เรื่องเล่าจากเรื่องจริง
พฤติกรรมเด็กวัยรุ่นที่พบเห็น
อยากได้อยากมีมือถือ
โทรสุ่มไปเรื่อย
โดยกดหมายเลข 10 ตัว เพื่อหาเพื่อนคุยทางโทรศัพท์
มักใจลอย เหม่อ แต่มีความไวต่อเสียงเรียกโทรศัพท์
และมีท่าทางกระตือรือร้น ตื่นเต้นทุกครั้งที่เสียงเรียกดังขึ้น
ไม่สนใจเรียนคุยเสียงดัง แต่กลับหาที่เงียบๆเพื่อพูดโทรศัพท์เบาๆ
มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งนั่งลุ้นระทึก อยากรู้อยากได้ยินเสียงคุยบ้าง
และส่งสายตาขอคำตอบ..ตอบไวๆ ว่าผู้ใดโทรหาเธอ
ไม่ใช่เราแอบยิงไป เขาเลยโทรมา
หล่อไหม อายุเท่าไร..เร็วๆบอกเร็วๆ...ฯลฯ
หากเด็กนักเรียนของท่านมีพฤติกรรมเช่นนี้
หากท่านเป็นผู้ปกครอง หรือผู้เกี่ยวข้อง
ท่านจะแก้ปัญหานี้อย่างไร
เรื่องจริงที่เกิดขึ้นแล้ว
นร.รร.หนึ่งโทรศัพท์ด้วยวิธีกดเบอร์โทรศัพท์มั่วๆ เพื่อหาเพื่อนต่างเพศคุย
เธอสนุกกับการพูดคุยและชักชวนเพื่อนๆของเธอให้ร่วมสนุก
การพูดคุยทางโทรศัพท์กับคนแปลกหน้า
และวันหนึ่งเธอได้พบหนุ่มใหญ่เสียงเด็ก ทำให้เธอหลงรักในเสียงนั้น
เธอสนุกที่จะได้ติดต่อกับคนแปลกหน้ามากขึ้น ผลการเรียนตกต่ำลง
เหตุการณ์ผ่านไปไม่นาน รร.ปิดภาคเรียน ทุกคนสอบผ่าน
และต่างพากันไปสมัครเรียนต่อชั้นม.
แต่เมื่อถึงวันเปิดเรียนเธอไม่มารร.
ไม่มีใครรู้ว่าเธอหายไปไหน
พ่อแม่ของดูซึมเศร้า เสียใจ แต่ไม่มีใครพูดถึงลูกสาวเลย
เวลาผ่านไป 1 ปี เด็กหญิงได้กลับมา
เธอดูอวบแปลกๆ เพื่อนๆพากันห้อมล้อม
เธอเล่าว่าเธอมีสามีคนที่สองแล้ว
คนแรกเป็นผู้ชายวัย 28 ปี (ขณะที่เธออายุย่าง 13 ขวบ)แต่เลิกกันแล้ว
คนนี้เจอกันหลังคลอดลูกแล้ว แล้วเธอก็ขอตัวไปเยี่ยมแม่ของเธอ
เรื่องที่เธอไม่ได้เล่าให้เพื่อนฟังคือ
เธอได้สามีจากการโทรสุ่มโดยใช้โทรศัพท์ที่แม่ซื้อให้
เธอเคยดีใจทุกครั้งที่เขาส่งของขวัญให้ทางปณ.และพูดคำหวานให้เธอหลงใหล
เธอคบหาพูดคุยทางโทรศัพท์นานวันก็นัดดูตัวกัน เธอหนีแม่ออกจากบ้าน
ไปกับหนุ่มโทรศัพท์ และไม่นานก็ตั้งครรภ์
แม่ของเธอได้พาเธอไปอยู่ต่างจว.กับญาติ
เพราะไม่รู้ว่าใครคือพ่อของเด็กในท้อง
และร้ายยิ่งกว่านั้นเมื่อเธอไปฝากครรภ์ และได้รับการตรวจเลือด
ผลเลือดบอกว่าเธอติดเชื้อ เธอได้รับการดูแลอย่างดีจากจนท.ของรัฐ
จนคลอดลูกชายน่ารักออกมา เด็กโชคดีปลอดภัย
เมื่อคลอดลูกได้สามวันแล้วเธอโทรหาชายคนรัก
ไม่นานได้รับการติดต่อกลับมา พร้อมนัดให้เธอไปพบยังสถานที่แห่งหนึ่ง
