"ถ้าวันนี้คุณรู้ว่าวันสุดท้ายของชีวิตกำลังจะมาถึง วันนี้ก็คือวันเริ่มต้นของชีวิต"

ลองคิดทบทวนกับประโยคนี้ดีๆ ทำไมวันเริ่มต้นของชีวิตคือวันที่เรารู้ตัวว่าใกล้จะ.....

มีผู้ชายอยู่คนหนึ่ง ทุกวันนี้ก็ไม่รู้จะบอกว่าเค้าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ เป็นคนที่เข้าข่ายของกลุ่มเสี่ยงก็ว่าได้ เอาทุกอย่างยกเว้นการพนัน

ผลการตรวจเลือดประจำปีออกมาว่าเค้าเลือดบวก แต่หมอ ยังไม่ยืนยัน แล้วก็นัดให้ไปตรวจใหม่อีกสามเดือน …เป็นอันว่าหลังวันตรวจเลือดและรู้ผลเค้าเชื่อว่าผลตรวจเลือดเป็นจริง เท่านั้นแหละ ชีวิตดับทันที งานการไม่ไปทำ หลบตัวอยู่กับบ้านประมาณอาทิตย์นึงได้

พอเพื่อนๆเจอหน้าเค้าอีกที คราวนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ไป เลิกงานแล้วก็ไปหาแฟน พาแฟนไปทานข้าวกับพ่อแม่ที่บ้าน เหล้าบุหรี่ก็ไม่แตะอีกเลย แล้วก็ไม่พูดถึงเรื่องผลการตรวจเลือดอีก …เค้ากลับมาทำทุกอย่าง เล่นกีฬา เที่ยวต่างจังหวัด จนบางทีเราก็อดสงสัยกันไม่ได้ว่าชีวิตมันมี 48 ชั่วโมง เพราะมันใช้เวลาทุกนาทีคุ้มมาก...

จนกระทั่งคนทางบ้านและแฟนมันแปลกใจ อดไม่ได้ที่จะแอบโทรมาถามเพื่อนว่าเค้าเป็นอะไรเหรอ ทำไมทำตัวเหมือนคนซึ้งสัจธรรมเลย ทุกคนอึ้ง เพราะทุกคนรู้ดีว่าเพราะอะไร แต่ก็มีเพื่อนคนนึงพูดขึ้นมาว่า "นี่ถ้ามันเป็นคนดียังนี้แต่แรกมันก็ไม่ต้องตายแล้วหละ..."
ใช่ ถ้าเค้าเป็นคนดียังนี้แต่แรกเค้าก็ไม่ต้องตาย

หลังจากนั้นสามเดือนให้หลัง ผลตรวจเลือดปรากฏว่าเค้าไม่มีเลือดบวก ประโยคที่เค้าบอกกับเพื่อนว่าเค้าดีใจที่พระเจ้าส่งเค้าไปดัดสันดานในนรกมาสามเดือน... ทุกวันนี้ผู้ชายคนนี้รักครอบครัว รักแฟน แล้วเพื่อน ๆ ก็คิดว่าเค้าทำทุกอย่างได้ดีเท่าที่คนรักควรจะทำ... จนบางทีก็อดอิจฉาไม่ได้อยากให้ชีวิตเฉียดๆ อะไรอย่างมันบ้าง

"ชีวิตของเราเริ่มต้นเมื่อวันที่เรารู้ตัวว่ากำลังจะตาย หรือ จงใช้ชีวิตวัน
นี้ให้เหมือนว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต ..."

"ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต... อย่ายอมเสียมันไปกับการมีชีวิตอยู่ในชีวิต
ของคนอื่น อย่ายึดติดกับความคิดของคนอื่น ...