คิดไม่ผิดจริงๆที่ไปเรียนแกะสลัก
มีคนตั้งคำถามว่าคิดยังไงถึงไปเรียนแกะสลักผลไม้ ทั้งๆที่ควรได้ พักผ่อนตามสบายในวันหยุด
รู้ว่าคงเหนื่อย แต่อยากซึมซับสุนทรียภาพของชีวิตในแง่มุมอื่นบ้าง ไปเรียนแค่วันเดียว ก็รู้ว่าตัวเองไม่ได้ตัดสินใจผิด การจดจ่ออยู่กับ ปลายมีดขณะกรีดลวดลายอ่อนช้อยทำให้จิตใจสงบเยือกเย็นได้ดียิ่ง และที่ไม่น่าเชื่อคือ ได้เห็นภาพ tacid knowledge ชัดเจนมากขึ้น
อาจารย์ผู้สอนเป็นผู้สูงวัย ที่เฝ้าพร่ำบอกเราอยู่เสมอว่า หากไม่ถ่ายทอดภูมิปัญญาของตนให้แก่คนรุ่นหลัง สิ่งที่เป็นคุณค่าเหล่านี้ก็จะสูญหายไปพร้อมกับชีวิตของอาจารย์ เราก็เลยคิดต่อว่า ทำ tacid knowledge ให้เป็น explicit knowledge เลยดีมั้ย อย่างน้อยก็มีเอกสารองค์ความรู้ไว้อ้างอิง หรือใช้ประกอบการสอนก็ได้ (เผื่อเราจบหลักสูตรไปนานแล้ว วันนึงอารมณ์ดีอยากแกะดอกโบตั๋นขึ้นมาบ้าง แล้วนึกไม่แน่ใจว่าจะแกะยังไง จะได้เปิดเอกสารดูได้) ไหนๆเราก็ได้รู้จักศิลปินที่รับจ้างเขียนภาพผนังโบสถ์แล้ว (กัลญาณมิตรที่รู้จักใน ชั้นเรียนแกะสลักนั่นแหละ) เราเองก็ช่างบันทึก ทำงานเอกสารความรู้ร่วมกัน ให้อาจารย์และให้เพื่อนร่วมรุ่น คงจะดีไม่น้อย เห็นมั้ย คิดไม่ผิดจริงๆที่ไปเรียนแกะสลัก
การค้นพบความงดงามของบางจังหวะของชีวิต ไม่จำเป็นต้องเป็นเส้นทางที่ซ้ำเดิมกับที่ทางที่เราเป็นอยู่ในทุกวันของชีวิต
รู้สึกดีด้วยครับที่การหยิบจับทำอะไรบางอย่างแล้วทำให้เราอิ่มใจและคิดจะแบ่งปันสิ่งดีๆ ไปสู่ผู้คนอื่นอีก
ด้วยมิตรภาพ
สนใจอยากเรียนมากเลยค่ะ
แต่ไม่รู้ว่าต้องติดต่อยังไง
รบกวนได้ไหมคะ ว่าต้องติดต่อยังไงค่ะ
ตอนนี้ดิฉันอยู่ที่อเมริกา จะกลับบ้านที่ไทยเดือนกันยายน แล้วคิดว่าน่าจะอยู่ใกล้กันนะคะ เพราะว่าอยู่อุตรดิตถ์ค่ะ
อยากเรียนมากมากค่ะ รบกวนด้วยนะคะ
ขวัญฤทัย
จริงๆตัวเองหยุดเขียนบันทึกมานานมากแล้วค่ะ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง
บอกตรงๆว่าอดรู้สึกดีไม่ได้ที่ยังมีคนแวะมาอ่าน (ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตามทีค่ะ)
ติดต่อได้ทางเมลล์นะคะ
ตัวเองฝีมือตกไปเพราะไม่ค่อยได้ใช้
(กลัวอาจารย์จะขอใบประกาศคืน)
แต่สามารถติดต่ออาจารย์ให้ได้ค่ะ