



เรื่องของ"ไส้ติ่ง"ที่จะกล่าวในบันทึกนี้ ทุกคนคงจะพุ่งความคิดไปที่ในช่องท้องของตัวเอง แล้วจินตนาการถึงอวัยวะเล็กๆอันเป็นส่วนเกินจากรอยต่อระหว่างลำไส้เล็กขดยาวกับลำไส้เล็กขดสั้น แล้วบางคนก็คิดไปจนถึงตอนที่ตัวเองมีประสบการณ์ในการไปนอนให้หมอกรีดท้องแล้วตัดเอาไอ้เจ้าส่วนเกินนี้ออกทิ้งไป จนทิ้งรอยเอาไว้เป็นที่ระลึกก็มี

ไส้ติ่งจัดเป็นอวัยวะเล็กๆที่สงบนิ่งในช่องท้องรอเวลาที่จะแผลงฤทธิ์กับชีวิตของคนเรา มีเรื่องราวหลายเรื่องราวในชีวิตที่มีลักษณะเหมือนไส้ติ่ง คือไม่มีประโยชน์กับตัวเราแต่....รอเวลาที่เกิดโทษ ถ้าเรารู้ก่อนและค้นหามันเจอ เราควรตัดมันทิ้งเสียก่อนที่มันจะเล่นงานเราดีไหม????
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
บางครั้งคนเรามักจะมีทุกสิ่งทุกอย่างเกินเลยไปจากความจริงโดยอ้างไปถึงคำว่า"จำเป็น" ซึ่งความจำเป็นนั้นมันจำเป็นสำหรับตัวเอง จำเป็นสำหรับคนอื่น จำเป็นสำหรับชีวิตที่ยาวนาน จำเป็นที่จะป่าวประกาศให้คนอื่นรู้ถึงความมั่งมีของตัวเองหรือ....จำเป็นสำหรับการมีอยู่ของชีวิตอย่างแท้จริง
![]()
เมื่อเราถามตัวเองได้แล้วว่า....เรามีความจำเป็นจริงหรือ
มีความจำเป็นที่เกินเลย เราก็จะจัดการกับชีวิตหรือไส้ติ่งนั้นได้
แน่นอนว่า การตัดไส้ติ่งหรือตัดสิ่งจำเป็นที่เกินเลยนั้นออกไป
อาจทำให้เราเจ็บปวดบ้างในระยะแรก แต่พอนานๆไปทุกอย่างก็จะ
เข้าที่เข้าทางแล้วเราก็จะลืมมันไปเลยว่าเคยมีมันอยู่ในร่างกาย
......แล้วคุณล่ะ มีไส้ติ่งที่เรียกว่า"ส่วนเกิน" อยู่ในชีวิตบ้างหรือเปล่า.....


