นว่า บางครั้ง หมอและพยาบาล รวมทั้งคนไข้ จะต้องพบกันครึ่งทาง
แก้วบันทึก....
แบบคัดกรองภาวะซึมเศร้า ดูเพิ่มที่นี่ค่ะ
http://www.dmh.go.th/test/depress/asheet.asp?qid=1
มหา อยากให้น้องกลับ
น้องได้กลับบ้านค่ะ น้องดีใจมาก แต่น้องยังต้องตามดูแลต่อค่ะ
พี่แก้วค่ะ กำลังใจจากครอบครัวสำคัญมากจริงๆ ค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะที่น้องได้รับการอนุญาตให้กลับไปยาแห่งหัวใจค่ะ
ฟังเรื่องนี้แล้วทำให้นึกถึงคุณพ่อ(สามี) เมื่อเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวระยะสุดท้าย คุณพ่อขอกลับพวกเราก็เกลี้ยกล่อมคุณพ่อทุกอย่าง ด้วยอยากให้อยู่ในที่ที่ดีที่สุด สะอาดและปลอดภัยที่สุด แต่คุณพ่อบอกอยากกลับไปนอนที่บ้าน อยากตายที่บ้าน จนในที่สุดก็ไม่ได้กลับอาการของคุณพ่อทรุดหนักจนเสียชีวิตที่โรงพยาบาลรามาฯ
นึกถึงทีไรก็เสียใจทุกครั้ง ถ้าได้พาคุณพ่อกลับบ้านคุณพ่อคงมีความสุขมากเลย
อ จันคะ
น้องต้องการกลับไปอยู่กับพ่อช่วงให้ยายังไม่ครบ พ่อ แม่และพี่ของน้อง ก ยอมรับกับสิ่งที่น้องตัดสินใจ คอยดูแลเอาใจใส่
น้องน้ำชาคะ
การที่เราตัดสินใจในช่วงเวลานั้น ก็เพราะเรามีความหวังว่าจะเป็นสิ่งดีที่สุดสำหรับพ่อแล้วล่ะค่ะ
ทำดีที่สุดแล้วคะ
สวัสดีค่ะพี่แก้ว
น้องได้กลับบ้านแล้ว ดูน้องเขามีความสุขนะค่ะได้กลับไปตั้งหลักก่อน
ได้พบกันครึ่งทาง
วานนี้อุ้มทีมCLTจิตเวชไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวชค่ะพี่แก้ว ได้ช่วยแก้ปัญหาให้เขาได้มากก็มีบางรายเหมือนกันที่เราได้พบกันครึ่งทางกับผู้ป่วย
ขอบคุณบันทึกดีๆนี้ค่ะ