เย็นวันที่ ๓๐ ธ.ค. ๕๓ ยามแดดอ่อน ถ่ายรูปได้ความงามของแสงโทนแดง   ผมคว้ากล้อง Canon Powershot SX10IS ไปถ่ายรูปลำต้นของต้นไม้ในบ้าน  เพื่อจารึกความแตกต่างของต้นไม้แต่ละชนิดผสมความงามของธรรมชาติ

          ต้นปาล์มที่ถ่ายทุกต้นอายุเกิน ๑๐ ปี   แตกต่างกันทั้งขนาดและรูปร่างของลำต้น  สี ความเรียบหรือขรุขระของผิว  ลักษณะของส่วนเปลือกนอก  และสำหรับปาล์มแตกต่างกันที่รอยข้อ

          รอยข้อของปาล์มเกิดจากรอยเกาะของทางใบ   ที่มีลักษณะจำเพาะมากคือ ปาล์มน้ำพุ   ซึ่งที่คอทางใบแต่ละทางไม่ห่างกันมาก   แต่ที่ลำต้นเห็นระยะห่างมาก ทำให้ลำต้นเป็นปล้องห่างกันราวๆ ๒๐ ซ.ม. เข้าใจว่าปาล์มชนิดนี้ลำต้นยืดตัวได้อีกหลังใบร่วงแล้ว   จึงเป็นปาล์มที่สูงเร็วมาก  ลำต้นของปาล์มน้ำพุสีเทาดำและบางต้นมีรอยตกกระสีดำ 
ปาล์มบางชนิดลำต้นสีเขียว ผิวเรียบเป็นเงางามคล้ายต้นไผ่  แถมยังมีรอยข้อเป็นปล้องคล้ายไผ่มาก  โดยเฉพาะปาล์มที่ผมเอาเมล็ดมาจากประเทศ คอสตา ริก้า  

          ปาล์มเป็นต้นไม้ที่ไม่มีรากแก้ว แต่ระบบรากแข็งแรงมาก   ยิ่งต้นโตและสูง เขาจะพัฒนาระบบรากเพื่อยึดดินเป็นพูสวยงาม 

          ต้นไม้อื่นๆ ก็โตและสูงใหญ่หมดแล้ว   ผมไม่ได้พยายามถ่ายลำต้นให้หมดทุกชนิดของต้นไม้ที่มีในบ้าน

วิจารณ์ พานิช
๓๐ ธ.ค. ๕๓
   

ลำต้นปาล์มน้ำพุ

 

ต้นหมาก (ผลกินกับพลู) ขนาดเดียวกันกับปาล์มน้ำพุ แต่ปล้องยาวกว่า

 

 นี่ก็ปาล์มน้ำพุ

 

ปาล์มนวลหรือปาล์มคอนวล

 

 โคนและรากของปาล์มน้ำพุ

 

 ทะลายผลสุกของปาล์มน้ำพุ

 

ปาล์มคิง

 

 โคนและรากของปาล์มคิง

 

โคนปาล์มสะดือ (ชื่อตั้งเอง) อายุกว่า ๑๐ ปีเพิ่งมีลำต้น

 

หมากเขียว

 

หมากเหลือง

 

ปาล์มต้นนี้ไม่ทราบชื่อ ลักษณะทุกอย่างคล้ายหมากเขียวยกเว้นต้นเดี่ยวไม่แตกกอ และรอยข้อชัดเจนมาก

 

ปาล์มที่ผมเอาเมล็ดมาจาก คอสตาริก้า คล้ายหมากเขียวมาก

นี่ก็เอาเมล็ดมาจากคอสตาริก้า ต้นเล็กกว้า ใบใหญ่กว่าและปลายใบแหลม

 

ต้นปีป เปลือกหนาสมชื่อ Cork Tree ต้นหมากข้างหลังคือหมากเหลือง

 

ต้นพญาสัตบรรณ

 

ต้นมะเกลือ

 

ผลมะเกลือ ใช้เป็นยาสมุนไพรถ่ายพยาธิตัวตืดได้

 

ต้นสุพรรณิการ์

 

 

ต้นสะเดา

ต้นกระดังงาสงขลา มีพลูด่างเกาะอยู่

 

ต้นกระดังงาสงขลาสูงลิ่ว

 

ต้นพญาสัตบรรณก็สูงลิ่ว

 

ปีนี้สะเดาออกดอกน้อยมาก

 

สารภีก็ออกดอกน้อยมาก

ต้นนนทรี