สวัสดีเจ๊า

วันนี่แสดงปรัชญาชีวิตได้กิ๋นใจ๋แต้น้อ...เฮาต้องแยกหื้อได้ว่าอันไหนจำเป๋นแต้ๆ  อันไหนจำเป๋นป๋อมๆ  แล้วก่จะเหลือแต่สิ่งตี้ดีตี้สุดสำหรับตั๋วเฮาเนาะ

อันนี่มันตรงกั๋บความพอเพียงและเพียงพอของแต่ละคน  ว่าจะมีความปอดีขนาดไหน

ระหว่างความปอดีของคนๆหนึ่งกั๋บแหมคนหนึ่ง...มันตึงบ่าเต้ากั๋น

จริงจังกับชีวิตเป๋นบางช่วงก่จ้วยหื้อกึ๊ดได้เหมือนกั๋นเน้อ 

ม่วนเป๋นบางเตื้อเบื่อเป๋นบางครั้ง...จริงจังเมินนนนนนนนนนนนนเตื้อ  อิๆๆๆๆ