บันทึก...ชีวิต (3-61)


หากเราช่วยกันส่งเสริมและสร้างนิสัยของการ "บันทึก" เรื่องราวต่าง ๆ แล้ว โลกนี้จะมีมรดกทางความคิดอีกมหาศาล

 

 

 

 

      อ่านเจอบันทึกที่บอกกล่าวเกี่ยวกับหนังสือ "วันละเรื่อง" ของพระอาจารย์ไพศาล วิสาโล หนึ่งในนักเขียนที่ชื่นชอบและเคารพนับถือสุดหัวใจ (ดูรายละเอียดได้ที่ http://www.visalo.org/book/wanLaReung.htm) หนังสือเล่มนี้เป็นการรวมบันทึก ข้อความบนสถานะที่ท่านเขียนใน Face book ช่วง 1 ปี ผู้เขียนยังไม่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ แต่ค่อนข้างมั่นใจว่าจะต้องเป็นเรื่องดี ๆ สมควรแก่การหาซื้อมาเก็บไว้อ่านแน่นอน

 

     นิัสัยการ"บันทึก"เรื่องราวนี้ เป็นที่ประจักษ์แล้วว่าทำให้โลกเจริญขึ้น ชนชาติที่มีตัวอักษรเป็นของตนและมีนิสัยในการบันทึกเรื่องราวนั้้น ทำให้มีการสืบทอดองค์ความรู้ ความคิด เรื่องราวต่าง ๆ มีการต่อยอดนำไปพัฒนาสรรพวิชาต่าง ๆ ได้ ไม่น่าแปลกใจว่าเหตุใดชาติทางตะวันตก เช่น อังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมันจึงมีความรุดหน้าในทุก ๆ ด้านทั้งการศึกษา วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี ก็เพราะนิสัยของการบันทึกนี้เองที่ทำให้คนรุ่นต่อมาได้นำองค์ความรู้ ความคิดของคนรุ่นก่อนมาพัฒนาต่อมา แม้ในชนชาติตะวันออกก็เช่นกัน ชาติที่มีอารยธรรมเก่าแก่ เช่น จีน อินเดีย ก็ล้วนมีตัวอักษรทำให้เกิดการบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ไว้ส่งต่อปรัชญาแนวคิดที่สำคัญของโลก โดยเฉพาะพระพุทธศาสนาซึ่งเป็นศาสนาที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นศาสนาที่มีความเป็นวิทยาศาสตร์มากที่สุดศาสนาหนึ่งของโลก


      ผู้เขียนเชื่อมั่นว่าประสบการณ์ของทุกคน ล้วนมีคุณค่าและประมาณค่าเป็นตัวเงินไม่ได้ หากเราช่วยกันส่งเสริมและสร้างนิสัยของการ "บันทึก" เรื่องราวต่าง ๆ แล้ว โลกนี้จะมีมรดกทางความคิดอีกมหาศาล นั่นคือ แม้เราไม่ปรากฏอยู่บนโลกนี้แล้ว แต่ความคิด องค์ความรู้ของเราก็ยังคงอยู่ และส่งต่อไปยังคนรุ่นหลังได้ตราบนานเท่านาน


      วันหยุดเช่นนี้จึงอยากเชิญชวนให้สมาชิกทุกท่านร่วมกัน "บันทึก" เส้นทางแห่งชีวิต เพื่อส่งองค์ความรู้ ความคิดเห็นอันมีคุณค่าให้กับคนรุ่นหลังค่ะ

                                                                                                                                  (^__^)

หมายเลขบันทึก: 422076เขียนเมื่อ 23 มกราคม 2011 13:05 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 ธันวาคม 2012 13:35 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (25)

สวัสดีค่ะ

กินข้าวหรือยังคะ เลยเวลาอาหารมาแล้ว คุณยายมีอ่อมหวายมาฝากค่ะ

แกงอ่อมหวายน่าทานมาก

เคยได้ลิ้มลองครั้งหนึ่งเมื่อไปเยือนสกลนครค่ะ

ขอบคุณคุณยายมากค่ะ

(^__^)

ผมชอบบันทึกนี้เป็นการส่วนตัวมากครับ อย่างที่บอกว่าการบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ ไว้เป็นตัวอักษรเป็นการส่งต่อปรัชญาแนวคิดที่สำคัญของโลก

