คือจะแวะรับประทานอาหารเช้าณที่แห่งใดแหน่งหนึ่ง
เยี่ยมไร่ผู้ใหญ่สมศักดิ์-3
โสภณ เปียสนิท
..................................
เกือบสิบโมงเช้า รถตู้สีเทาเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่บ้านของผู้ใหญ่สมศักดิ์ เครือวัลย์ ปราชญ์ชาวบ้านด้านเกษตรแห่งตำบลสองสลึง (ตำบลนี้น้อยจัง) โดยหวัง “น้ำบ่อหน้า” คือจะแวะรับประทานอาหารเช้า ณ ที่แห่งใดแห่งหนึ่ง ทุกคนใจจดจ่อ ช่วยกันมองหาร้านอาหาร ครึ่งชั่วโมงผ่านไป สายตาเกือบทุกคู่มองไปที่ป้ายร้านอาหาร รถค่อยๆ ชะลอตัวขับชิดขอบถนนด้านซ้าย พอถึงหน้าร้าน ใครบางตาไวอ่านป้ายผ้าสีขาวหน้าร้านเขียนว่า “ปิดทุกวันพุธ” เกือบทุกคนบ่นพึมขึ้นพร้อมกัน รถค่อยๆ แล่นจากไปด้วยความขวยเขิน
ช่างน่าสงสารจากนั้นจนถึงบ้านท่านผู้ใหญ่ไม่มีร้านขายอาหารให้เห็นอีกเลย เราแบกท้องอันว่างเปล่าจนถึงจุดหมาย เมื่อรถจอดสนิท ผู้ใหญ่สมศักดิ์ เครือวัลย์ เดินเข้ามาที่รถพร้อมยกมือรับไหว้พวกเราด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นกันเอง “เชิญ ๆ ที่โรงต้อนรับเลยครับ” ชายวัยเลย 60 ปีกล่าวพร้อมเดินนำหน้ากลุ่มเราเข้าสู่ห้องประชุมขนาดความจุ 50 กว่าคน พวกเราทยอยเข้านั่งประจำที่ ผู้ใหญ่กล่าวต้อนรับ ผมรับเชิญขึ้นกล่าวแจ้งวัตถุประสงค์ให้ทราบ
ผู้ใหญ่กล่าวเล่าว่า เริ่มต้นที่นี่ด้วยหนี้สินจำนวนเกินหนึ่งล้านบาท ทำเกษตรเชิงเดี่ยว ใช้ปุ๋ยเคมีทุกชนิดที่มีอยู่จนหนี้สินเพิ่มขึ้น ชีวิตเกษตรกรเหมือนเดินอยู่บนถนนที่ค่อยๆ เล็กเรียวตีบตันลงทีละน้อย คงถึงจุดสุดท้ายในไม่ช้า ภาวะหนี้สินและความอดอยากยากจนบีบบังคับรอบด้านจนวิถีแห่งชีวิตค่อยๆ มืดมนอนธกาล
...............................................
ผู้ใหญ่สมศักดิ์ เครือวัลย์ ปราชญ์ชาวบ้านด้านการเกษตร กล่าวต้อนรับผู้มาเยือนจาก ราชมงคลวังไกลกังวล ด้วยการให้เกียรติ ว่ามาจาก "วังไกลกังวล" ขอขอบคุณ "ผู้ใหญ่" ไว้ ณ ที่แห่งนี้ด้วยครับ
ผู้ใหญ่เริ่มพาชมฐานต่างๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ในฐานะผู้ให้ "วิทยาทาน" ด้านศาสตร์ของพระราชา
หมูหลุมครับ ไร้กลิ่น ได้หมู ได้ปุ๋ย ได้แนะนำชาวบ้าน นับร้อย นับพัน นับหมื่น ที่เดินทางมาศึกษาหาความรู้ เพียงแค่ค่าอาหารสำหรับตัวเองเท่านั้น
อ้าว.....มาดูผมทำไมครับ ชักเขินแล้วนา หาผักมาให้หน่อยครับพี่น้อง
บ้านหลังนี้ผู้ใหญ่อธิบายว่า มีชาวต่างชาติ "เขมร พม่า" มาเป็นลูกจ้างทำงานให้กับชาวสิงคโปร์ ที่ซื้อต่อจากชาวบ้านไปเรียบร้อยแล้ว
เรียนท่านอาจารย์
สวัสดีค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ
มาชมแหล่งเรียนรู้ด้วยค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์
มาเรียนรู้ชีวิต ชื่นชมในความเป็นนักสู้ของผู้ใหญ่สมศักดิ์ค่ะ
ขอบคุณที่แบ่งปันค่ะ
ธรรมชาติสวยงาม น่าอยู่มากค่ะ
ปราชญ์ชาวบ้าน เป็นบุคคล..ที่น่านับถือ
น่าสนับสนุน ส่งเสริมให้ดำรงไว้ค่ะ
เห็นท่านผู้ใหญ่ทำไร่แล้วก็อยากทำบ้างจัง ปีนี้วาดหวัง 3 เรื่องครับ
สวัสดีค่ะ
มาขอบคุณที่อาจารย์แวะไปเยี่ยมในมุมหนังสือค่ะ
ตอนนี้ได้รางวัลที่ หนึ่ง ระดับอำเภอแล้วค่ะ
การทำงานกับชุมชนและธรรมชาตินี่ดีมากนะค่ะ
ได้ใจและความรักจากทุกคนและไม่อดข้าว...ด้วย 5555
ทุกคนมีน้ำใจและน่ารักมากนะค่ะ
ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ ขอให้ชนะเลิศระดับจังหวัด และประเทศไปด้วยเลยนะครับ
สวัสดีค่ะ
ปราชญ์ชาวบ้าน คือรากฐานดั้งเดิมและความยั่งยืนของเกษตรกรครับ
บ้านผู้ใหญ่ทำแบบง่ายๆ ส่วนที่สำคัญคือเรือนรับรอง เรือนเรียนรู้ หลังใหญ่เชียว
ผู้เชียวชาญด้านไบโอดีเซลกำลังสาธิตให้ชมครับ
สวัสดีท่านอาจารย์ กว่าจะเป็นแบบนี้ ผู้ใหญ่ท่านคงต้องอาศัยอิทธิบาท 4 มาตลอดนะ ขอบคุณที่นำชม
ตอนนี้ชอบธรรมะกับเกษตร ครับ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร อยากอื่นก็ไม่อยากจะทำ เขาจะให้วิจัย เราก็ไม่ค่อยจะทำกับเขาเสียที
แต่คงดื้อไม่ได้นานเสียแล้ว
อาจต้องฝืนใจเล็กน้อย
อิอิ
ภาพบ้านที่เห็นนี้อยู่ข้างบ้าน ติดกับที่ของผู้ใหญ่ ชาวสิงคโปร์มาซื้อต่อจากชาวบ้าน แล้วจ้างชาวเขมร+พม่ามาทำงานไร่แทนคนไทยแล้วครับบบบบบ
ตอบหน่อยครับว่า "คิดเห็นอย่างไรครับ" คุณผู้อ่านครับ
ปราชญ์ชาวบ้าน ของสุพรรณ มีหลายคนนะครับ ผมชอบคุณลุงทองเหมาะ แจ่มแจ้ง คุณพรชัย (จำนามสกุลไม่ได้) และโรงเรียนชาวนา คุณเดชา ศิริภัทร เจ้าของมูลนิธิ ข้าวขวัญ
สักวันว่าจะไปเยือนครับ
นำภาพกล้าไม้หลายชนิดนี้มาฝากครูด้วย