...Mallards หัวเขียวอื๋อ พาเที่ยวไปในเมืองโปสการ์ด...

เป็ดพาทัวร์  

010711_Ithaca

            เราเพิ่งรู้ตัวว่าเป็นคนชอบเป็ดโดยเฉพาะเป็ด Mallards หัวเขียวอื๋อ น่าร้ากยามเดินโยกย้ายส่ายสะโพก มาเปิดๆดูรูปเก่าๆต่างกรรมต่างวาระที่หนีตามเพื่อนบ้างเพื่อนหนีตามบ้างไปเที่ยวกันในโลกกว้าง ก็ปรากฎว่ามีรูปน้องเป็ดอยู่หลายทริบทั้งที่ตอนนั้นยังไม่รู้มาก่อนว่าน้องชื่อ Mallards ได้แต่เรียกตามยายไปว่าเป็ดเทศ มองตามชื่อที่ยายเรียกแล้วก็สรุปว่ามันคงไม่ใช่เป็ดบ้านเรา แต่ถึงจะเป็นเด็กนอกก็คงบินหนีหนาว (Migration) มาบ่อยแน่ ๆ และคงมีมากที่อยู่เลยจนเป็นที่คุ้นเคย ไม่งั้นเราจะมีสำนวนว่าเขียวหัวเป็ดในไทยแลนด์เรอะ เอ้ะหรือว่าเราก็มีเจ้าพันธุ์หัวเขียวแบบนี้เป็นของเราเอง ใครรู้ช่วยบอกด้วยค่ะ ที่แน่ๆ Mallards เป็นเป็ดพื้นเมืองที่ Upstate NY  และอีกหลายๆที่ในประเทศเขตหนาว มาตามคุณเป็ดไปเที่ยวกันค่ะ

 

ดูกันจะๆ เขียวอื๋อถูกน้ำไม่ลอก :) หล่อสุดๆ อ้อบางตัว หล่อแบบม่วงๆ ก็เจอได้บ้าง ส่วนตัวเมียเป็นสีน้ำตาลประด้วยสีขาว แม้จะดูธรรมดาในสายตาเราแต่สำหรับหนุ่มเป็ดแล้วเธอคือน้องอั้มดีๆนี่เอง อิอิอิ

 

เราเจอกันที่ลูเซิร์น (Lucerne) สวิตเซอร์แลนด์

            ทริบนี้โดนทิ้งให้เที่ยวคนเดียว ลงรถไฟปุ๊บ ฝนตกปั๊บ ออกมายืนสวดมนต์ให้ฝนหยุดที่หน้าสถานี ได้โปรดเถิดเจ้าข้า ลูกช้างมีเวลาแสนน้อย เงินยิ่งน้อยยยยยยย ถ้าเที่ยวลูเซิร์นไม่ทันในวันนี้มีหวังตกรถไฟไปเมืองเบิร์น (Bern) ต้องจองโรงแรมใหม่ตายแน่เจ้าข้า ขอท่านไปทำโทษเจ้าเพื่อนทรยศทิ้งลูกช้างเที่ยวคนเดียวแทนด้วยเทอญ เพี้ยง! ได้ผลแฮะ! อิอิอิ ฝนขาดเม็ดในทันใด ไชโย ก้าวพรวดออกจากสถานีรถไฟก็ตะลึงกับภาพทะเลสาบลูเซิร์นที่งามสมกับที่บากบั่นหนีแม่มา มองไปลิบตามีภูเขาพิลาทัสยอดขาวแต้มหิมะตระหง่านตัดกับทะเลสาบสีคราม บ้านเรือนน่ารักสร้างอยู่ลดหลั่นตามเนินเขา เราเกือบจะใจอ่อนลงเรือล่องทะเลสาบไปซะแล้ว ต้องเตือนตัวเอง เย็นไว้โยม ตังค์หมดแล้วโยม ต้องเดินอย่างเดียวเท่านั้น ในช่วงเวลานั้นอยากมีมนต์วิเศษให้พ่อกับแม่มาอยู่ด้วย ไม่เป็นไรมันต้องมีสักวันที่เราจะมากรี๊ดกร๊าด Chapel bridge ด้วยกัน เรารีบออกเดินไปที่สะพานไม้เลื่องชื่อของเมืองมีหอคอยแปดเหลี่ยม (Water tower) โดดเด่นรอเราไปเยี่ยมอยู่เบื้องหน้า เห็นเล็กๆอย่างนั้นเคยใช้เป็นคุกทรมานนักโทษนะคะ Oh! รู้สึกเหมือนเดินเข้าไปในโปสการ์ด

