GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กลอนวันแม่

กลอนวันแม่

กลอนวันแม่
หากกล่าวถึง คำนี้ คำว่าแม่
บังเกิดแก่ สายตาชน คนทั้งผอง
ก็นิ่งคิด นิ่งเงียบ นิ่งยืนมอง
ไม่มีสอง นึกถึงคุณ พระมารดา

เราเกิดมา ตัวยังเล็ก ยังแบเบาะ
ใจยังเสาะ ยังอ่อนแอ นั่นแน่หนา
ก็มีแม่ คอยดูแล ตลอดมา
จนกายา เติบใหญ่ ดั่งใจจินต์

พอท่านแก่ ชราเฒ่า เข้าโลงศพ
มือประนพ สองกรหัตถ์ ลงผกผิน
ก่อนหน้านี้ ไม่ฟัง ไม่ยลยิน
กางปีกบิน ออกจากแม่ ไปแต่ตัว

พอนานเข้า เริ่มสำนึก บุญคุณแม่
ก็แน่แท้ แม่ไม่อยู่ ให้ทูนหัว
ถึงแม่ไป แม่ก็ไป ได้แต่ตัว
ลูกชั่วชั่ว ขอทำดี เพื่อแม่เอย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): กลอนวันแม่
หมายเลขบันทึก: 42286
เขียน:
แก้ไข:
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (0)