วันว่าง วันอาทิตย์ ผมมีโอกาสได้อยู่บ้านว่างๆ สบายๆ 

วันเบาๆแบบนี้ ก็หยิบหนังสือมาอ่านบ้าง เดินไปมาในสวนบ้างสลับกันไป

ผมได้อ่านจุลสารเล่มหนึ่ง เป็นจุลสารของวิทยาลัยชุมชน "ต้นกล้าชุมชน" ท้ายเล่ม มีนิทานเรื่องหนึ่ง อ่านแล้ว ...ได้ข้อคิด ดีๆ เลยนำมาฝากครับ (สำหรับวันเบาๆ)....

 


 

กาลครั้งหนึ่ง....

คุณครูโรงเรียนสอนเด็กอนุบาลแห่งหนึ่ง ตัดสินใจที่จะให้เด็กนักเรียนในชั้นของเธอเล่นเกม

ดังนั้นเธอจึงบอกให้นักเรียนแต่ละคนนำมันฝรั่งใส่ถุงพลาสติก บนหัวมันฝรั่งแต่ละหัวเธอให้นักเรียนเขียน ชื่อคนที่รังเกียจไว้

เมื่อถึงวันกำหนด เด็กๆทุกคน ก็นำหัวฝรั่งที่มีชื่อคนที่เขารังเกียจติดตัวมา

บางคนมีมัน ๒ หัว

บางคนมีมัน ๓ หัว...และ

บางคนมีมันตั้ง ๕ หัว 

จากนั้นคุณครูได้สั่งให้เด็กนักเรียนนำมันฝรั่งของตนเอง ใส่ถุงถือติดตัวไปทุกๆแห่ง(แม้กระทั่งเข้าห้องน้ำ) เป็นระยะเวลา ๑ อาทิตย์

....หลายวันผ่านไป....

พวกเด็กนักเรียนก็เริ่มบ่นถึงกลิ่นที่ไม่สู้จะดีที่โชยมาจากหัวมันฝรั่งที่เริ่มเน่า

นอกจากนั้น เด็กที่มีหัวมันฝรั่ง ๕ หัวก็ยิ่งบ่นที่ต้องถือถุงหนักกว่าคนอื่น กลิ่นเหฒ็นแรงกว่าคนอื่น

.....เมื่อเวลา...๑ อาทิตย์สิ้นสุดลง....

พวกเด็กนักเรียน จึงได้รู้สึกปลดปล่อยเพราะเกมจบลงแล้ว

คุณครูถามว่า "พวกเธอรู้สึกอย่างไรกับการที่ต้องถือมันฝรั่งติดตัวอยู่ ๑ อาทิตย์"  

พวกนักเรียนระบายความรู้สึกหงุดหงิดไม่พอใจออกมา และบ่นถึงความยากลำบากที่พวกเขาต้องเจอจากการที่ต้องถือมันฝรั่งที่ทั้งหนัก  และส่งกลิ่นเหม็นเน่า...

คุณครูกล่าวว่า"นี่เป็นเหมือนสถานการณ์จริงๆเมื่อเราต้องแบก เก็บความเกลียดชังผู้อื่นไว้ในใจ

มลพิษของความเกลียดชังจะกัดกร่อนในเรา และติดตัวเราในทุกๆที่ ที่เราไป ถ้าขนาดที่เรายังทนไม่ได้กับกลิ่นเน่าเหม็นของมันฝรั่งในช่วง ๑ อาทิตย์ ลองคิดดูว่ามันจะเป็นเช่นไร ถ้าเราแบกเก็บความเกลียดชังไว้ในใจตลอดชั่วชีวิต...?

 


นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า... .

 

สอนให้เราโยนทิ้งความเกลียดชังผู้อื่น ออกไปจากใจ

เพื่อที่ว่าคุณไม่ต้องแบกรับบาปนี้ไปตลอดชั่วชีวิต

ให้อภัยผู้อื่น เป็นทัศนคติที่ดีที่สุดที่ควรยึดถือไว้

รักชื่นชมผู้อื่นแม้คุณจะไม่ชอบพวกเขา


<p> </p>