เป็นธรรมชาติของมนุษย์ ที่เลือกจะจดจำเฉพาะสิ่งที่ดีงาม เพื่อให้ใจเป็นสุข อิ่มเอมเปรมปรีดิ์ แต่การหวนระลึกถึงข้อผิดพลาด แม้จะต้องเจ็บปวดแต่อาจให้คุณค่ากับชีวิตมากกว่า หากเปิดใจกว้างยอมรับสิ่งเหล่านั้นมาเป็นบทเรียนเพื่อเตือนสติ-สอนใจ

ตั้งใจจะเขียนบันทึกวันสุดท้ายแห่งเดือน-เดือนสุดท้ายแห่งปีพุทธศักราช ๒๕๕๓  วันที่ ๓๑  ธันวาคม  ๒๕๕๓ เป็นที่ระลึก โดยไม่ได้มุ่งหวังสาระสำคัญอื่นใดมากไปกว่าการได้เขียนวัน  เดือน  ปีพุทธศักราชนี้ไว้เพื่อความทรงจำที่ดี

                    
                                     

 

การตั้งจิตย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ที่ผันผ่านตลอดทั้ง  ๓๖๕ วัน  นั้นมากมายเกินกว่าจะจดจำได้หมด  ต้องไปค้นหาหลักฐาน-บันทึกอ้างอิง มาประกอบ


                                     


***  เป็นธรรมชาติของมนุษย์ ที่เลือกจะจดจำเฉพาะสิ่งที่ดีงาม  เพื่อให้ใจเป็นสุข อิ่มเอมเปรมปรีดิ์   แต่การหวนระลึกถึงข้อผิดพลาด  แม้จะต้องเจ็บปวดแต่อาจให้คุณค่ากับชีวิตมากกว่า หากเปิดใจกว้างยอมรับสิ่งเหล่านั้นมาเป็นบทเรียนเพื่อเตือนสติ-สอนใจ ***
                                     
                                         
                                        
                                      

    

ภาพโดยรวมของผลที่ปรากฏในปีพุทธศักราช ๒๕๕๓  จัดอยู่ในขั้นน่าพึงพอใจทั้งหน้าที่การงาน-การปฏิสัมพันธ์ทางสังคม-สัมพันธภาพที่ดีของญาติมิตร-เพื่อนพ้องและสภาวะทางอารมณ์และจิตใจ
      


                                     

การถอยกลับมายืน ณ จุดหนึ่งเพื่อเฝ้าดูความเคลื่อนไหว-การวิ่งไล่ล่าฝันของเพื่อนมนุษย์ ช่วยให้เรียนรู้และรู้จักตนเองมากยิ่งขึ้น 
          

                                        
                                      

ประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้ผ่านเรื่องราว-เหตุการณ์ต่างๆช่วยพัฒนาจิตให้รู้จักควบคุมตนเองและยอมพักสงบนิ่งในบางโอกาสไม่ร้อนรนไปตามกระแสสังคม-ความละโมบ-อยากได้-ใคร่ดีจนเกินเหตุ
  

                                     

                          Heart 2 ขอขอบคุณเพื่อน-พี่-น้องสังคม G2K ที่ช่วยเสริมความรู้และประสบการณ์อันมีค่ายิ่ง Heart 2 
        
                        ***  บันทึก วันที่ ๓๑  ธันวาคม  ๒๕๕๓  เป็นที่ระลึกวันสุดท้ายแห่งเดือน- เดือนสุดท้ายแห่งปี ๒๕๕๓  ***