ลุงเอกที่ผมรู้จัก คือคอสุราที่มีจุดยืนมั่นคงในการดำเนินชีวิตเมื่อใดที่ออกพรรษาแกจะล่อสุราชี้ฟ้าไม่ถูกแต่เมื่อยามเข้าพรรษาทุกปี จะไม่ยอมแตะต้อง และมีความั่นคงในการดำเนินชีวิตเช่นนี้เรื่อยมา ผมจึงพูดถึงลุงเอกด้วยความรู้สึกศรัทธาต่อคนที่มีจุดยืนมั่นคงในการใช้ชีวิต
ลุงเอก
เขาคนกินเหล้า แม้จะเมาก็มีหลักการ
เขาเป็นเช่นนี้มานาน จนลูกหลานเขารู้จักดี
เมาเป็นประจำ ทำอย่างนี้มานานเต็มที
แต่เข้าพรรษาทุกปี จะไม่มี แตะต้อง สุรา
โอ้เหล้าจ๋า โอ้ว่า สุราจอกนี้
ดื่มเจ้ามานานหลายปี เจ้ายังดี สมกับราคา
รสชาติไม่เปลี่ยน ดื่มแล้วยัง ทำให้เวียนหน้า
เจ้าไม่เปลี่ยนไป เลยหนา โอ้สุรา... ยาดอง
( “สุราเย สุราโย โหตุ ยอมเมาดีกว่าเหล้าเหลือ นะโยม” )
ลุงเอก...ก็ยังคงเป็นลุงเอก
จะเมากี่เป๊ก ลุงเอก ไม่เคยเป็นสอง
ชีวิตผ่านมา อยู่กับสุรายาดอง
เป็นคนหนึ่งไม่มีสอง ไม่เคยสูญเสียหลักการ
เขาคนกินเหล้า แม้จะเมาก็ยังมีหลัก
ใครเล่าที่เลวร้ายนัก ไม่มีหลัก ไร้อุดมการณ์
เปลี่ยนไปทุกวัน โกงกินกัน จนเป็นสันดาน
ขี้เมาที่มีหลักการ....มีคุณค่ากว่า...นักการเมือง
สวัสดีวันสงกรานต์ปี ๕๔ ค่ะ อาจารย์วสันต์ ยางเครือ
ขอให้มีความสุขกาย สุขใจค่ะ