![]()
ขอขอบคุณ"อยู่เพื่อมีความสุข"
ภาพจาก COMETBIRD
สวัสดีค่ะ...พี่ krugui...
อ้าวเหรอน้องบุษยมาศโดนเจี๋ยนส่วนเกินไปเสียแล้ว..
แล้วอย่าลืมตัดสิ่งที่"ไม่จำเป็น"ออกไปจากชีวิตด้วยนะคะ
สุขสันกับค่ำคืนนี้ค่ะ
สวัสดีเจ๊า
สวัสดีเจ๊า
วันนี่แสดงปรัชญาชีวิตได้กิ๋นใจ๋แต้น้อ...เฮาต้องแยกหื้อได้ว่าอันไหนจำเป๋นแต้ๆ อันไหนจำเป๋นป๋อมๆ แล้วก่จะเหลือแต่สิ่งตี้ดีตี้สุดสำหรับตั๋วเฮาเนาะ
อันนี่มันตรงกั๋บความพอเพียงและเพียงพอของแต่ละคน ว่าจะมีความปอดีขนาดไหน
ระหว่างความปอดีของคนๆหนึ่งกั๋บแหมคนหนึ่ง...มันตึงบ่าเต้ากั๋น
จริงจังกับชีวิตเป๋นบางช่วงก่จ้วยหื้อกึ๊ดได้เหมือนกั๋นเน้อ
ม่วนเป๋นบางเตื้อเบื่อเป๋นบางครั้ง...จริงจังเมินนนนนนนนนนนนนเตื้อ อิๆๆๆๆ
อ้าว....คุณพยาบาลกลัวความเจ็บกลัวหมอกลัวเข็ม แล้วจะไปปลอบคนไข้ได้ไงเนี่ย
"ไส้ติ่ง" ที่อยู่ในท้องเราน่ะช่างมันเหอะถ้ามันไม่รุกรานเราก่อน
แต่..ไส้ติ่งในใจ...ซิน่ากลัวน้องเอ้ย ถ้าเรารู้ทันมันแล้วรีบจัดการมันเสียก่อน
คนที่จะสบายที่สุดก็คือตัวเราเองจ้า...
สวัสดีค่ะพี่ครู
อิอิ ยังรักมันอยู่ครับ
สวัสดีค่ะ
ดีแล้วล่ะค่ะที่ไม่มีทั้งนอกและในตัว จะได้สบายทั้งกายและใจ
คุณเบฯ.....
แสดงว่ายังรักมั่นคงใจเดียวเสมอ ระวังเน้อ...มันจะกลับมาทำพิษเอาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แล้วไส้ติ่งส่วนเกินที่ไม่จำเป็นในชีวิตล่ะค่ะ ยังคงรักมันดีอยู่ไหมอิๆๆๆ
อะไรที่กำจัดได้ก็กำจัดไปเหอะ อย่ารักมากนักเลย....
เรียนคุณ krugui ผมน้องใหม่เพี่งเสนอข้อคิดข้อเขียน และต้องการหาแนวร่วม ยังไงแวะชมผมและฝากข้อคิดด้วยเป็นพระคุณยิ่ง
สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับน้องใหม่นะคะ ทั้งข้อเขียนใหม่และเก่าไม่ต้องหาแนวร่วมค่ะ
เพราะในบ้านนี้ทุกคนต่างมีไมตรีจิตต่อกันอยู่แล้ว
แล้วจะตามไปชมและให้กำลังใจนะคะ..
สวัสดีค่ะ
ไส้ติ่ง เวลาปกติ ก็เป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกันกับร่างกาย
แต่พอแผลงฤทธิ์ขึ้นมา ก็กลายเป็นส่วนเกินที่ไม่มีก็ได้
คงเป็นเช่นนั้นเองนะคะ
สวัสดีค่ะ
ไม่แน่ใจว่ายังมีไส้ติ่งในร่างกายรึเปล่า..
คุณหมอที่ผ่าตัดเจ้าอิฐออกมา..ไม่ได้บอก
ส่วนไส้ติ่งนอกร่างกาย ก็ยิ่งไม่แน่ใจ
..จะตัดใจ..ตัดทิ้งได้มั๊ย...???
สวัสดีค่ะ
เขาถึงว่าของใกล้ตัวหรือคนใกล้ตัว....ไม่รู้ว่าวันดีคืนดีจะแผลงฤทธิ์ใส่เราเมื่อไหร่
เป็นการเตือนให้เรามีสติอยู่เสมอ อันไหนตัดได้ก็รีบตัดเสียก่อน
มันก็เป็นเช่นนี้แล....
สวัสดียามค่ำๆค่ะพี่คิม
ไม่เคยได้ยินค่ะพี่แล้วก็ไม่เชื่อด้วยว่าเพื่อนพี่จะร้องเพราะ
เพราะไม่มีหลักฐาน อิๆๆๆๆ
อยากฟังจังเลยค่ะว่ามันจะร้องว่าอย่างไร
สวัสดีค่ะเจ้าค่ะพี่กีร์
บางครั้งส่วนเกินก็เหมือนส่วนหนี่งที่ตัดกันไม่ลงปลงไม่ได้ ...จริงป่าวค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ..อ่านแล้วรีบสำรวจส่วนเกินในชีวิตประดามีที่จะต้องปลดเปลื้องออกไปอีกมากมายหลายอย่าง..เตรียมตัวไว้เมื่อถึงเวลานั้น..จะได้จากไปอย่างไม่มีกังวลเพราะการติดยึดนะคะ..
..พี่ใหญ่ขอแจกดอกไม้สำหรับบันทึกดีๆเตือนสตินี้ค่ะ..(กดปุ่มให้ดอกไม้ข้างบนไม่ขึ้น เพราะไม่มี access กับ facebook ค่ะ..)
ดอกโกศลช่อแรกที่สวนในบ้าน
โถๆๆๆๆน่าสงสารแม่เจ้าอิฐ
ไม่รู้แม้กระทั่งว่าอวัยวะในร่างกายยังอยู่ครบอยู่หรือเปล่า...อิๆๆๆ
ส่วนไส้ติ่งภายนอกร่างกายก็ไม่แน่ใจอีกว่าจะตัดหรือจะต่อดี เฮ้อ...
ได้ความเมื่อไหร่ค่อนรายงานด้วยน้า...