การที่ผมเป็นหนึ่งในทีมงานของโครงการ "แนวทางการพัฒนาโรงเรียนแห่งความสุข" ที่จัดโดยคณะผลิตครู ผมจึงได้มีโอกาสนำเสนอรายชื่อของวิทยากรต่อทีมงานโครงการนี้ ซึ่งทีมตกลงใจเลือกวิทยากรที่ผมได้เสนอไป ๑ คน และ ๑ คนนี้ ก็ได้เลือกทีมวิทยากรอีก ๒ คน รวมเป็น ๓ คน

ผมและทีมงานได้พาวิทยากรออกเดินทาง ตั้งแต่วันศุกร์ที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๕๓ ในตอนย่ำค่ำ โดยมีเป้าหมายเป็นนักศึกษา ป.บัณฑิตวิชาชีพครู ที่แม่สะเรียง ๑ กลุ่ม และแม่ฮ่องสอนอีก ๑ กลุ่ม

จะยังไม่เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับงาน ... แต่จะเล่าในช่วงของวันที่เสร็จสิ้นภารกิจในวันหนึ่ง

 

...

...

...

 

หลังจากวันอาทิตย์ที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๓ แล้ว พวกเราเลือกพาวิทยากรมาที่วัดพระธาตุดอยกองมู เพื่อชมพระอาทิตย์ตกดอย

 

 

 

 

 

ระหว่างการเดินชมในยามเย็นวันนั้น วิทยากร ๒ ท่าน เดินนำโปสการ์ดสวย ๆ มาให้ชม ... (อันเป็นการยั่วใจอย่างยิ่ง)

 

 

 

 

ผมจึงถามวิทยากรว่า ซื้อที่ไหนครับ ... เขาก็ชี้ไปบริเวณลานจอดรถด้านโน้น

ผมอดรนทนไม่ได้จึงได้ขอไปซื้อเป็นที่ระลึกบ้าง

 

(จำวิทยากรได้ไหมครับว่า เป็นใครกันบ้าง อิ อิ คนแถวนี้แหละ)

 

 

 

 

ร้านนี้ ใช้ชื่อว่า 1864 shop ครับ ... ผมว่าสวยมาก

เมื่อ ๓ ปีที่แล้วที่ผมมาสอนที่นี่ ยังไม่เห็นร้านนี้ครับ 

(1864 คือ จำนวนโค้งที่กว่าจะถึงแม่ฮ่องสอนไงครับ)

 

 

 

แม้แต่วิทยากรยังอดทนรนไม่ไหว ขอให้ผมถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก ๑ ภาพ ;)...

 

ลองชมบรรยากาศภายในร้านดูก่อนนะครับ

 

 

อันนี้ภายในร้าน ที่สามารถมองเห็นตัวเมืองแม่ฮ่องสอนอีกด้านหนึ่ง

 

 

สินค้าที่มีในร้าน ...

 

 

 

 

 

 

ส่วนใหญ่เป็นโปสการ์ด ของที่ระลึกเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ครับ ;)

 

 

 

 

แต่มุมนี้ชอบที่สุด กับการนำพระบรมฉายาลักษณ์วาดแบบเก่าใส่กรอบแล้วไว้เหนือหัวของพวกเรา

 

 

ผมไม่สามารถใช้เวลาดื่มด่ำได้นานเท่าไหร่ เพราะคณะทัวร์ของเรากำลังรอไปทานข้าวเย็นกันต่อ

ผมจึงเลือกภาพโปสการ์ดที่เป็นเป้าหมายไว้ เลือกเอาถูกใจ กะว่า รอบหน้าจะมาใหม่ อิ อิ

 

 

ชีวิตเนิบช้า ... slow life in mae hong sorn ชอบคำนี้ที่สุด

มันสื่อถึงความไม่เร่งร้อนของคนเมืองแม่ฮ่องสอนโดยแท้จริง อันเป็นความสุขใจที่สุด

 

 

 

ภาพวาดของร้าน 1864 ช็อบ เอง ;)

 

 

 

ร้าน Coffee Morning ที่อยู่ตีนดอยกองมู ;)

 

 

 

เด็กน้อยชนเผ่าม้ง ...

 

 

 

เด็กน้อยชนเผ่าลหุ ...

 

 

 

เด็กน้อยชนเผ่าลีซอ ...

 

 

 

เด็กน้อยชนเผ่ากระเหรี่ยง (ควรเรียกปกากะญอ)

 

 

 

ภาพสุดท้ายที่เลือก คือ การฟ้อนนกกิงกะหล่า เป็นวัฒนธรรมของไทยใหญ่ อันเป็นประชากรที่มีมากที่สุดในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

 

 

น่ารักทุกใบครับ ทำให้ทำใจส่งไปให้ใครไม่ได้ แต่จะเก็บไว้เอง อิ อิ

 

ใครจะทำโปสการ์ดขาย อย่าไปลอกเลียนแบบของเขาล่ะครับ

ใครมีโอกาสไปเยือนวัดพระธาตุดอยกองมู ลองเดินหาร้าน 1864 shop ดูนะครับ

แล้วท่านจะพบว่า ความสุขเพียงแค่โปสการ์ดสักใบเท่านั้น

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)