เธอถูกหลอกเป็นครั้งที่สอง แล้วเขาก็จากไปพร้อมสร้อยข้อมือที่เขาซื้อให้เธอ
เมื่อครั้งจีบกันใหม่ๆ แต่ไม่นานเธอพบรักใหม่ เธอไม่ใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ
เธอไม่มีความรู้ความเข้าใจกับสิ่งนี้...ไม่นานร่างกายทรุดโทรม
และเข้ารับการรักษาตัวเป็นเวลา 1 เดือน
ทุกวันนี้เธอและสามีต้องไปรับยาที่รพ.เดือนละ 1 ครั้ง
ส่วนลูกชายของเธอถูกส่งไปยังสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง
ชีวิตวัยรุ่นไทย เสี่ยงภัยในทุกด้าน น่ากังวลใจ
ขอบคุณค่ะครูหยุย
ชีวิตวัยรุ่นนับวันมีความเสี่ยงมากขึ้น
วันที่16และ17 มีโอกาสทำงานให้ศูนย์สามวัยบางโทรัด สมุทรสาคร
ตั้งใจว่าจะจัดกิจกรรมสะท้อนความคิด และสร้างความตระหนักร่วมกันของคนสามวัย
ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นในวัยรุ่น
เข้าใจว่าเกิดจากธรรมชาติของวัยและโอกาสของเด็กที่จะเรียนรู้ภัยรอบด้าน
ความรักความอบอุ่นที่หายไป สังคมมุ่งเน้นกำไร ขาดทุนด้านวัตถุมากเกินไป
ความรับผิดชอบต่อตนเอง และสังคมยังคงเป็นปัญหาที่วงการครูพยายามแก้ไขอยู่ค่ะ
ในชั่วโมงเรียนทุกวันนี้
ขอบคุณค่ะน้องภาทิพ
สิ่งที่แลกเปลี่ยนกันนี้
จะนำไปสู่หนทางการแก้ไข
ช่วยให้เด็กของเรากลับมาสู่ความจริง ความเหมาะสม
พี่ยังใช้ดอกไม้ให้คุณไม่ถูก เผลอไปกดที่บันทึกตัวเอง
ยังหาทางลบไม่เป็นค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เรื่องเล่าเด็กๆชอบฟังนะคะ
หากพูดถึงการประเมินคงต้อง
ทำแบบประเมินตอนนี้ทำได้เพียงสังเกต
พูดคุยว่ามีความคิดอย่างไรค่ะ
เรื่องแบบนี้บางเหตุการณ์ก็ไม่อาจบันทึกได้ค่ะ
ตั้งใจว่าจะนำไปประกอบการจัดกิจกรรม
ให้ศูนย์สามวัยบางโทรัดเร็วๆนี้ค่ะ
วันที่ 8 นี้ตั้งใจไปขอยืมสื่อที่รพ.เพิ่มค่ะ
อ่านแล้วหดหู่ใจจังเลยนะคะพี่ครูต้อยติ่ง
น่าเป็นห่วงกับสภาพทางสังคมแบบนี้ของเด็กในวัยที่กำลังมองทุกอย่างสวยงาม
และไม่ได้คิดว่ามันจะกลายเป็นตัวทำลายชีวิตของเขาในที่สุด
เห็นทีว่าผู้ที่เกี่ยวข้องทุกๆฝ่ายต้องหันมาจับมือกันให้แน่นมากขึ้นกว่าเดิมเสียแล้วนะคะ
มันเกิดขึ้นรวดเร็ว พร้อมๆกับเด็กนร.พกมือถือไปโรงเรียน
พี่ยังไม่เห็นงานนวิจัยเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้เลยค่ะ
มือถือ...ใช้ไม่เป็นก็เป็นภัยได้นะคะ
ขอบคุณที่ห่วงใยอนาคตของชาติค่ะ
ขอบคุณค่ะ
*** สุขสันต์วันแห่งความรักนะคะ ! ***