แม่น้ำที่เห็นชื่อ Reuss ตลอดแนวขื่อหลังคาสะพานมีรูปเขียนเกี่ยวกับประวัติเมือง ข้อที่ดีคือมีคำบรรยายด้วย แต่ที่แย่คือเป็นภาษาเยอรมันอ่านม่ายออก แล้วจะเอารูปมาดูด้วยกันนะคะ

 

      และที่นี่เองที่เราเจอกับฝูงน้องเป็ด แทรกตัวอยู่ในฝูงหงส์ขาว เราว่าหงส์แสนสวยมีนิสัยค่อนข้างเกเรไม่ยักกะอ่อนหวานเหมือนในบัลเล่ท์ สวอนเลก (Swan Lake) ยืนดูอยู่ไม่กี่นาที เจ๊ปรี่เข้าใส่ชาวเป็ดซะหลายรอบ น้ำกระจายขาวฟ่อง สวยเท่มากๆ แต่เราสงสารเป็ดโดนกระทืบจมน้ำร้องไห้แงๆ แคว๊กๆ เฮ้อ

 

               สวยดุ ตีกันสนั่นท้องน้ำ ตีน้องเป็ดบ้าง ตีกันเองก็มีค่ะดังรูป

 

แล้วเราก็เจอกันอีกที่เมืองเบิร์น (Bern)

         ฝนตกอีกแล้ว แต่เราก็ไม่หวั่นเพราะเมื่อวานกัดฟันซื้อร่มที่สถานีรถไฟ ไหนใครบอกว่าถ้าหลงไปอังกฤษค่อยกังวลพกร่ม เราต้องจำไว้เลยว่าพกไปเล้ยจะที่ไหนๆ  ตกปุ๊บ จะได้กางปั๊บ ไม่ต้องสวดมนต์อย่างที่แล้วมา เราเดินฝ่าฝนพรำ ๆ ไปเยี่ยมหมี สัญลักษณ์เมืองเบิร์น หรือถ้าจะออกเสียงแบบชาวเมืองเขาก็ต้อง แบ-แรน ซึ่งก็แปลว่าหมีนั่นเอง

 

 

         เจ้าหมีแก่สามตัวเดินวนไปมาอยู่ในหลุมหมี ฟังดูไม่ค่อยดีเหมือนหมีโดนรังแกกักขังอุดอู้ ที่จริงก็กว้างขวางพอตัว บ้านมันกลมๆ ตกแต่งสวยงาม ออกแบบให้ผู้มาชมหมีต้องมองลงไป เราเลยเรียกเอาเองว่าหลุม อิอิ หลังจากชมไปสงสารหมีไป แอบอยากปล่อย จากนั้นเราก็ตัดใจข้ามสะพานกลับมาในตัวเมือง ตั้งใจจะเดินไปบ้านไอสไตน์เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต ชักจะหลงแฮะ หยุดมันกลางสะพานนั่นแหละ ถ่ายรูปสวยๆ กันก่อน หลงนิดหน่อยเดี๋ยวก็ดีเอง มองลงไปที่แม่น้ำ Aar   สีเขียวงามแปลกตามาก อยากให้กล้องถ่ายรูปถ่ายทอดได้อารมณ์เดียวกับที่ตาเห็นจังเลย และแล้วเราก็เจอคู่เป็ด Mallards จู๋จี๋กันอยู่ริมน้ำ ตัวผู้หัวเขียวมาแต่ไกล ส่วนตัวเมียสีน้ำตาลตุ่นๆ  แชะ แชะ แชะ!

 

เห็นจุดๆในรูปเล็กมั้ยคะ ขยายมาเป็นคู่รักเป็ด กินน้ำเขียวกันอยู่ค่ะ

 

เจอกันแทบทุกวันที่ Ithaca NY

   มาตอนนี้เราพาตัวเองมาอยู่ในถิ่น Mallards ไป park ก็เจอ ไปซื้อของก็เจอ เจอบ่อยๆก็ใช่ว่าจะเบื่อ ยังร้ากเหมือนเดิม แอบถ่ายรูปกันตลอดเวลา เป็นเพื่อนแสนดีในยามห่างบ้านมาแสนไกล