โชคชะตากับชีวิตของผม...ตลก 69  (ผมกับโซล ตอนที่ 1)
 
 
โชคชะตาช่างเล่นตลกกับชีวิตของผมเสมอ   สิ่งที่อยากได้อยากไป...มักจะไม่ได้และไม่ได้ไป  แต่สิ่งที่เราไม่อยากได้อยากไป...กลับได้รับและได้ไป
 
 
เป็นตลก 69 สำหรับชีวิตของผมเสมอ
 
 
จู่ ๆ วันเสาร์ที่ 15 ธันวาคม 2554 ได้รับข่าวว่า ให้ไปเกาหลี  ผมก็ถามย้ำว่า ไปเกาหลีไหน เกาหลีเหนือใช่หรือเปล่า  กลัวไปเก็บระเบิดหรือปรมาณู  แต่ก็ได้คำตอบว่า ให้ไปกรุงโซล เกาหลีใต้ โดยให้ตั๋วไป-กลับ และที่ซุกหัวนอนฟรี  แว๊บแรก ผมดีใจมากเพราะผมไม่เคยนั่งเครื่องบิน และเดินทางไปต่างประเทศนอกเหนือจาก สปป.ลาว และประเทศเขมร
 
 
 
แต่เมื่อมีสติกลับมาผมกลับไม่อยากไป  เพราะต้องไปคนเดียว  ลูกชายและภรรยา ไม่ได้ไปด้วย ห่วงครอบครัว และงานด้วย ช่วงที่ผมจะไปโซล ปลายเดือน กุมภาพันธ์ 2554 ประมาณเกือบสัปดาห์ 
 
 
ปรึกษากับภรรยา และลูกชาย  ในใจผมคิดว่า พวกเขาคงไม่อยากให้ผมไป  แต่ด้วยผมมีความต้องการที่จะไปโซล  เป็นความฝันของผมด้วย  พวกเขาจึงสนับสนุนให้ไป เพราะเป็นโอกาสดี  และบอกให้ไปดูลาดราวก่อน ถ้ามีโอกาสดี คงได้ไปทั้งครอบครัว 
 
 
2 วันถัดมา ผมจึงเดินทางจากบ้านผมไปจังหวัดขอนแก่น เพื่อทำพาสปอร์ตที่ศาลากลางจังหวัดขอนแก่น ผมได้โทรศัพท์ถามเพื่อนว่า ที่จังหวัดขอนแก่นได้เปิดดำเนินการหรือยัง เพราะเห็นใคร ๆ หลายคน บอกว่า ปิดทำการชั่วคราว ถ้าไปทำต้องไปทำที่จังหวัดอุดรราชธานี หรือโคราช
 
 
แต่พอมาถึง ก็พบป้ายบอกว่า พิธีเปิดให้บริการรับคำร้องขอหนังสือเดินทางชั่วคราวขอนแก่น เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2553 แสดงว่า เปิดมาเกือบ 4 เดือนแล้ว
 
 
ผมมาถึงที่ทำการประมาณ 11.30 น. ได้คิวที่ 183 แต่คนไม่แน่นเหมือนที่ผมคิด มีเจ้าหน้าที่บอกให้กรอกเอกสาร  กรอกแล้วให้เตรียมบัตรประชาชนให้พร้อม  แล้วให้ถอดรองเท้าวัดส่วนสูง  หลังจากนั้น ให้นั่งรอเรียกคิว  น่าจะไม่ถึง 15 นาที ก็ถึงคิวผมแล้ว เพราะที่ทำการจะมีถึง 10 ช่อง และแต่ละคนก็ใช้เวลาไม่เกิน 5 นาทีก็เสร็จ
 
 
ผมได้ช่อง 2 ครับ  เจ้าหน้าที่เป็นสุภาพสตรี  บอกให้วางนิ้วชี้ซ้ายก่อนเพื่อสแกนลายนิ้วมือ และก็ต่อด้วยนิ้วชี้ขวา ผมเห็นยุ่ง ๆ เลยไม่กล้าถามว่า ทำไมใช้นิ้วชี้  หลังจากนั้น บอกให้เอียงหน้า ก้มหน้า  แล้วถ่ายรูป  รอสักครู่ก็ยื่นเอกสารให้ไปห้องชำระเงิน
 
 
 
ผมชำระเงินค่าธรรมเนียมหนังสือเดินทาง จำนวน 1,000 บาท  บวกค่าจัดส่งทางไปรษณีย์อีก 35 บาท (เพราะจะจัดส่งไปตามที่อยู่ที่เราให้ไว้) และค่าซองใส่ 20 บาท รวม 1,055 บาท มองนาฬิกาตอนนั้น เวลา 12.10 น. นับว่า รวดเร็วมากเกินกว่าที่ผมคิดไว้
 
 
นี้คือ...โชคชะตากับชีวิตของผม...ตลก 69  (ผมกับโซล ตอนที่ 1)
คนบ้านนอกคนหนึ่งที่จะได้ไปกรุงโซล น่าจะมีเรื่องราวให้เล่า  รูปภาพ  และการแบ่งปัน ให้ผม ครอบครัว และคนในโกทูโนบ้างนะครับ
และผมมีภารกิจที่ทำต้องทำในแต่ละวันด้วย น่าสนใจไหมครับ ?
 
อันย้ง  ฮาเซโย่  (สวัสดีครับ).....