เดกาตส์ René Descartes 1596 -1650
ได้ชื่อว่าเป็นนักปรัชญาสมัยใหม่ เป็นบุคคลผู้มีส่วนในการปฏิวัติ
อุตสาหกรรมในตะวันตก แนวคิดหลักของเขาคือ จิตและกาย
เป็นสิ่งที่ดำรงอยู่อย่างสัมพันธ์กัน กายเป็นวัตถุอยู่ในกฎของฟิสิกส์
ส่วนจิตนั้นสัมผัสไม่ได้ ไ่ม่อยู่ในกฎของฟิสิกส์ จิตควบคุมกาย
แต่กายก็มีอิทธิพลต่อจิต ปรัชญาของเดกาตส์ถือเป็นเหตุผลนิยม
ดังจากที่เขากล่าวประโยคอมตะของเขาว่า เพราะฉันคิดฉันจึงมี
('I think therefore I am')
ดังนั้นปรัชญาการศึกษา หรือญาณวิทยาของเขาจึงเป็น
การใช้เหตุผลที่มาจากรากฐานด้านในโดยการใคร่ครวญด้วยตนเอง
ซึ่งเกิดจากจิตภายใน คือการศึกษาที่แท้จริง จัดประเภท
เป็นนักการศึกษาตามแนวจิตนิยม

 
Hegel 
เฮเกลถือเป็นนักปรัชญารากฐานที่มีผู้นำไปประยุกต์ใช้ในวงวิชาการ
มากที่สุด สิ่งที่ลือลั่นมากที่สุดก็คือ คาล มาร์กซ์ ได้นำไดอะแลคติค
ของเขาไปประยุกต์ใช้เพื่อนำเอาำไปอธิบายทฤษฎีทางสังคม หรือวัตถุ
นิยมทางประวัติศาสตร์ แนวความคิดของเฮเกล ถือว่ามีจิตสมบูรณ์อยู่
และภายในจิตสัมบูรณ์นั้นประกอบด้วย Thesis Anti-thesis และเกิด
ภาวะใหม่คือ Synthesis นักวิชาการทั้งหลายรู้จักเขาจากไดอะแล็กติค
ที่เขานำเสนอ ดังนั้นแนวคิดการศึกษาจิตนิยม ก็คือการศึกษาแบบวิพากษ์
โดยอาัศัยความคิดข้างในเพื่อพิสูจน์หลักการ โดยข้อค้นพบสุดท้ายก็คือ
ไม่มีสิ่งไหนไม่เปลี่ยนแปลงสู่ภาวะใหม่ ความขัดแย้งทั้งสองด้านจากการ
สอบสวนสรรพสิ่ง ก่อให้เกิดภาวะใหม่ ดังนั้นรากฐานไดอะแล็คติคชนิดนี้
พบว่าการศึกษาต่าง ๆ ล้วนแต่เลื่อนไหลไปสู่ภาวะใหม่ตลอดเวลาไม่หยุดนิ่ง
ตราบเท่าที่มีการวิพากษ์ด้วยจิตใจจาำกภายใน