วันนี้เพิ่งว่างได้ทบทวนอะไรบางอย่าง บางสิ่งบางอย่างผ่านเข้ามามากมาย มีทั้งทุกข์และสุข  (แต่รู้สึกจะทุกข์เสียมาก)

 

        ได้ทบทวนอนุทิน ที่ผ่านมา ระลึกถึงคำพูดของ หมอพัท ในช่วงที่เราหนัก เพราะป่วยนอน รพ.อยู่หลายวัน แถมเจ้าตัวเล็กก็ป่วยนอน รพ.ติดต่อกัน ทุกข์เสียหนัก ได้คุยทางสังคมออนไลน์

 

        จึงมีคำพูดว่า "แผ่เมตตา ให้เจ้ากรรมนายเวร" เพิ่งเข้าใจ

หันมาทบทวนแต่ละวันเราไม่เคยแผ่เมตตาเลย ยกเว้น ในยามเราเป็นนักเรียนพยาบาล กับตอนไปวัดเข้าศีล เท่านั้น

 

        วันนั้นจึงได้แผ่เมตตา แต่ก็ยังทุกข์อยู่

        เอ .... ยังขาดอะไร

        แผ่เมตตาให้ตัวเอง เราไม่เคยทำ มีแต่ทำให้ผู้อื่น

        วันนี้มาชวนแผ่เมตตาให้ตัวเอง .......

 

                                       

 

     
บทภาษาบาลี ที่ว่า

อะหัง สุขิโต โหมิ ขอให้ข้าพเจ้าจงมีความสุข

อะหัง นิททุกโข โหมิ ขอให้ข้าพเจ้าจงปราศจากทุกข์

อะหัง อะเวโร โหมิ ขอให้ข้าพเจ้าจงปราศจากเวร

อะหัง อัพยาปัชโฌ โหมิ ขอให้ข้าพเจ้าปราศจากความลำบาก

อะหัง อะนีโฆ โหมิ ขอให้ข้าพเจ้าปราศจากอุปสรรค

สุขี อัตตานัง ปะริหะรามิ จงรักษาตนให้มีความสุข ตลอดกาลนาน เทอญ



         จากหนังสือ ธรรมะเอาตัวให้รอด สำหรับคนที่หาทางออกไม่ได้

ของ แม่ชีทศพร เทวาพิทักษ์ธรรม