นอกจากบ้านปู-ย่าเฌวาที่ดอยมูเซอ จ.ตาก แล้ว พักใหญ่ทีเดียวที่ผมมิได้พาเฌวาและแม่เฌวาออกเดินทางไปเที่ยวพักผ่อน

     โอกาสที่มีงานต้องลงพื้นที่ภาคเหนือ พอที่จะผละจากการงานได้บ้าง แผนการเดินทางจึงถูกกำหนดขึ้นในระหว่างวันที่ ๒๔ – ๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๔

     งานที่อยู่ในเส้นทางคราวนี้มี ๔ แห่ง ซึ่งเป็นตัวกำหนดเส้นทางเดินทางในคราวนี้คือ (๑) บ้านแปะ อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ (๒) ถนนคนเดิน จ.เชียงราย (๓) อ.เมือง จ.แม่ฮ่องสอน และ (๔) บ้านแม่นาจาง อ.แม่ลาน้อย จ.แม่ฮ่องสอน

     ความชำนาญในเส้นทางของผมถูกออกแบบการเดินทางชนิดที่ได้ทั้งงาน การเดินทางท่องเที่ยวพักผ่อน เยี่ยมเพื่อนฝูง นมัสการพระสงฆ์ที่นับถือ พาเฌวาลงไปเที่ยวในหมู่บ้านด้วย รวมทั้งพาแม่เฌวาไปรำลึกอดีตในสถานที่ที่เธอชอบด้วย

...

     ล้อ “เฉาก๊วย - ปิคอัพขับเคลื่อนสี่ล้อสีดำมะเมื่อม” เคลื่อนออกจากบ้านในเมืองกรุงฯ ก่อนเข็มนาฬิกาจะชี้เวลาทุ่มตรงไม่กี่นาที

     แม้ว่าปลายทางจะกลับลงมาสู่ ณ ต้นทาง แต่เป้าหมายรายทางที่ทั้งหมดอยู่ในแถบภาคเหนือและตะวันตกของประเทศ ระยะทางทั้งสิ้นกว่า ๒,๐๐๐ ก.ม. บนเส้นทางราบเรียบและวิบากสุดสุด “เฉาก๊วย” จึงถูกตรวจสภาพอย่างถี่ยิบเพื่อเตรียมพร้อมกับการเดินทางไกล จังหวะที่ครบสองแสน ก.ม.มาพักใหญ่ค่าใช้จ่ายคราวนี้จึงฟาดไปเกือบหมื่นบาท

     เส้นทางออกจากกรุงเทพฯ สายเอเซียคืนวันศุกร์หนาแน่นด้วยยวดยานนานาชนิด ป๊มน้ำมันที่แวะหาที่จอดแทบไม่ได้ แน่นทั้งรถทั้งคน

     เป็นธรรมดาสำหรับการขับรถทางไกลที่จะต้องใช้เวลาเกือบทั้งคืน นอกจากซุบไก่สกัด และกาแฟเย็นแล้วยังรวมถึงลิโพอีกขวดนึงด้วย

     แม้มิทันจะงัวเงียแต่ก็ไม่ถึงกับกระปรี้กระเปร่า เครื่องดื่มทั้งสามทำให้ผมกระชุ่มกระชวยขับรถไปบนเส้นทางที่ทำความเร็วได้ไม่มากนักจนเกือบถึงปลายทางสำหรับคืนนี้

     ก่อนเข้าเมืองลำปางมีเรื่องให้ตื่นเต้นเล็กน้อย เมื่อรถปิคอัพกลับรถปาดหน้าในขณะที่ผมใช้ความเร็วเกือบ ๑๔๐ ก.ม./ชั่วโมง กันชนหน้าด้านซ้ายเฉาก๊วยอยู่ห่างจากท้ายรถด้านขวาของปิคอัพคันนั้นไม่ถึงครึ่งเมตร ซึ่งหากชิ้นส่วนของรถทั้งสองปะทะกันในความเร็วขนาดนี้ ผมจินตนาการไม่ออกเหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น...

     ผมมีที่พักที่เชียงใหม่อยู่แห่งหนึ่ง การเดินทางคราวนี้มิได้มีแผนจะเข้าที่พักของตัวเอง เพราะแม้ว่าจะอยู่บนเส้นทางแต่จังหวะเวลาก็ไม่สอดรับกัน ทำได้ดีที่สุดคือเหลียวมองเมื่อขับรถผ่าน

     เดิมทีเดียวตั้งใจจะจอดรถนอนพักที่ จ.ลำพูน ตามคำแนะนำของสหายท่านหนึ่ง เป็นเพราะตาลายหรืออย่างไรก็ไม่รู้ผมมองไม่เห็นโรงแรมแรมทั้งที่ตั้งอยู่ริมถนน ผมขับรถเลยไป จึงเปลี่ยนใจไปหาที่พักที่อยู่ใกล้กับจุดนัดหมายในช่วงสายที่จะถึงอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้

     ขับรถผ่านที่พักสองสามแห่ง ปรากฏว่าไม่มีใครมาเปิดประตูรับ กระทั่งไปพบป้ายที่พักแห่งหนึ่งระบุว่าให้บริการ ๒๔ ชั่วโมง ผมจึงได้ที่พักเมื่อตอนเกือบจะตีห้า และก็ล้มตัวลงนอนหลังจากเข้าห้องพัก ก่อนจะจำใจลุกขึ้นก่อนเวลานัดหมายราวชั่วโมงเศษ

     ผมขับรถออกจากที่พัก โดยให้เฌวาและแม่พักต่อที่เดิม ตอนเกือบจะ ๑๐.๐๐ น.

     บนเส้นทางเชียงใหม่ – ฮอด เลยจากที่พักเมื่อคืน มีที่พักหลายแห่งเรียงรายไปตลอดเส้นทาง

     นัดนี้เป็นนัดแรกของทริปนี้ ผมนัดคุยกับกลุ่มผู้สูงอายุชุมชนแห่งหนึ่งในเขตเทศบาลตำบลบ้านแปะ อ.จอมทอง ซึ่งเป็นชุมชนที่อยู่ท้ายสุดจนเกือบจะถึงเขต อ.ฮอด

     กลุ่มผู้สูงอายุหมู่บ้านนี้รวมตัวทำกิจกรรมมานาน ล่าสุดได้รับงบประมาณสนับสนุนสนุนจาก สสส. ให้ทำโครงการฯ ผมมีหน้าที่มานำเรื่องราวของกลุ่มนี้ไปสื่อสารต่อ ระยะเวลาเกือบสามชั่วโมงที่นั่งคุยกับสมาชิกกลุ่มผู้สูงอายุผ่านไปอย่างรวดเร็ว

...