  • สวัสดีค่ะ คุณคนไม่มีราก
  • การบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ  นอกจากจะเกิดประโยชน์ตนในการทบทวนความจำ
    ฝึกสมาธิ  ยังเกิดประโยชน์ต่อสังคมกลายเป็นหลักฐานที่ทรงคุณค่า  และทำให้เกิดการเรียนรู้เรื่องราวต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี
  • เสียดายที่คนไทยส่วนใหญ่ไม่ชอบบันทึก  หลักฐานทางประวัิติศาสตบางเรื่อง
    จึงลบเลือนไม่ถูกต้องแม่นตรง  เพราะอาศัยผ่านประวัติศาสตร์จากชาติอื่นมา
    แปลเป็นภาษาของตน
  • ขอบพระคุณข้อคิดสะกิดใจค่ะ

ลูกชายพี่เคยถามพี่ว่า ถ้าโลกเราไม่มีการคิดประดิษฐ์อักษรจะเป็นอย่างไร

พี่คงต้องไปตอบเขาเพิ่มเติมว่า คิดประดิษฐ์แล้ว ต้องมีการบันทึกด้วยจึงจะครบถ้วน

ชอบบันทึกนี้ค่ะ เดี๋ยวจะรีบบันทึกอะไรต่อมิอะไรที่เราพบ เห็น คิด และทำ วันหนึ่ง ๆ มีเรื่องมากมายผ่านเข้ามาค่ะ ;p

สวัสดีค่ะอ. ธรรมทิพย์

ขอบคุณข้อคิดเห็นที่น่าคิดของอาจารย์ค่ะ

หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่เขียนขึ้นภายหลังนั้น หลายเรื่องก็ยังคงมีข้อถกเถียง ไม่ยอมรับ หากมีการบันทึกไว้ในยุคสมัยที่เกิดเรื่องราวนั้น จะแก้ปัญหานั้นได้

และส่วนตัวก็มองเห็นประโยชน์ของการ "บันทึก" อย่างยิ่งเลยค่ะ

(^___^)

  • สวัสดีค่ะ
  • ไม่ได้แวะมาทักทายพี่สาวนานแล้ว สบายดีนะค่ะ 
  • ระลึกถึงกันเสมอค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

                               

สวัสดีค่ะพี่ภูสุภา

ดีใจที่พี่อ่านบันทึกเล็ก ๆ นี้แล้ว ได้ต่อยอดความคิดจนเกิดบันทึกที่น่ารักของพี่ค่ะ

เตี่ยของน้องมาจากเมืองจีน เขียนได้แต่หนังสือจีน และแม้ท่านจากไปแล้วกว่า 30 ปี ลายมือของท่านก็ยังคงอยู่ ลูกหลานได้หยิบจับขึ้นมาอ่าน (แม้ตัวน้องจะอ่านไม่ออกเลย) ก็ยังมีความสุข รู้สึกเหมือนท่านยังคงอยู่กับเราเสมอ

ขอบคุณค่ะ

(^__^)

คุณคนไม่มีรากครับ

  • มาขอบคุณที่มอบดอกไม้ในงานเขียนบทร้อยกรอง คิดว่าเป็นดอกไม้ดอกแรกที่ได้รับ จึงภูมิใจและรู้สึกดีเป็นพิเศษ ครับ
  • เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่า การบันทึกคือร่องรอยที่มีคุณค่า ข้อความในบันทึกอาจเปลี่ยนแปลง ความรู้สึก ความคิด และความเชื่อของบางคนให้ดีขึ้นได้
  • บันทึกบางบันทึก อาจเป็นข้อมูลที่มีความหมาย และยังมีความสำคัญต่อการพัฒนาอีกด้วย ครับ

สวัสดีค่ะ

  จะตั้งใจเสมอค่ะ ขอบคุณมากนะคะ คิดถึงเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะคุณบุษรา

ดีใจที่ได้ทักทายกันค่ีะ

ขอบคุณภาพสวย ๆ ที่นำมาฝากนะคะ

อยากอ่านบันทึกใหม่ของคนทำงาน...

ระลึกถึงเหมือนเดิมค่ะ

(^__^)

สวัสดีค่ะคุณสันติสุข สันติศาสนสุข

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

และยิ่งยินดีมากขึ้นไปอีกที่ได้รู้ว่าตัวเองได้มีโอกาสทำให้กัลยาณมิตรรู้สึกดี ๆ

ส่วนตัวชอบการเขียนบันทึกค่ะ และได้ประโยชน์จากการบันทึกจึงบอกกล่าวเล่าไว้ ตั้งใจจะให้หลาย ๆ ท่านที่มีความรู้ ประสบการณ์มากมายได้เล่าบ้าง

ขอบคุณค่ะ

(^___^)

สวัสดีค่ะอ.ผศ.ดร. เมธา สุพงษ์

ขออภ้ยนะคะ ตอบข้ามไปโดยไม่ตั้งใจค่ะ

ส่วนตัวหากมีเวลาก็ชอบตามอ่านบันทึกดี ๆ ของอาจารย์ค่ะ ได้ความรู้มากมายและได้ชมภาพสวย ๆ อีกด้วย

