ตามหาความรัก ณ ปาย ( ๑๒ ) : คนค้นฅน...กินกิ้นกิน (พิธีกิ๋นแขก แต่งงาน ล้านนา)

เมื่อของคาวหวานพรั่งพร้อม อีกทั้งเวลาก็เข้าเวลาอาหารกลางวัน ผู้คนจึงเริ่มหลั่งไหลเข้ามาสู่ "กระทง" ภาชนะธรรมชาติสำหรับใส่อาหารชนิดต่าง ๆ ที่ต้องการรับประทาน

"... กระทงหลงทาง ..."

"... สองมือถือกระเป๋า สองเท้าก้าวเข้ามา ..."

"... เออคือ กระทงเล็กเกินไปนะครับ ผมว่า ...;)

คุณป้าทั้งสองท่าน เป็นผู้ดูแลโต๊ะอาหารคาวหวานโต๊ะนี้ ...

สามเกลอ เพื่อนเจ้าสาว ... จัดการแบบไม่เงยหน้า เงยตา ;)

น้านน ...

"... ชิ้นนั้นของชั้นนะ ..."

"... คนน่ารัก ทำอะไรก็น่ารัก ..."

"... คำใหญ่ ๆ เกินกระทงนะครับ ... ;)

ตักแล้วเดิน ... รอบที่ 4 แล้วใช่ป่ะ ... ทำไม่รู้ไม่ชี้ อิ อิ

"... อุ๊ยขอสักกระทงเจ้า ..."

"... ปุ้มปุ้ยของคุณลุง น่ารักจังเลย ... ;)

"... เพื่อนเจ้าสาวหิว ??? ..."

พี่ชายเจ้าสาวคิดในใจว่า "เราจะมีแบบนี้สักคนไหมในอนาคต" ;)

เด็ก ๆ ที่ช่วยถือโคมไฟล้านนามาขอกินบ้าง (เดินไม่ถึงร้อยเมตรเนี่ยนะ)

พี่ชายของเจ้าสาวยกมือขึ้น 5 นิ้ว แสดงว่า ตะกี้นี้น้องสาวผมโดนกอด หอม ฟัด ไป 5 ทีครับ อาจารย์วัส ... (โห ขนาดเลยหรือครับ คุณเอก)

เจ้าบ่าวเริ่มเดินลงมาจากบ้าน แต่เจ้าสาว ... นั่งคุยกับช้างไม้อยู่ ???

โอ๊ะ นี่ผมเข้าใจผิดหรือนี่ เจ้าสาวไม่ค่อยมีเอวจึงทำให้ผ้าด้านบนหลุดลงมาข้างล่างได้ง่าย จนต้องให้เพื่อนมาช่วยโกยจากตาตุ่มขึ้นไปข้างบนอีกที (จริงอ่ะเปล่าเนี่ย)

เจ้าสาวกำลังบอกว่า "อะไรย่ะ ชั้นยังไม่ได้กินสักกะชิ้นเลย พวกแกกินกันหมดเลยนะ จำไว้"

เห็นดังนั้น ทุกคนต่างทำงานของตนเองอย่างขมักขะเม้น โดยเฉพาะคุณครูตูมตาม และช่างกล้องมือวางอันดับ 1 ... ว่าแต่เจ้าบ่าวกำลังนอกใจเจ้าสาวหรือเปล่า (มองไปที่คุณครูตูมตาม ผู้ร้อนแรง)