(^__^)

สวัสดีค่ะพี่ กานดา น้ำมันมะพร้าว

ได้ไปเชียงใหม่เมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้ใหญ่ที่นับถือท่านสนใจและถามเรื่องน้ำมันมะพร้าว ก็ได้หาความรู้จากบันทึกของพี่ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ระลึกถึงพี่เช่นกันค่ะ

(^__^)

สวัสดีครับ

ขอบคุณครับสำหรับสาระดีๆ

เดี๋ยวจะลองหาอ่านดู

ยินดีค่ะอ. บินหลาดง

ขอบคุณที่มาอ่านและทักทายกันค่ะ

(^__^)

สวัสดีค่ะ

ชอบจดบันทึกค่ะ มักมีสมุดอยู่ใกล้ๆตัวเสมอ ชอบที่สุดคือไดอารี่ที่มี month plan เพราะเวลาจดอะไรภายในไดอารี่ จะใช้ช่องวันที่ใน month plan แทนสารบัญได้เลย

มีดอกไม้มาฝากค่ะ

เห็นกับข้าวที่ คุณยาย นำมาตั้งไว้ให้คุณคนไม่มีราก แล้ว น่าทานกับข้าวเช้ามากเลยนะครับ

...

อ่านบันทึกนี้ แล้ว คงเป็นแรงบันดาลใจ ให้กับหลาย ๆ ท่านที่ได้อ่าน นะครับคุณคนไม่มีราก

ขอบคุณบันทึก ดี ดี เช้าวันหยุดเช่นนี้ ครับ

นิสัยของการ "บันทึก" เรื่องราวต่าง ๆ โลกนี้จะมีมรดกทางความคิดอีกมหาศาล

ขอบคุณพี่ ณัฐรดา

ดีใจที่ชอบสิ่งที่คล้ายกันค่ะ

สิ่งที่ได้รับเป็นของขวัญมากที่สุดในทุกปี นอกจากเป็นหนังสือต่าง ๆ แล้ว ก็คือ สมุดไดอารี่ ค่ะ เพราะเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ จะรู้ดีว่าเป็นคนชอบ "บันทึก" ชอบเขียนมาก ๆ ค่ะ

ขอบคุณดอกไม้งดงามค่ะ

(^__^)

สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี

กัลยาณมิตร ย่ิอมเป็นแรงบันดาลใจให้กันและกันเสมอ

คนไม่มีรากอ่านบันทึกของคุณแสง ฯ และหลาย ๆ ท่านก็ได้ "แรงบันดาลใจ" และ "พลังใจ" ทุกครั้งเลยค่ะ

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

(^__^)

สุขสันต์วันหยุดค่ะคนไม่มีราก

มาเรียนคนไม่มีราก คนเขียนถ้ามีคนอ่านนั้นคือความสุข คนชอบอ่านก็จะรวบรวมประมวลความคิดของคนอื่น ทำให้มีวัตถุดิบในการเขียนครับ ไม่ได้ทักทายท่านนานพอดู สบายดีนะครับ

ขอบคุณค่ะ...พี่ใหญ่รักการเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆในชีวิตมาก..ยิ่งยุคไอทีเช่นนี้ ยิ่งทำให้การบันทึกขยายผลไปอีกมากมาย..

 

                    

บันทึกงดงามหัวใจงดงามเบิกบานของผู้เขียน

 

 

 

สวัสดีค่ะ

คิดถึงและพยายามตามหา ครูหมู

หลังจากที่ลำดวนกลับมาเขียนบันทึก

จนถึงตอนนี้เห็นชื่อลอยขึ้นมาดีใจมาก รีบหาทางมาทักทายค่ะ

สบายดีหรือเปล่า....

ลำดวนเห็นด้วยค่ะกับข้อความนี้มากๆค่ะ

".... ผู้เขียนเชื่อมั่นว่าประสบการณ์ของทุกคน ล้วนมีคุณค่าและประมาณค่าเป็นตัวเงินไม่ได้ หากเราช่วยกันส่งเสริมและสร้างนิสัยของการ "บันทึก" เรื่องราวต่าง ๆ แล้ว โลกนี้จะมีมรดกทางความคิดอีกมหาศาล นั่นคือ แม้เราไม่ปรากฏอยู่บนโลกนี้แล้ว แต่ความคิด องค์ความรู้ของเราก็ยังคงอยู่ และส่งต่อไปยังคนรุ่นหลังได้ตราบนานเท่านาน..."

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี